Gayworld.be

Een 24-jarige Bulgaarse man ondergaat binnenkort een geslachtsverandering omdat hij op zangeres Lady GaGa wil lijken.

Penio Daskalov laat naast de geslachtsverandering ook andere cosmetische ingrepen uitvoeren. “Lady GaGa heeft zichzelf uitstekend in de markt gezet”, vertelt de Bulgaar aan Radaronline. “Na de operatie ben ik geen man meer, maar ook geen vrouw.”

“Ik heb al contact opgenomen met de manager van Lady GaGa, omdat ik graag een duet met haar wil opnemen.”

Penio is in Bulgarije bekend geworden door zijn deelname aan Big Brother. Hij deed zich in het programma voor als een vrouw.

(bron: hln.be

De Britse Rachel Millington, een man die als vrouw door het leven gaat en een geslachtsoperatie heeft gepland, daagt haar voormalige werkgever voor de rechter. Ze beweert dat ze ontslagen werd omdat ze op het werk verscheen in een jurk.

Vrouwenkledij
De 24-jarige Rachel Millington werd geboren als jongen en kreeg de oorspronkelijk de naam Andrew. Maar op 12-jarige leeftijd begon ze zich als vrouw te verkleden, vorig jaar besloot ze om definitief van geslacht te veranderen. Voor ze een operatie kan ondergaan die terugbetaald wordt door de Britse gezondheidszorg moet ze eerst een jaar als vrouw door het leven gaan. Lichamelijk gezien is Rachel dus nog een man, maar ze wil een operatie ondergaan en hormoneninjecties krijgen. Dus waarschuwde Millington haar bazen dat ze zou komen werken met vrouwenkleden. Ze staat in de voor de zorg van gehandicapten, nu beweert ze dat haar werkgevers haar niet steunden bij haar keuze. “Toen ik het nieuws vertelde, zeiden ze dat het wel een fase was waar ik zou uitgroeien.”

“Een week later moest ik bij mijn werkgevers komen. Ze zeiden me dat ik in mijn vrouwenkledij mijn collega’s een oncomfortabel gevoel gaf, en ik moest me bij hen verontschuldigen. Drie dagen later kreeg ik telefoontje van mijn baas dat ik niet meer moest komen werken. Ik doe niemand kwaad, mijn ontslag is niet eerlijk en belachelijk. Ik probeer gewoon mijn leven te hernemen.” Rachel heeft besloten haar ex-werkgevers voor de rechter te dagen wegens seksuele discriminatie.

(bron: hln.be)

“Te lang voor een grap, te frivool voor een serieus boek”, noemde Virginia Woolf haar zesde roman “Orlando” (1928). Desondanks, of juist daarom, werd de ‘mock-biography’ van een onsterfelijke man-vrouw haar commercieel succesrijkste publicatie. En ook haar invloedrijkste, als we het feministische essay “A Room of One’s Own” niet meerekenen. “Orlando” beleefde herdruk op herdruk, werd verfilmd en verschillende keren voor toneel bewerkt, en bleef een bron van inspiratie voor auteurs die willen spelen met de verhouding man-vrouw-maatschappij – of ze nu Jeanette Winterson heetten of Eugenides.

“Orlando” is geen boek om in je hart te sluiten, zoals Woolfs meesterwerk “Mrs. Dalloway”, dat als ontroerende oefening in ‘stream of consciousness’ een ereplaats in de literatuurgeschiedenis verdient. Maar het is niet moeilijk om te zien wat schrijvers én lezers erin aantrekt. Woolf gaf de roman de ondertitel ‘een biografie’ en kleedde het verhaal aan met biografische terzijdes en foto’s (waarvoor onder meer haar geliefde Vita Sackville-West poseerde); tegelijkertijd stak ze de draak met alle conventies, door van haar hoofdpersoon een jongen te maken die vier eeuwen leeft en halverwege in een vrouw verandert. Als Lady Orlando drinkt de edelman uit de tijd van Elizabeth I thee met de 18de-eeuwers Swift en Pope, trouwt ze met een Victoriaanse ontdekkingsreizer, en wordt ze dichter in het Londen van het Interbellum. Haar liefdesaffaires beleeft ze met figuren die net zo androgyn zijn als zijzelf, wat Woolf ruim de gelegenheid geeft voor maatschappijkritische uitweidingen over de verstikkende rollen die mannen en vrouwen in de samenleving spelen.

Lees verder »

Rich Bradford lijkt op alles 100% te scoren. Hij heeft een goede baan, een mooie auto en de perfecte vriendin, Amanda. Wat zij echter niet weet over hem is dat hij eigenlijk maar één ding wil. Zijn beste vriend Stu van op de universiteit weet wel dat Rich eigenlijk een vrouwenzot is. Op de dag dat Rich denkt dat hij eindelijk met Amanda naar bed zal gaan, wordt hij gestoord door haar homovriend David die hen betrapt. Diezelfde dag nog dumpt Amanda hem en moet Rich samen met Stu naar een reünie. Hoe kan hij alleen gaan? Al zijn voormalige schoolgenoten hebben hem altijd samen met een meisje gezien. Stu krijgt dan weer een bezoekje een ex-schoolvriend met wie hij altijd in contact is gebleven. Maar die ex-schoolgenoot is, tot grote verrassing van Stu, nu een mooie vrouw geworden, Erica. Stu brengt Erica mee naar de reünie en haar aanzien valt in de smaak bij Rich. Zal Rich op tijd beseffen dat zijn droommeisje ooit een jongen was?

Leuk verhaal, slecht gemaakt
Uitgaande van de titel van deze film  en de omslagfoto van de dvd zou je verwachten dat dit een film is gevuld met anti-homo en anti-trans grappen, maar “A Cold Day in Hell” toont ze daarentegen op een zeer aanvaardbare manier. De film is een komedie en er zit wat gelach met homo’s in, maar de grappen zijn allemaal geslaagd en er zitten ook grappen over hetero’s in. Het transseksuele meisje wordt op een zeer lieve manier in beeld gebracht. Het filmverhaal zit vol goede idee, maar het geluid in de film en de regie zijn beneden alle peil. Was deze film met een ruimer budget gemaakt dan was het nu een klassieke komedie geweest.

Regie: Christopher Picone
Verhaal: Christopher Picone
Cast: Meg Allan, Michael Familio, Richard Flight, Jonathan Lay, Johnny Mutoli, Pamela Paige, Michael Rosner, Richard Scudney, Wayne Stephens, Annika Sundin, e.a.
Release: 2007

Een narcoleptische travestiet die er naar verlangt om transseksueel te worden droomt over overdadige musicalnummers waarin zij de grote ster is.

Hoe geraak je af van 20 centimeter?
De titel “20 centímetros” duidt letterlijk op een bepaalde maat; die van het mannelijk geslachtsdeel van de inmiddels grotendeels vrouwelijke Marieta. Zij is hard aan het sparen om haar overtollige centimeters te kunnen laten verwijderen, en lijkt met haar baan in de betaalde liefde goed op weg te zijn. Ware het niet dat ze aan narcolepsie lijdt. Tijdens haar ’slaapaanvallen’ loopt ze dan wel inkomsten mis, maar het leven in haar dromen is eigenlijk veel leuker. Daar is ze op en top vrouw (meestal een echte vamp of een klassieke schoonheid) en de aantrekkelijke mannen liggen aan haar voeten. Haar kleurrijke dromen draaien om muziek; ze variëren van klassieke Hollywoodmusicals tot MTV-videoclips, inclusief uitgebreide make-up, kostuums, sets en choreografieën. Haar echte leven ziet er een stuk grimmiger uit; het leven als prostituee is niet altijd een pretje, een gewone baan vinden én houden is bijna onmogelijk, en haar liefdesleven is ook niet zonder problemen. Toch is de algehele toon van de film optimistisch, en hoewel de droomscènes soms de grens van camp vér overschrijden en de rest van de film uit z’n voegen barst van absurde typetjes en situaties, kun je bijna niet anders dan sympathie opvatten voor de onstuitbare Marieta. Dit is ook te danken aan het overtuigende acteerwerk van Monica Cervera. Dit is een actrice die niet bang is om zich kwetsbaar op te stellen, lelijk te zijn, of om de meeste liedjes in de film zélf te zingen. Ook als ze niet altijd goed bij haar stem passen.

Regie: Ramón Salazar
Verhaal: Ramón Salazar
Cast: Mónica Cervera, Pablo Puyol, Miguel O’Dogherty, Concha Galán, Pilar Bardem, Rossy de Palma, Lola Dueñas, Juan Sanz, Richard Shaw, Najwa Nimri, María Lalane, Inma Olmos, Pepa Charro, Pep Noguera, Cayetana Márquez, e.a.
Release: 2005

Het modeblad Vogue pakt uit met een opmerkelijke fotoshoot. Niet alleen poseert Lea poedelnaakt, maar is het model ook transseksueel. Givenchy ontwerper Ricardo Tisci heeft een bijzondere boon voor zijn persoonlijke assistante, Lea voordien Leo genaamd. Volgens haar beschikt de transseksueel over heel wat modetalent en oogt ze uiterst vrouwelijk met aristocratische trekjes. De dame werd door haar baas al ingezet in de herfstcampagne van Givenchy en was te zien in de Italiaanse Vanity Fair.

De modebijbel Vogue wist Lea opnieuw te strikken. Volgende maand verschijnt ze in het magazine onder de titel ‘Lea, born again’.

(bron: hln.be)

Een populair maar gemeen tienermeisje wordt op een dag wakker in het lichaam van een 30-jarige man. Terwijl ze uitzoekt hoe het zo ver gekomen (en hoe ze het weer gedaan kan maken), ontdekt ze hoe oppervlakkig en hoe gemeen ze wel is.

2BE zendt deze komedie van Tom Brady met Rob Schneider uit op woensdag 14 juli 2010 om 20u50.

Bespreking The Hot Chick

T-jong is een deelwerking van Wel Jong Niet Hetero en richt zich op jongeren die zich vragen stellen over hun genderidentiteit en genderexpressie. Deze week stelde de organisatie haar nieuwe website voor : www.t-jong.be.

De site biedt heel wat informatie over alles dat met transgender te maken heeft. Je vindt er ook links, boeken en films rond het thema. Ook is er een exclusief forum waar gelijkgezinde jongeren met elkaar in contact kunnen komen op een veilige manier.

T-jong wil zich ontwikkelen tot een jeugdbeweging voor transgenderjongeren. T-jong wil hen verenigen en voor en mét hen activiteiten organiseren waarin ze zichzelf en elkaar in maximale trots kunnen leren kennen en waarderen. Lees verder »

Een vrouw heeft zich op het internet uitgegeven voor een jongen van veertien en begon zo een relatie met een meisje van zestien. De 31-jarige vrouw lijkt dan ook in het echte leven op een jongetje.

“Ze waren als een ‘echt’ koppeltje”, aldus agent Bob Marchiny. “Patricia Dye lijkt dan ook echt op een puberjongen”. De politie startte een onderzoek naar de ongewone relatie toen het meisje ging lopen. Patricia Dye had haar meegenomen naar een hotel. Volgens de politie besefte het meisje niet dat Dye een volwassen vrouw was. Zelf gaf ze ook toe dat het moeilijk was om niet uit haar rol te vallen.

Dye werd opgepakt op beschuldiging van seks met een minderjarige. De politie zoekt uit of ze nog slachtoffers gemaakt heeft.

(bron: hln.be)

Madrid, 1980. Ignacio Rodriguez vertelt over zijn wedervaren in het katholieke internaat, waar sommige priesters nogal losse handjes hadden.

ARD zendt dit drama van Pedro Almodóvar met o.a. Fele Martínez uit op woensdag 7 juli 2010 om 0u35.

Bespreking: La Mala educación