Wittig, Monique (1935-2003)
Monique Wittig deed haar publiek schrikken tijdens de Modern Language Association Convention toen ze met overtuiging aankondigde: “Ik ben geen vrouw, maar een lesbienne”. Wittig die tegelijkertijd controversieel en uitmuntend was, schreef de vrijwel meest uitdagende geromantiseerde en theoretische werken binnen de tweede golf van feminisme.
Wittig, die internationaal erkend wordt als getalenteerd empiricus, had als doel de bestaande oude vormen en formele gewoontes te vernietigen. “Het is perfect mogelijk dat een literair werk het effect van een oorlogsmachine op haar tijdperk heeft”, zegt Wittig, en niet zozeer door directe politieke tussenkomst, maar eerder door taalkundig een bijzonder standpunt “algemeen” te maken.
Monique Wittig werd geboren in 1935 in Alsace, Frankrijk: haar vader was Henri Dubois, een dichter. Ze liep school in Sorbonne en studeerde samen met de grootste Franse intellectuelen van haar tijd.
Haar eerste boek “L’Opoponax”, gepubliceerd in Parijs in 1964 toen ze 28 jaar oud was, won de prestigieuze Prix Médicis, en kreeg veel lof toegezwaaid van Franse schrijvers met een gevestigde reputatie zoals Marguerite Duras en Natalie Sarraute, en, in Amerika, Mary McCarthy.
