De homoseksuele acteur Rupert Everett verloor onlangs zijn vader Tony. Hij besluit die kant van zijn familie te onderzoeken. Grootmoeder Sara vertelt hem over Tony’s kinderjaren. Tony’s vader Cyril werkte als koloniaal in Nigeria.
De speurtocht heeft voor de acteur uit “My best friend’s wedding”en “Shakespeare in Love” een verrassing in petto…
BBC1 zendt dit programma uit op maandag 26 juli 2010 om 22u00.
Twee jongemannen (Rupert Everett en Colin Firth) die leven in het Engeland van de jaren 1890, gebruiken beiden hetzelfde pseudoniem ‘Earnest’. Dit gaat goed tot ze beiden verliefd worden op vrouwen die deze naam gebruiken, wat leidt tot een komedie over identiteitsverwarring…
BBC1 zendt deze komedie van Oliver Parker met o.a. Colin Firth en Rupert Everett uit op maandag 26 juli 2010 om 0u05.
Madonna is Abbie Reynolds, een mooie vrouw van in de dertig die ongelukkig is in de liefde. Ze wordt per ongeluk bezwangerd door haar beste homovriend Robert (Rupert Everett) tijdens een wilde tequilla-nacht. “The Next Best Thing” bevat enkele ´Astaire & Rogers´-dansscènes met bijpassende kostuums en enkele prentbriefkaartmomenten tussen homovader en zoon. Ondertussen kijkt mama toe en ziet ze dat het goed is. Het lijkt wel een lange reclamefilm voor alternatieve relaties die ons leert dat homo’s goed zijn, dat er wel degelijk enkel vriendschap kan zijn tussen man en vrouw en dat vriendschap net zo belangrijk is als liefde.
VijfTV zendt deze tragikomedie van John Schlesinger met o.a. Madonna en Rupert Everett uit op vrijdag 12 maart 2010 om 22u20.
Sinds 1989, toen Rupert Everett openlijk uitkwam voor zijn homoseksualiteit in een persinterview in Parijs, heeft hij zichzelf gedefinieerd en geherdefinieerd voor de massamedia als een homoseksuele acteur, die bijzonder open was over zijn homoseksualiteit. Terwijl zijn carrière hem in verhoogde aandacht bracht en discussies op gang bracht over Hollywoods’ aanvaarding van openlijk homoseksuele filmsterren, heeft het ook de aandacht afgeleid van zijn belangrijke verwezenlijkingen op het scherm als op het podium.
Na een ongelooflijke kaskraker en doorslaggevend succes in “My Best Friend’s Wedding (1997)”, was het voor Everett onmogelijk om Hollywoods’ publiciteitsmachine onder controle te houden, en werd hij overspoeld met vragen van entertainmenttijdschriften over zijn homoseksualiteit. Als antwoord hierop slaagde hij erin stereotypes teniet te doen en een publieke dialoog over “homoseksualiteit, homoseksuele acteurs en de filmindustrie” op gang te brengen. Onlangs heeft hij echter toegegeven dat homofobie in de filmindustrie hem een aantal filmrollen gekost heeft.
Everett werd geboren in een aristocratische Britse familie op 29 mei 1959. Zijn ouders stuurden hem op zevenjarige leeftijd naar een gerenommeerde katholieke school, “Ampleforth”, in York. Everett heeft ooit gezegd dat “het meest blijvende effect van mijn kindertijd de afwijzing is die mij moeder mij liet voelen.” Hij voegde eraan toe dat “ver van huis opgroeien, je hart versteent.”
Londen, november 1902. Wanneer in de Theems het lijk van een jonge vrouw wordt gevonden, gaat Sherlock Holmes op onderzoek uit. eerst denkt men dat het om een ordinair hoertje gaat, maar al snel gaan Holmes en Watson daar anders over denken.
BBC Prime zendt deze tv-film met o.a. Rupert Everett uit op dinsdag 22 september 2009 om 21u45.
Bespreking “Sherlock Holmes and the Case of the Silk Stocking”
Londen, november 1902. Wanneer in de Theems het lijk van een jonge vrouw wordt gevonden, gaat Sherlock Holmes op onderzoek uit. eerst denkt men dat het om een ordinair hoertje gaat, maar al snel gaan Holmes en Watson daar anders over denken.
Rupert Everett als Sherlock Holmes
Het personage Sherlock Holmes van de Engelse schrijver Sir Arthur Conan Doyle is ongetwijfeld één van de meest populaire detectives. Hij is altijd kalm en bewaart zijn koelheid wanneer hij probeert om een moord op te lossen. Deze film maakt de briljante detective nog leuker. Dat komt vooral door acteur Rupert Everett die zijn rol bijzonder goed speelt.
Het verhaal daarentegen is niet bepaald het beste ooit, maar toch weet je pas aan het einde van de film wie de moordenaar is. De film speelt zich af in Londen waar iemand jonge dames uit rijke families vermoordt. De zaak wordt in handen gegeven van de beste detective van de wereld, Sherlock Holmes. Hij krijgt hulp van zijn vriend Dr. Watson en van diens verloofde, Mrs. Vandeleur.
Regie: Simon Cellan Jones
Verhaal: Allan Cubitt
Cast: Rupert Everett, Nicholas Palliser, Neil Dudgeon, Ian Hart, Anne Carroll, Tamsin Egerton, Perdita Weeks, Jennifer Moule, Eleanor David, John Cunningham, Michael Fassbender, Jonathan Hyde, Gina Beck, Helen McCrory, Andrew Wisher, e.a.
Release: 2004
Verfilming van Oscar Wildes komedie over de intriges in de Engelse aristocratie door Oliver Parker met Rupert Everett. Eind 19de eeuw. Sir Robert Chiltern is een gerespecteerd man. Hij is parlementslid en gelukkig getrouwd. Zijn vreedzaam bestaan komt in gevaar met de komst van mevrouw Cheveley, die meer weet over zijn verleden…
Vitaya zendt deze romantische komedie van Oliver Parker met o.a. Rupert Everett uit op vrijdag 11 september 2009 om 14u25.
Er is al veel gezegd en geschreven over homo’s en lesbiennes in films, maar over biseksualiteit (of het nu over de personages of de acteurs/actrices zelf gaat) is niet zoveel bekend. Sommige geschiedkundigen en regisseurs argumenteren dat biseksualiteit een mildere – en daardoor meer aanvaarde – vorm is van homoseksualiteit of lesbianisme, anderen behandelen de biseksueel ofwel als een verrader van de gayscene of als een maniakale moordlustige of suïcidale variant die verscheurd wordt tussen twee werelden.
De eerste bekende films met biseksuele personages zijn “A Florida Enchantment” uit 1914, een Amerikaanse film door Sidney Drew en “Zapatas Bande”, een Duitse film uit hetzelfde jaar. Deze vroege stomme films werden niet gehinderd door de censuur en de regisseurs waren vrij in de keuze van hun personages, binnen de moraal van hun tijd.
Toch werden de geaardheid van de personages eerder verbloemd in plaats van ze duidelijk naar voor te brengen. Homoseksualiteit en biseksualiteit werden vaak verhuld in religieuze thema’s om plaatselijke censoren de pas af te snijden (zo konden zij niet knippen in de films voor ze werden getoond aan het publiek).
Will H. Hays verbande alle verwijzingen naar holebi's uit Amerikaanse films
De code van Hays
Rond 1915 werd Hollywood de filmhoofdstad van de wereld. De filmindustrie werd berucht voor zijn omgeremdheid – omwille van het druggebruik en de promiscue seks – onder zijn werknemers, met dan vooral de acteurs en de actrices zelf.
Uiteindelijk besloot men zelf de situatie aan banden te leggen, voor externe censoren dit deden en een groep filmmakers huurden Will H. Hays in, een voormalige postmeester. Hij schreef een reeks richtlijnen uit, die in 1934 de productiecode werd of de “Hays-code” waardoor elke verwijzing naar holebiseksualiteit uit Amerikaanse films werd verbannen.
De woorden “gay”, “homosexual” en “bisexual” mochten zelfs niet meer gebruikt worden en er waren bijna geen biseksuele personages meer te zien in Amerikaanse films tijdens de jaren 1930 en 1940. Het gebrek aan biseksuelen in de film zorgde er zelfs voor dat het grote publiek dacht dat biseksualiteit niet echt bestond. Uiteindelijk kwamen er later toch regisseurs die zich niets aantrokken van de code van Hays, en in de jaren 1960 werd deze zelfs opgeheven.
Biseksuele scenario’s
De verwerping van de Hays-code betekende niet meteen een positieve weergave van holebi’s. In plaats daarvan kwamen er een paar aangepaste scenario’s waardoor er biseksuelen in de films te zien waren.
Meestal werd het biseksuele verleden van een personage onthuld of zwerft hij of zij rond met een partner van hetzelfde geslacht. “Making Love” uit 1982 was de eerste grote Hollywood-film over een openlijk biseksuele man, zonder hem te veroordelen. Echtgenoot Michael Otkean verlaat zijn vrouw Kate Jackson (een voormalige Charlie’s Angel en lesbisch icoon) voor een andere man, gespeeld door Harry Hamlin. Hoewel deze film geen commercieel succes werd, was het feit dat in een Hollywoodfilm een biseksueel als een normale mens werd geportretteerd, heel belangrijk.
Een ander mogelijk scenario is dat een homo of een lesbienne wordt verlaten door zijn/haar geliefde die op zijn/haar beurt een heteroseksuele relatie aangaat. In de filmhit “The Fox” uit 1968 kiest het biseksuele personage Ellen uiteindelijk voor een man in plaats van voor haar lesbische vriendin, die op haar beurt wordt vermoord door de man.
In “Personal Best” uit 1982, leert het personage van Mariel Hemingway haar eigen geaardheid kennen dankzij Patrice Donnely, maar uiteindelijk kiest zij voor een man: Scott Glenn.
Een variatie op dit thema is “Chasing Amy” uit 1994 van Kevin Smith. Het personage Alyssa is een gezworen lesbienne tot zij verliefd wordt op een man. Ze heeft eventjes een relatie met hem, maar uiteindelijk kiest ze toch terug voor een vrouw.
In een derde – en meest beangstigend – scenario is het biseksueel personage een marginaal persoon die moordt of wordt vermoord omwille van zijn of haar geaardheid. In de film “The Fox” is de dood van de lesbienne nogal symbolisch: zij wordt gedood door een boom die tussen haar benen valt.
In “Basic Instinct” uit 1992, een film die werd geboycot door holebi-verenigingen omwille van de voorstelling van de criminele holebi, portretteert Sharon Stone de moordlustige biseksuele Catherine Tramell. Er wordt verondersteld dat zijn haar biseksuele geliefde vermoordde, maar uiteindelijk blijkt dat hij is vermoord door een man, Michael Douglas met wie ze beiden een relatie hebben gehad.
De biseksueel als verrader
De filmbiseksueel wordt vaak voorgesteld als iemand zonder ruggengraat, als een persoon die zijn/haar partners en de gemeenschap bedriegt.
De hartendief van Hollywood, Robert Redford, speelde de biseksuele echtgenoot Wade in “Inside Daisy Clover” uit 1966. Op vraag van de ster werd Wade veranderd van een homo naar een biseksueel zodat Robert “hem beter kon spelen”. Hoewel zijn biseksualiteit nauwelijks aan bod komt in de film, was het de bedoeling van de acteur om de biseksueel te portretteren als een egoïstische, immorele man.
In “Sunday, Bloody Sunday” uit 1971 van John Schlesinger delen een homo en een hetero-vrouw een biseksuele man. Er wordt flink nadruk gelegd op het feit dat deze laatste niet “kiest” tussen zijn homo- of heteroseksualiteit.
“Cabaret” uit 1972, gebaseerd op de musical van John Kander-Fred Ebbs en op “Berlin Stories” van Christopher Isherwood gaat over de relatie tussen de biseksuele Baron Max en de meer homo-achtige Brian Roberts. Uiteindelijk blijft Roberts alleen achter.
De film “Go Fish” uit 1994 is de meest succesvolle “doordeweekse” lesbische film met het openlijk biseksueel personage “Daria” dat seks heeft met een man en die daarna ondervraagd wordt door haar lesbische vriendinnen die haar afkeuren en haar uit hun groep willen wegstemmen.
“Dog Day Afternoon” van Sidney Lumet uit 1975 is een noemenswaardige uitzondering op het thema. De film is gebaseerd op waargebeurde feiten en toont Al Pacino als Sonny, die getrouwd is met een vrouw en kinderen heeft, maar die verliefd wordt op Leon, zijn transeksuele geliefde (Chris Sarandon). Sonny overvalt een bank om voor de geslachtsoperatie van Leon te kunnen betalen.
In hetzelfde jaar werd ook de cultklassieker “The Rocky Horror Picture Show” uitgebracht. Daarin portretteert Tim Curry in travestie Dr. Frank-N-Furter. Hij bevredigt zowel Brad als Janet, een bruidspaar gespeeld door Barry Bostwick en Susan Sarandon.
Recente films
Ondanks wat vooruitgang, lijkt Hollywood biseksualiteit nog steeds als een taboe te behandelen. “Henry and June”, waarin een relatie tussen biseksuele vrouwen te zien is, werd door de censoren als ongeschikt bevonden voor kijkers onder de 17 jaar.
“Wild Things” uit 1998 gaat ook over de seksuele relatie tussen de twee vrouwelijke hoofdpersonages, en er wordt even allusie gemaakt op de seksuele relatie tussen de twee mannelijke hoofdpersonages. Toch werd deze film goedgekeurd voor alle publiek omdat in deze film het lesbianisme eerder als een heteroseksuele fantasie wordt gebruikt.
Biseksuele acteurs/actrices
Er bestaan al lang geruchten over de biseksualiteit van enkele acteurs of actrices: van James Dean tot Cary Grant tot Tom Cruise, maar slechts een paar acteurs en actrices hebben ooit openlijk over hun biseksualiteit gepraat: Madonna, Joey Lauren Adams, Anne Heche en Sandra Bernard. Het is geen toeval dat de meesten vrouwen zijn, omdat vrouwelijke biseksualiteit nog steeds beter geaccepteerd wordt dan mannelijke biseksualiteit, omdat het een belangrijke rol speelt in heteroseksuele fantasieën.
In “My Best Friend’s Wedding” uit 1997 met Julia Roberts is er sprake van biseksuele infiltratie. De film begint op de tonen van de biseksuele Ani DiFranco die een cover van Dusty Springfield zingt “Wishin’ and Hopin’”. In de film is ook de biseksuele Rupert Everett te zien, die de show steelt als de voorspelbare, amusante homo-kameraad van Julia Roberts.
Besluit
Biseksualiteit in films, is helemaal anders dan de homo of lesbische tegenhanger en wordt langzamerhand een afzonderlijk genre, waarvan het biseksueel filmfestival in San Francisco een bewijs is.
Madonna is Abbie Reynolds, een mooie vrouw van in de dertig die ongelukkig is in de liefde. Ze wordt per ongeluk bezwangerd door haar beste homovriend Robert (Rupert Everett) tijdens een wilde tequilla-nacht. “The Next Best Thing” bevat enkele ´Astaire & Rogers´-dansscènes met bijpassende kostuums en enkele prentbriefkaartmomenten tussen homovader en zoon. Ondertussen kijkt mama toe en ziet ze dat het goed is. Het lijkt wel een lange reclamefilm voor alternatieve relaties die ons leert dat homo’s goed zijn, dat er wel degelijk enkel vriendschap kan zijn tussen man en vrouw en dat vriendschap net zo belangrijk is als liefde.
Maar, zoals meestal het geval is, komen er problemen als Mijnheer Perfect zich aankondigt. Metroseksueel Ben (Benjamin Bratt) komt op de proppen en doet allerlei hetero-dingen met Sam (Malcolm Stumpf), het zoontje van Robert en Abbie. Bijna onmiddellijk wordt Robert aan de deur gezet, samen met zijn Judy Garland-collectie en zijn tienjarig ouderschap. Plotseling wordt deze alternatieve film een traditioneel Amerikaans drama.
Er volgt een gerechtelijk gevecht waarbij Abbie en Ben de voogdij over Sam krijgen. Maar toch komt alles goed, want aan het einde is er sprake van een bijna deus ex machina als Abbie besluit om niet mee te verhuizen met Ben en als Robert bezoekrecht krijgt over Sam.
Wat leren we nu uit “The Next Best Thing”? Wel, eerst en vooral: respecteer en bescherm Madonna. Ten tweede: gebruik altijd condooms, zelfs bij je beste vrienden. En echte liefde tussen twee mensen, homo of hetero, is nooit ´the next best thing´ maar altijd ´the first best thing´.
Weetjes over The Next Best Thing
Regie: John Schlesinger
Verhaal: John Schlesinger
Cast: Madonna, Rupert Everett, Benjamin Bratt, Malcolm Stumpf, Illeana Douglas, Lynn Redgrave, e.a.
Release: 2000
Twee jongemannen (Rupert Everett en Colin Firth) die leven in het Engeland van de jaren 1890, gebruiken beiden hetzelfde pseudoniem ‘Earnest’. Dit gaat goed tot ze beiden verliefd worden op vrouwen die deze naam gebruiken, wat leidt tot een komedie over identiteitsverwarring
Een lieve, leuke film
“The Importance of Being Earnest” is een leuke komedie met goede acteerprestaties en met prachtige dialogen. Deze adaptatie van het toneelstuk van Oscar Wilde, met geestige dialogen, sympathieke personages en hilarische situaties is een prettige filmervaring.
Rupert Everett en Colin Firth zijn samen prachtig, de manier waarom ze samenspelen is geweldig. Ze leveren hun tekst perfect en beelden de personages op een fantastische manier uit. Firth´s serieus voorkomen maakt de film alleen maar leuker en Everett doet het ontzettend goed als de niet zo betrouwbare maar verleidelijke Algy.
Reese Witherspoon mooi, maagdelijk maar stout speelt Cecily en we kunnen het helpen om een beetje verliefd te worden om haar. Judi Dench is één en al klasse en uitstraling: een echte filmdiva!
“The Importance of Being Earnest” is een lieve film. Romantisch en zeer amusant. Deze film zal je tot rust doen komen.
Weetjes over The Importance of Being Earnest
Regie: Oliver Parker
Verhaal: Oscar Wilde
Cast: Rupert Everett, Colin Firth, Frances O´Connor, Reese Whiterspoon, Judi Dench, Tom Wilkinson, Anna Massey, Edward Fox, Patrick Godfrey, Charles Kay, Cyril Shaps, Marsha Fitzalan, Finty Williams, Guy Bensley, Christina Robert, e.a.
Release: 2002
