Gayworld.be

New York City. Het leven van Melvin Udall, een humeurige, onverdraagzame en obsessief-compulsieve schrijver, wordt overhoop gehaald als zijn buurman, de homoseksuele kunstenaar Simon, moet worden opgenomen in het ziekenhuis. Melvin moet op de hond van Simon passen. Daarbij komt nog dat Carol, de enige serveerster die met hem overweg kan, op haar zieke zoon moet passen, waardoor Melvin geen ontbijt meer kan eten.

VTM zendt deze romantische komedie van James L. Brooks met o.a. Jack Nicholson, Helen Hunt en Greg Kinnear uit op zondag 14 maart 2010 om 21u20.

Bespreking “As Good as It Gets”

De Texaanse jongeman Joe Buck reist voor de eerste keer naar New York. Hij gaat er prat op van een echte ondernemer te zijn, maar hij ondervindt al snel dat dit niet zo vanzelfsprekend is… tot hij kennis maakt met de verschoppeling Ratso Rizzo. Ze groeien steeds meer tot elkaar toe…

Deze Oscarwinnaar is in feite een enigszins ouderwetse film met wat averechtse aanpassingen, die de film toen eigentijds moesten maken. Ondertussen de geschiedenis ingegaan als een moderne klassieker. Joe Buck (Jon Voight), een naïeve bordenwasser uit een diner in de provincie (Texas) trekt naar de grote stad, New York, waar hij hoopt het er te gaan maken, maar hij raakt algauw zonder geld en vervalt tot prostitutie. Hij ontwikkelt een vriendschap met de verlopen Ratso Rizzo (Dustin Hoffman). De zelfkant van New York is het decor voor een boeiende karakterstudie uit de psychedelische tijd rond 1970. Oscars voor de beste film, beste regie. Gebaseerd op de roman van Leo Herlihy. De onsterfelijke titelmuziek. De onsterfelijke titelmuziek is van mondharmonica-virtuoos Toots Tielemans.

Regie: John Schlesinger
Verhaal: James Leo Herlihy
Cast: Dustin Hoffman, Jon Voight, Sylvia Miles, John McGiver, Brenda Vaccaro, Barnard Hughes, Ruth White, Jennifer Salt, Gilman Rankin, Gary Owens, T. Tom Marlo, George Eppersen, Al Scott, Linda Davis, J.T. Masters, e.a.
Release: 1969

Billie Holiday, echte naam: Eleanora Fagan Gough (Philadelphia, 7 april 1915 – New York City, 17 juli 1959) wordt algemeen beschouwd als één van de belangrijkste en invloedrijkste Amerikaanse jazz-zangeressen. Zij werd, behalve als Billie Holiday, ook bekend onder de bijnaam Lady Day die tenorsaxofonist Lester Young haar had gegeven. Holiday, op haar beurt, was verantwoordelijk voor Youngs bijnaam Pres of Prez (afkorting van President).

Billie Holiday was de dochter van gitarist Clarence Holiday (Baltimore, 23 juli 1898 – Dallas, 1 maart 1937) en Sadie Fagan (Baltimore, 16 augustus 1895 – New York, 6 oktober 1945). Haar vader was 16 en haar moeder 19 toen Billie Holiday als Eleanora Fagan Gough geboren werd. De artiestennaam Billie ontleende de zangeres aan Billie Dove, een actrice die zij bewonderde.

De kindertijd van Holiday is enigszins in nevelen gehuld en heeft soms meer weg van een legende. Het begint al bij haar geboorte. Veel bronnen vermelden 1915 als geboortejaar, sommige bronnen noemen het jaar 1912. Ook het moment waarop zij begon met zingen staat niet onomstotelijk vast. Volgens haar eigen biografie werd zij ontdekt in 1933, toen een dansauditie mislukte, en zij in plaats daarvan werd gevraagd te zingen, maar eigenlijk lijkt het aannemelijker dat zij al in 1930 of 1931 zong in New Yorkse jazzclubs.

Lees verder »

Jessye Norman wordt geboren in Augusta op Georgia 15 september 1945.

De stem van Jessye Norman wordt beschouwd als een van de mooiste ter wereld. Ze krijgt regelmatig eervolle vermeldingen voor haar vernieuwende programma’s en haar inzet voor de hedendaagse muziek.

Jessye Norman’s moeder speelde piano en haar vader, een verzekeringsagent, zong in een koor. Tijdens haar jeugd stond muziek centraal en leerde ze al snel zingen en piano spelen.

Op haar zestiende jaar deed Norman mee aan de ‘Marian Anderson Vocal Competition’ in Philadelphia, welke ze niet won, maar waardoor ze een volledige beurs aangeboden kreeg voor de Howard University, een prestigieuze school gesticht voor Afro-Amerikanen in Washington. Terwijl ze hier studeerde zong ze in het universiteitskoor en had ze een baan als soliste in de ‘Lincoln Temple United Church of Christ’, bovendien studeerde ze zangonderricht bij Carolyn Grant.

In 1966 won Jessye Norman de zangwedstrijd van de ‘National Society of Arts and Letters’. In 1967 studeerde Norman af met een graad in muziek en begon vervolgstudies aan het ‘Peabody Conservatorium’ in Baltimore en later aan de Universiteit van Michigan in Ann Arbor, waar zij in 1968 haar Masters Degree behaalde. Onderwijl studeerde ze zangonderricht bij Elizabeth Mannion en Pierre Bernac.
Lees verder »

Tatiana Troyanos (9 december 1938 – 21 augustus 1993) was een Amerikaanse mezzo-sopraan van Griekse afkomst.

Tatiana werd geboren in New York City en groeide op in Forest Hills (Queens) waar ze naar de ‘Forest Hills High School’ ging. Op de universiteit was haar bijnaam “Totsie”.

Vooraleer ze haar debuut maakte in de opera, was Tatiana koorlid van de originele productie van “The Sound of Music”.

In 1963 maakte Tatiana haar professionele operadebuut in de ‘New York City Opera’ als Hippolyta in Benjamin Britten’s “A Midsummer Night’s Dream”. Het volgende jaar zong ze de rol van Marina Mnichek in de eerste productie van Boris Godunov.

Vanaf 1976 werd ze internationaal gevierd voor haar unieke sensuele stem, haar veelzijdigheid en haar schoonheid, alsook voor de intensiteit van haar optredens. In de vroege jaren 1980 vertolkte Tatiana wereldberoemde rollen zoals die van Adalgisa in Bellini’s “Norma”, Octavian in Richard Strauss’s “Der Rosenkavalier” en Didon in Berlioz’s “Les Troyens”.

In 1984 zong ze de wereldpremière van de eerste akte van Rachmaninoff’s opera “Monna Vanna”, georkestreerd door Igor Buketoff.

Lees verder »

New York, 1929. Op een donkere, regenachtige nacht wordt Roxy Robinson op straat aangevallen door vier mannen. Ze halen hun ’spatwapens’ tevoorschijn en schakelen Roxy uit.

Vitaya zendt dit drama van Alan Parker met o.a. Jodie Foster uit op zaterdag 20 februari 2010 om 14u25.

Bespreking “Bugsy Malone”

Willa Siebert Cather (7 december 1873 – 24 april 1947) was een Amerikaanse schrijfster die opgroeide in Nebraska. Ze is het best bekend voor haar verhalen over het grensleven in de Great Plains in boeken zoals “O Pioneers!”, “My Ántonia” en “The Song of the Lark”.

Wilella Siebert Cather werd geboren in 1873 in een kleine boerderij in de vallei van Back Creek dichtbij Winchester, Virginia. Haar vader was Charles Fectigue Cather wiens familie al zes generaties in de vallei woonde. Haar moeder was Mary Virginia Boak. Mary kreeg nog zes kinderen na Willa: Roscoe, Douglass, Jessica, James, John en Elsie. In 1883 verhuisde Willa met haar familie naar Catherton in Webster County, Nebraska. Het volgende jaar verhuisde de familie opnieuw, deze keer naar Red Cloud, de provinciehoofdstad. Willa bracht de rest van haar kindertijd door in deze stad, die ze later beroemd maakte dankzij haar schrijverscarrière. Toen Willa vroeg om te mogen studeren, leende haar familie geld zodat ze naar de University of Nebraska kon.

Aan de universiteit schreef Willa regelmatig voor de “Nebraska State Journal”. Later verhuisde ze naar Pittsburgh. Nadat ze een baan kreeg aangeboden van “McClure’s Magazine”, verhuisde ze naar New York City. “McClure’s Magazine” publiceerde haar eerste roman “Alexander’s Bridge”, een werk dat hevig werd beïnvloed door haar admiratie voor de stijl van Henry James.

Lees verder »

Mary Garden (20 februari 1874 – 3 januari 1967) was een Schotse sopraan die een aanzienlijke carrière in de opera uitbouwde in Frankrijk en Amerika tijdens de eerste helft van de 20ste eeuw. Ze bracht het merendeel van haar kindertijd en jeugd door in de Verenigde Staten van Amerika en werd een Amerikaans burger. Toch leefde ze vele jaren in Frankrijk en ging ze na haar pensioen in Schotland wonen.

Mary werd omschreven als ‘de Sarah Bernhardt van de opera’. Ze was een uitzonderlijke actrice en een getalenteerde zangeres. Ze werd vooral bewonderd omwille van haar genuanceerde vertolkingen waarbij ze speelde met klankkleuren. Gezegend met een prachtige en flexibele stem kende ze haar eerste successen in Parijs. Ze werd de lijdende sopraan in de Opéra-Comiqe. Ze vertolkte rollen in verschillende wereldpremières, waaronder die van Mélisande in Claude Debussy’s “Pelléas et Mélisande” (1902). Ze werkte nauw samen met Jules Massenet, in wiens opera’s ze uitblonk. Massenet schreef speciaal voor haar een hoofdrol in zijn opera “Chérubin” (1905).

Lees verder »

Olive Fremstad (14 maart 1871 – 21 april 1951) was de artiestennaam van Anna Olivia Rundquist, een gevierde Zweeds-Amerikaanse mezzo-sopraan en sopraan operazangeres.

Achtergrond

Olive Fremstad werd geboren in Stockholm en geadopteerd door een Amerikaans koppel. Dit stel leefde in Minnesota en gaf aan Olive hun familienaam: Fremstad. In Christiana bezocht Olive de lagere school en ging ze naar de muziekschool. Toen Olive 12 jaar was, verhuisden haar ouders naar Amerika, naar Minneapolis. Reeds daarvoor was het pianospel van Olive zo bijzonder dat ze werd beschouwd als een wonderkind. Ze begon met zanglessen te volgen in New York in 1890 nadat haar stem werd opgemerkt toen ze zong in kerkkoren. Later studeerde ze in Berlijn met Lili Lehmann. Ze maakte haar operadebuut als mezzo-sopraan met de rol van Azucena in Verdi’s “Il trovatore” in de opera van Keulen in 1895. Ze bleef er drie jaar en ging daarna naar Wenen, Munchen, Beiroet en Londen.

Lees verder »

New York, 1929. Op een donkere, regenachtige nacht wordt Roxy Robinson op straat aangevallen door vier mannen. Ze halen hun ’spatwapens’ tevoorschijn en schakelen Roxy uit.

Mooie muzikale parodie op gangsterfilms

Deze film is een unieke muzikale parodie op gangsterfilms, waarbij al de rollen gespeeld worden door kinderen. Het regiewerk is zeer gebalanceerd, het verhaal zit zeer goed in elkaar, de muziek is fantastisch en Jodie Foster blinkt uit met haar briljant acteertalent. Niet al de rollen worden overtuigend gespeeld, maar de kinderen zijn over het algemeen goed.

“Bugsy Malone” is tijdloos en moet gerekend worden tussen filmklassiekers zoals “The Wizard of Oz” en “Oliver”.

Regie: Alan Parker
Verhaal: Alan Parker
Cast: Jodie Foster, Scott Baio, Florrie Dugger, John Cassisi, Martin Lev, Paul Murphy, Sheridan Earl Russell, Albin ‘Humpty’ Jenkins, Paul Chirelstein, Andrew Paul, Davidson Knight, Michael Jackson, Jeffrey Stevens, Peter Holder, Donald Waugh, e.a.
Release: 1976