Gayworld.be

Madonna (geboren als Madonna Louise Ciccone op 16 augustus 1958) is een Amerikaanse zangeres, actrice, weldoenster en zakenvrouw. Ze werd geboren in Bay City, Michigan en groeide op in Rochester Hills, Michigan. Madonna verhuisde in 1977 met maar 35 dollar op zak naar New York City om er een carrière als danseres te beginnen. Ze werd lid van muziekgroepen zoals Breakfast Club en Emmy en bracht uiteindelijk haar eigen album “Madonna” uit in 1983.

Madonna staat erom bekend om religieus symbolisme en seksuele thema’s in haar werk te gebruiken. Het Vaticaan reageerde hier negatief op in de late jaren 1980. In 1992 startte ze haar eigen productiebedrijf ‘Maverick’ dat een erotisch fotoboek publiceerde (“Sex”). Ze bracht met dat thema ook een album (“Erotica”) uit en acteerde in een film (“Body of Evidence”) met erotische thema’s. Deze werken kregen veel negatieve publiciteit en zorgden ervoor dat ze het commercieel minder goed deed in de jaren 1990. Madonna’s carrière leefde weer op in 1998, toen haar album “Ray of Light” alom werd geprezen.

Madonna acteerde in 22 films. Hoewel de meeste kritisch en commercieel flopten, kreeg ze een Golden Globe Award voor haar rol in de film “Evita” (1996). In 1996 beviel Madonna van een dochter, Lourdes Maria (ook bekend als Lola). Vader van Lola is Carlos Leon, de persoonlijke trainer van Madonna. In 2000 trouwde Madonna met Guy Ritchie. Samen kregen ze twee zonen: Rocco en David Banda. David is een jongen die ze in 2006 adopteerden uit Malawi wat voor geruchten zorgde als dat ze de adoptiewetten van het land overtraden.

Lees verder »

Mercedes de Acosta was een dichteres, toneelschrijfster, filmschrijfster en kostuumontwerpster. Ze was aanhangster van de Oosterse mystiek, het occulte en was vegetariër lang voor dit mode werd. Als ze op vandaag al herinnerd wordt, dan is dat vooral voor haar liefdesrelaties met de meest glamoureuze en bekendste vrouwen van haar tijd.

Mercedes de Acosta werd geboren in New York City op 1 maart 1893 in een welstellende familie emigranten uit Spanje/Cuba. Haar moeder, een nakomelinge van de Hertog van Alba, voedde haar op als jongetje, noemde haar “Rafael” en stak Mercedes in jongenskleren. Maar na de dood van de vader in 1907 maakte de moeder zich zorgen om de vrouwelijkheid van haar dochter en stuurde ze haar naar een nonnenschool in Frankrijk. Toen echter aan het licht kwam dat er twee nonnen een relatie met elkaar hadden, werd Mercedes snel van school gehaald.

Als jonge twintiger geraakte Mercedes betrokken in de lesbische theatermiddens van Broadway. Ze was vaak te gast in het salon van Bessie Marburry, een machtige producent en literair agent en Marbury’s geliefde, de beroemde interieurdecoratrice Elsie de Wolfe. Enkele van de eerste geliefdes van Mercedes waren de actrices Maude Adams, Alla Nazimova, Katherine Cornell en de danseres Isadora Duncan.

Lees verder »

"Vingarne" is de eerste bekende homofilm

Europese films zijn zeer invloedrijk geweest in de vormgeving van de geschiedenis van de holebicinema. Gedurende de eerste 30 jaren van het bestaan van de cinema (ongeveer van de jaren 1920 tot de jaren 1950) bevatten Europese films, net als hun Amerikaanse tegenhangers, zelden eerlijke, niet-bevooroordeelde voorstellingen van homoseksuele en lesbische personages en/of behandelden ze homoseksualiteit zelden als een ernstig thema.

Naarmate houdingen en ideeën in Europa zich doorheen de jaren 1960 en 1970 echter ontwikkelden, werden de levens en de cultuur van holebiseksuele mannen en vrouwen zichtbaarder, en films over seksueel gedrag werden explicieter. Bijgevolg waren filmregisseurs van holebiseksuele films in vele Europese landen in staat hun persoonlijke gevoelens op het scherm te brengen, waardoor ze zowel op artistiek als op sociaal vlak belangrijke films met holebigerichte onderwerpen uitbrachten. Hoewel een waaier aan verschillende stijlen waar te nemen valt, en heel wat gevarieerde onderwerpen aan bod kwamen, kunnen toch enkele gezamenlijke thema’s gevonden worden in vele Europese holebifilms, zoals conflicten tussen klassen en generaties, de benarde situatie van gemarginaliseerden, en het verlangen naar liefde en vrijheid in een onderdrukkende samenleving.

Lees verder »

Hafiz, een onverbetelijke bedelaar in Baghdad, is vast van plan om zijn dochter met iemand van de koninklijke familie te laten trouwen. Zo kan hij zelf het hart van de koningin veroveren en een kasteel bezitten.

TCM zendt deze musical van Vincente Minnelli met o.a. Marlene Dietrich uit op donderdag 5 november 2009 om 15u40.

Bespreking “Kismet”

Hoewel Tallulah Bankhead nog het meest herinnerd wordt om haar brutale intelligentie en energieke leven, was ze één van de belangrijkste actrices van haar tijd.

Tallulah Bankhead wordt vandaag vooral herinnerd om haar brutale intelligentie en energieke leven, niet om haar acteertalent. Toch was ze een belangrijke artieste. Ze vertolkte een belangrijke rol in twee Amerikaanse dramafilms; ze was Regina Giddens in “Little Foxes” van Lilian Hellman uit 1939 en ze speelde Sabrina in “The Skin of Our Teeth” van Thornton Wilder uit 1943.

Tallulah werd geboren in Huntsville, Alabama (Verenigde Staten) op 31 januari 1903 in een politieke familie. Haar vader was lid van het Amerikaanse Huis van Volksvertegenwoordigers en haar grootvader en oom waren senatoren. Haar carrière ging van start toen ze een talentenjacht won met het magazine “Picture Play”. Ze was toen 15 jaar. Haar prijs was een filmstudio-contract voor drie weken en bracht haar naar het oosten. De aan haar beloofde ster aan de hemel van de stomme films kwam er niet, maar ze ging niet lang daarna veel succes oogsten in de theaters van Londen en New York.

In de jaren 1930 en de vroege jaren 1940 probeerde Tallulah een filmcarrière op te bouwen, maar dat lukte haar niet. Toch had ze heel veel invloed op de Hollywood-gemeenschap. Ze huurde een mooi huis van de filmster William Haines en gaf feestjes waarop vaak mensen als Ethel Barrymore, Marlene Dietrich en George Cukor aanwezig waren.

Lees verder »

Met meer dan veertig films in zeventien jaar was Rainer Werner Fassbinder verantwoordelijk voor het onder de internationale aandacht brengen van de veelgeprezen Nieuwe Duitse Cinema van de jaren 1960 en 1970. Al van vroeg in zijn carrière gebruikte Rainer in zijn dubbelzinnige en vaak vermetele films de cinematische conventies van Hollywood om zijn ideologische argumenten van Nieuw Links te brengen.

Tegelijkertijd transformeerde Rainer het gebruik van politieke films en hij spoorde de kritische re-evalutie aan van enkele ondergewaardeerde vormen van de Amerikaanse commerciële cinema, zoals de “vrouwenfilm” en het melodrama. Zijn films benadrukten niet alleen thema’s van gender en seksualiteit, maar hij bracht deze thema’s ook in een breder sociaal en politiek kader.

Holebiseksualiteit neemt een belangrijke plaats in in zijn werken, maar hij gebruikt het meestal om bepaalde intermenselijke en politieke thema’s te benadrukken.

Rainer Werner Fassbinder werd op 31 mei 1946 in Beieren geboren. Zijn kindertijd brengt hij door in bioscopen, waar hij vijf keer per week en soms tot drie keer per dag naar films gaat kijken. Zijn ouders scheidden toen hij vijf was. Hij voelde zich verlaten door zijn vader en zocht troost in de films. De aanwezigheid van de geallieerde militairen in het na-oorlogse Duitsland zorgde ervoor dat hij vooral Amerikaanse films zag.

Lees verder »

Meer dan dertig jaar lang was Cole Porter welgekend voor de (vaak scandaleuze) snedige en urbane muziek die hij schreef voor Broadway musicals en Hollywood films, alsook voor zijn reputatie als één van de belangrijkste personen in de internationale beau monde. Omdat hij vreesde dat het publiek, dat zijn muziek kocht, hem niet meer “au serieux” zou nemen indien ze zouden weten dat de liefdesliedjes door een homoseksueel geschreven worden, leefde hij een tegenstrijdig leven als een openlijk “verborgen” homoseksueel man.

Porter, die gehuwd was met de mondaine Linda Lee Thomas, één van de knapste vrouwen van haar generatie (maar die vaak omschreven werd als Porters’ senior gedurende acht tot veertien jaar), hield zich openlijk voor als heteroseksueel, maar in zijn privé-leven leefde hij zich in de weekends uit in “mannelijke” ontmoetingen, zoals met koorjongens, soldaten, en Hollywoodacteurs, en bovendien had hij korte maar intense liefdesaffaires met onder andere de “Ballets Russ” designer Boris Kochno, met de architect Eddy Tauch, de danser en choreograaf Nelson Barclift, en met de acteur Robert Bray.

Dus zelfs al bracht hij vaak de diepste romantische verlangens van zijn eigen cultuur tot uiting op memorabele wijze, toch was hij zelf verplicht zijn eigen gevoelens te verbergen.

Lees verder »

Noël Coward bekleedt een unieke plaats in het theater van de twintigste eeuw. Hij was een gevierde toneelschrijver, acteur en componist, maar ook een zanger en cabaretier en ook nog eens een schrijver van kortverhalen en een amateur-schilder. Maar het meest van al was hij een theaterman, wiens intellect en verfijndheid zijn nederige komaf verdoezelden en die hem hielpen om de levenskunst van Oscar Wilde te belijden: als briljante waarnemer die de maatschappij zowel weerspiegelde en hekelde.

Nadat hij al op zeer vroege leeftijd succes had, was Noël Coward het schoolvoorbeeld van Engelse manieren van de hogere klasse en een satiricus die de zwakheden en hypocrises van zijn tijd blootlegde, vooral deze in heteroseksuele relaties. Hoewel hij een populaire toneelschrijver was, met de bedoeling om het publiek te amuseren en te onderhouden, daagde hij toch de ideeën uit van de maatschappij over liefde en seks en doordrenkte hij zijn werken met een zekere mate camp die de seksuele zedigheid van kleingeestige individuen en groepen minachtte.

Tijdens het merendeel van zijn leven was homoseksualiteit een criminele overtreding in Engeland. Het mag dan ook geen verrassing zijn dat Noël Coward niet openlijk homo was. Toch was zijn homoseksualiteit geen onbekende factor bij de ingewijden van het theater en in verscholen homobars waar hij meer dan vijftig jaar aan zijn trekken kwam. Meer nog, in zijn toneelstukken zoals “Private Lives” (uit 1930) en “Design for Living” (uit 1933) verwerpt hij normatieve heteroseksuele relaties, die hij als afstompend en onbevredigend portretteert en roept hij op tot meer avontuurlijke, onconventionele verbintenissen. Ook in zijn liedjes en cabaretstukken gebruikte hij vaak, meestal via dubbelzinnigheden en allusies, zijn eigen “onconventionele” seksuele voorkeur.

Lees verder »

Eve Gill, een beginnende jonge actrice, helpt Jonathan Cooper om zich te verbergen voor de politie. Hij wordt ervan verdacht de echtgenoot van zijn minnares, de beroemde zangeres Charlotte Inwood, te hebben vermoord. Jonathan beweert dat hij pas betrokken geraakte bij de moord toen hij Charlotte hielp met het vernietigen van de bewijzen.

Eve’s excentrieke vader, commandeur Gill, gaat akkoord om Jonanathan in zijn huis te verbergen terwijl zij zijn onschuld probeert te bewijzen. Om dat te doen wordt Eve de meis van Charlotte. Eve’s vader beraamt een plan om Charlotte te dwingen de moord op te biechten bij politie-inspecteur Wilfred Smith. Als het plan mislukt probeert Eve om Charlotte af te persen. Charlotte blijft echter beweren dat Jonathan de echte moordenaar is…

BBC2 zendt deze thriller van Alfred Hitchcock met o.a. Marlene Dietrich uit op zaterdag 5 september 2009 om 14u55.

Bespreking “Stage Fright”

Eve Gill, een beginnende jonge actrice, helpt Jonathan Cooper om zich te verbergen voor de politie. Hij wordt ervan verdacht de echtgenoot van zijn minnares, de beroemde zangeres Charlotte Inwood, te hebben vermoord. Jonathan beweert dat hij pas betrokken geraakte bij de moord toen hij Charlotte hielp met het vernietigen van de bewijzen.

Eve’s excentrieke vader, commandeur Gill, gaat akkoord om Jonanathan in zijn huis te verbergen terwijl zij zijn onschuld probeert te bewijzen. Om dat te doen wordt Eve de meis van Charlotte. Eve’s vader beraamt een plan om Charlotte te dwingen de moord op te biechten bij politie-inspecteur Wilfred Smith. Als het plan mislukt probeert Eve om Charlotte af te persen. Charlotte blijft echter beweren dat Jonathan de echte moordenaar is…

Verrassend

Heeft Marlene Dietrich last van plankenkoorts?

“Stage Fright” is een typische Hitchcock-film: razend spannend maar bevat ook humor en mededogen. Jane Wyman en Richard Todd doet het geweldig goed in deze film. Marlene Dietrich schittert als flamboyante theater-ster.

De film speelt zich af in Londen en Hitchock heeft een geweldige keuze gemaakt om Britse acteurs en actrices in te huren zoals Alistair Sim en Michael Wilding. Zelfs zijn eigen dochter, Patricia Hitchcock is even te zien.

Jammer dat “Stage Fright” een minder bekende film is van Hitchcock. “Stage Fright” verdient meer!

Regie: Alfred Hitchcock
Verhaal: Whitfield Cook
Cast: Jayne Wyman, Marlene Dietrich, Michael Wilding, Richard Todd, Alastair Sim, Sybil Thorndike, Kay Walsh, Miles Malleson, Hector MacGregor, Joyce Grenfell, André Morell, Patricia Hitchcock, Ballard Berkeley, e.a.
Release: 1950