Gayworld.be

Kristen Bjorn (12 oktober 1957, Londen) is een Britse regisseur en producer van homo pornofilms en een voormalig homo pornoacteur.

In het voorwoord van een boek gewijd aan het werk van Kristen Bjorn, schreef regisseur William Higgins dat “in de relatieve korte geschiedenis van hardcore homovideo’s is Kristen Bjorn de beste regisseur tot nu toe”.

Jeugd

Kristen Bjorn werd geboren in Londen als zoon van een Russische moeder en een Britse vader. Hij groeide op in Washington, D.C. waar zijn vader gestationeerd was als diplomaat. Hij kreeg nog een broer en twee zussen. In een interview in 1997 zei Kristen dat slechts één van zijn zussen weet had van zijn beroep als maker van homo-erotische films.

Nadat hij afstudeerde van de middelbare school, begon Kristen te reizen naar plaatsen in Azië, India en Europa. Zijn doel in zijn carrière was toen “fotograaf worden voor een tijdschrift zoals National Geographic. Ik wou rond de wereld reizen en mensen fotograferen. Ik was echt zeer geïnteresseerd in verschillende culturen”.

Lees verder »

Jane, een jonge Franse vrouw, zwanger en ongetrouwd, huurt een kamer in een smerig Londens pension, dat bewoond wordt door een verzameling buitenbeentjes. Ze denkt erover na om abortus te plegen, maar is niet gelukkig met deze oplossing. Ze knoopt een relatie aan met Toby, een jonge beginnende schrijver van op de eerste verdieping. Uiteindelijk wordt ze haar vreemde kamer gewend en wordt ze vrienden met alle vreemde inwoners in het huis. Maar ze heeft nog twee problemen: wat moet ze doen met haar baby en wat moet ze doen met Toby?

Vergeten, maar geweldig

Het is een schande dat deze film in de vergetelheid is geraakt. Het is een uitstekende karakterstudie en bevat de beste acteerprestatie uit de carrière van Leslie Caron. Een ongetrouwde, zwangere Franse vrouw trekt in een Londen pension. Hoewel iedereen er bij haar op aandringt om een abortus onder te gaan, weigert ze. Haar beslissing dwingt haar medebewoners om uit hun schelp te komen en haar te omringen met vriendschap en liefde. Het einde van de film is helaas triest.

Regie: Bryan Forbes
Verhaal: Lynne Reid Banks
Cast: Leslie Caron, Anthony Booth, Avis Bunnage, Patricia Phoenix, Verity Edmett, Tom Bell, Cicely Courtneidge, Harry Locke, Ellen Dryden, Emlyn Williams, Jennifer White, Brock Peters, Gerry Duggan, Joan Ingram, Mark Eden, e.a.
Release: 1962

Jessye Norman wordt geboren in Augusta op Georgia 15 september 1945.

De stem van Jessye Norman wordt beschouwd als een van de mooiste ter wereld. Ze krijgt regelmatig eervolle vermeldingen voor haar vernieuwende programma’s en haar inzet voor de hedendaagse muziek.

Jessye Norman’s moeder speelde piano en haar vader, een verzekeringsagent, zong in een koor. Tijdens haar jeugd stond muziek centraal en leerde ze al snel zingen en piano spelen.

Op haar zestiende jaar deed Norman mee aan de ‘Marian Anderson Vocal Competition’ in Philadelphia, welke ze niet won, maar waardoor ze een volledige beurs aangeboden kreeg voor de Howard University, een prestigieuze school gesticht voor Afro-Amerikanen in Washington. Terwijl ze hier studeerde zong ze in het universiteitskoor en had ze een baan als soliste in de ‘Lincoln Temple United Church of Christ’, bovendien studeerde ze zangonderricht bij Carolyn Grant.

In 1966 won Jessye Norman de zangwedstrijd van de ‘National Society of Arts and Letters’. In 1967 studeerde Norman af met een graad in muziek en begon vervolgstudies aan het ‘Peabody Conservatorium’ in Baltimore en later aan de Universiteit van Michigan in Ann Arbor, waar zij in 1968 haar Masters Degree behaalde. Onderwijl studeerde ze zangonderricht bij Elizabeth Mannion en Pierre Bernac.
Lees verder »

Het modemerk “Alexander McQueen” zal blijven bestaan, ondanks het overlijden van de Britse ontwerper. Dat maakte de bedrijfsleiding gisteren bekend. “Dit is het beste eerbetoon dat we aan Alexander kunnen geven”, klonk het.

De nieuwste collectie waar Alexander McQueen tot voor zijn dood aan werkte, zal volgende maand ook getoond worden tijdens de modeweek in Parijs.

De Britse mode-ontwerper werd vorige week dood aangetroffen in zijn woning in Londen. Volgens de onderzoekers heeft hij zich opgehangen in zijn kleerkast. Hij liet een afscheidsbrief na. Wellicht kon hij de dood van een goede vriendin en van zijn moeder (kort voor zijn wanhoopsdaad) niet verwerken.

Londen, mei 1895. Na een romance die te mooi bleek om waar te zijn, is Adrian terug waar hij ooit begon: in de goot. Hij zwerft over straat, met maar één gedachte in zijn hoofd: wraak op de man die ooit van hem hield. Hierbij krijgt hij hulp van de sinistere lady Kinderly en Paul McBride, een Amerikaanse journalist met een voorkeur voor ‘bittere eindes’. Maar McBride en lady Kinderly blijken hun eigen plannen te hebben. Plannen die niet alleen Vincents reputatie in gevaar brengen, maar ook Adrians leven…

“Spiegeljongen” is het aangrijpende laatste deel van de groene bloem-trilogie, een kleurrijke reis die Adrian en Vincent naar Parijs voert en hen uiteindelijk confronteert met datgene waar ze altijd voor gevlucht zijn: zichzelf. Floortje Zwigtman sluit haar trilogie op magistrale wijze af met een verhaal dat je lang zal bijblijven.

Floortje Zwigtman (1974) woont in Middelburg. Sinds haar jeugd heeft zij een passie voor het 19de eeuwse Londen. Voor haar trilogie “Een groene bloem” deed zij drie jaar onderzoek in Londen en Parijs

Spiegeljongen door Floortje Zwigtman

Uitgeverij De Fontein, €19,95, ISBN 978-90-261-2292-7 (VBK)

Olive Fremstad (14 maart 1871 – 21 april 1951) was de artiestennaam van Anna Olivia Rundquist, een gevierde Zweeds-Amerikaanse mezzo-sopraan en sopraan operazangeres.

Achtergrond

Olive Fremstad werd geboren in Stockholm en geadopteerd door een Amerikaans koppel. Dit stel leefde in Minnesota en gaf aan Olive hun familienaam: Fremstad. In Christiana bezocht Olive de lagere school en ging ze naar de muziekschool. Toen Olive 12 jaar was, verhuisden haar ouders naar Amerika, naar Minneapolis. Reeds daarvoor was het pianospel van Olive zo bijzonder dat ze werd beschouwd als een wonderkind. Ze begon met zanglessen te volgen in New York in 1890 nadat haar stem werd opgemerkt toen ze zong in kerkkoren. Later studeerde ze in Berlijn met Lili Lehmann. Ze maakte haar operadebuut als mezzo-sopraan met de rol van Azucena in Verdi’s “Il trovatore” in de opera van Keulen in 1895. Ze bleef er drie jaar en ging daarna naar Wenen, Munchen, Beiroet en Londen.

Lees verder »

De bekende Britse mode-ontwerper Alexander McQueen heeft zelfmoord gepleegd. Het nieuws hebben we pas vernomen. Het gerucht dat het om zelfdoding gaat, is ondertussen bevestigd door medewerkers. De zelfmoord van de 40-jarige McQueen komt precies 3 jaar nadat zijn hartsvriendin Isabella Blow zichzelf om het leven bracht. Isabella Blow hielp hem bij zijn grote doorbraak in de modewereld. Wellicht heeft hij haar zelfmoord nooit goed verwerkt.

De openlijk homoseksuele Alexander McQueen startte zijn loopbaan als kleermaker in Savile Row in Londen. Daar maakte hij ondermeer maatpakken voor Prins Charles en de vroegere Russische president Michael Gorbatsjov. Daarna was hij aan de slag in verschillende modehuizen, onder andere in Japan en Italië. Hij werd verschillende keren met een award beloond. In 1996 was hij hoofdontwerper van het modehuis Givenchy. Daarna startte hij z’n eigen label “McQueen” op dat later voor 51% werd overgekocht door Gucci.

Het overlijden van Alexander McQueen komt onverwacht en op slechts enkele dagen voor de London Fashion Week” van start gaat, één van de belangrijkste mode-evenementen in Groot-Brittannië.

Reis door de tijd naar het jaar 1599 en slenter door de straten van het Londen van koningin Elizabeth I en Edmund Spenser. Vang een glimp op van de nieuwste mode, breng een bezoek aan de Tower, waar politieke gevangenen opgesloten zitten, en zorg dat je je de bedelaars van het lijf houdt.

Bekijk het nieuwste stuk van Shakespeare in the Globe, en steek daarvoor de Theems over per bootje of via de London Bridge, één van de architectonische hoogtepunten van de stad. Ga naar een voetbalwedstrijd tussen Londen en Westminster, waarbij de emoties soms zo hoog oplopen dat het een gevaar oplevert voor de openbare orde. En verbaas je over de vele buitenlanders, onder wie veel Hollanders, die de Engelse meisjes links laten liggen en hun bruiden in eigen kring zoeken.

Zoek ’s avonds een comfortabele herberg op: nergens ter wereld zijn de inns beter op gasten ingesteld dan in de hoofdstad van het British Empire.

Het Londen van Shakespeare door Richard Tames
Uitgeverij Athenaeum-Polak & Van Gennep, €19,95, ISBN 978-90-253-6716-9 (WPG)

Giulia Grisi (22 mei 1811 – 29 november 1869) was een Italiaanse operazangers. Ze zong in Europa, toerde door de Verenigde Straten en wordt beschouwd al één van de beste sopranen van de 19de eeuw.

Giulia Grisi werd geboren in Milaan. Ze was de dochter van één van de Italiaanse officieren van Napoleon Bonaparte. Ze kwam uit een muzikale familie. De zus van haar moeder, Giuseppina Grassini (1773-1850) was een beroemde operazangeres op het vasteland en in Londen. Haar moeder was ook een zangeres en haar oudste zus Giuditta en haar nicht Carlotta waren ook muzikaal begiftigd.

Giulia werd voorbereid op een muzikale carrière en maakte haar debuut als Emma in Rossini’s “Zelmira” in 1828. Rossini en Bellini waren beiden geïnteresseerd in haar en in Milaan werd zij de eerste die de rol van Adalgisa speelde in het stuk “Norma” van Bellini. Giulia trad op in Parijs in 1832 als Semiramide in de opera van Rossini en ze kreeg veel bijval. In 1934 trad ze op in Londen al Ninetta in het stuk “La gazza ladra”. In 1842 schreef schreef Donizette voor haar de rol van Norina in “Don Pasquale”. Haar tegenspeler, Giovanni Matteo De Candia, werd de liefde van haar leven.

Lees verder »

Maria Malibran (Parijs, 24 maart 1808 – Manchester, 23 september 1836) was een Spaans-Franse operazangeres. Zij werd geboren als Maria Felicia Garcia, dochter van de Andalusische tenor, componist en zangpedagoog Manuel del Pópulo Vicente García en de sopraan Joaquina Sitches. De familie was erg muzikaal: haar zuster Pauline Viardot-García werd componiste en zangeres en haar broer Manuel Patricio Rodríguez García was bariton en schreef een belangrijke lesmethode voor zangers.

Maria maakte op 11 juni 1825 op 17-jarige leeftijd in Londen haar debuut als invallende onderstudie voor Rosina in “Il barbiere di Siviglia” van Giacomo Rossini. Haar stem wordt beschreven als mezzosopraan, maar zij zong vaak als sopraan.

De loopbaan van Maria staat voor een deel in het teken van de stijgende populariteit van Rossini, zij zong een aantal premières van zijn opera’s. Zij zong in “La Cenerentola”, in “Tancredi”, in “La Gaza Ladra”, “Semiramide”, “Alceste” en “Otello”. In een voorstelling in New York waaraan ook Lorenzo da Ponte meewerkte zong zij Zerlina in de Amerikaanse première van “Le nozze di Figaro” van Wolfgang Amadeus Mozart.

In New York huwde de 17-jarige Maria tegen de wil van haar ouders met de 45-jarige koopman Eugène Malibran. Maria dacht een rijk huwelijk te sluiten en wilde zich terugtrekken van het toneel, doch Malibran stond op de rand van een faillissement.

Lees verder »