Gayworld.be

Giulia Grisi (22 mei 1811 – 29 november 1869) was een Italiaanse operazangers. Ze zong in Europa, toerde door de Verenigde Straten en wordt beschouwd al één van de beste sopranen van de 19de eeuw.

Giulia Grisi werd geboren in Milaan. Ze was de dochter van één van de Italiaanse officieren van Napoleon Bonaparte. Ze kwam uit een muzikale familie. De zus van haar moeder, Giuseppina Grassini (1773-1850) was een beroemde operazangeres op het vasteland en in Londen. Haar moeder was ook een zangeres en haar oudste zus Giuditta en haar nicht Carlotta waren ook muzikaal begiftigd.

Giulia werd voorbereid op een muzikale carrière en maakte haar debuut als Emma in Rossini’s “Zelmira” in 1828. Rossini en Bellini waren beiden geïnteresseerd in haar en in Milaan werd zij de eerste die de rol van Adalgisa speelde in het stuk “Norma” van Bellini. Giulia trad op in Parijs in 1832 als Semiramide in de opera van Rossini en ze kreeg veel bijval. In 1934 trad ze op in Londen al Ninetta in het stuk “La gazza ladra”. In 1842 schreef schreef Donizette voor haar de rol van Norina in “Don Pasquale”. Haar tegenspeler, Giovanni Matteo De Candia, werd de liefde van haar leven.

Lees verder »

Pauline Viardot-García (Parijs, 18 juli 1821 – Parijs, 18 mei 1910) was een Spaans/Franse componiste en mezzosopraan.

Pauline Viardot-Garcia kwam uit een bijzondere familie. Haar vader was de Spaanse tenor Manuel del Pópulo Vicente García. Rossini schreef voor hem de rol van graaf Almaviva in De Barbier van Sevilla, waarmee hij over de hele wereld optrad. Manuel kreeg met zijn tweede vrouw, sopraan Joaquina Sitches, twee dochters en een zoon. Beide dochters, Maria en Pauline werden zangeres en zijn zoon Manuel jr. werd een beroemde zangpedagoog. Het hele gezin reisde rond, bijvoorbeeld naar de Verenigde Staten, waar ze in 1826 de eerste voorstellingen van Italiaanse Opera organiseerden. Het hele gezin stond op het podium in De Barbier van Sevilla, met uitzondering van de 5-jarige Pauline. Uiteindelijk kwam het gezin terug naar Europa en vestigde zich in Parijs.

Maria werd een echte diva, Maria Malibran (1808 – 1836), met een opwindend leven dat door de roddelpers gretig werd gevolgd. Er kwam op dramatische manier een einde aan haar leven, toen ze op 28 jarige leeftijd van haar paard viel en enkele dagen daarna stierf. Dit was niet het einde van haar roem, maar droeg daar eerder aan bij.

Lees verder »

Maria Malibran (Parijs, 24 maart 1808 – Manchester, 23 september 1836) was een Spaans-Franse operazangeres. Zij werd geboren als Maria Felicia Garcia, dochter van de Andalusische tenor, componist en zangpedagoog Manuel del Pópulo Vicente García en de sopraan Joaquina Sitches. De familie was erg muzikaal: haar zuster Pauline Viardot-García werd componiste en zangeres en haar broer Manuel Patricio Rodríguez García was bariton en schreef een belangrijke lesmethode voor zangers.

Maria maakte op 11 juni 1825 op 17-jarige leeftijd in Londen haar debuut als invallende onderstudie voor Rosina in “Il barbiere di Siviglia” van Giacomo Rossini. Haar stem wordt beschreven als mezzosopraan, maar zij zong vaak als sopraan.

De loopbaan van Maria staat voor een deel in het teken van de stijgende populariteit van Rossini, zij zong een aantal premières van zijn opera’s. Zij zong in “La Cenerentola”, in “Tancredi”, in “La Gaza Ladra”, “Semiramide”, “Alceste” en “Otello”. In een voorstelling in New York waaraan ook Lorenzo da Ponte meewerkte zong zij Zerlina in de Amerikaanse première van “Le nozze di Figaro” van Wolfgang Amadeus Mozart.

In New York huwde de 17-jarige Maria tegen de wil van haar ouders met de 45-jarige koopman Eugène Malibran. Maria dacht een rijk huwelijk te sluiten en wilde zich terugtrekken van het toneel, doch Malibran stond op de rand van een faillissement.

Lees verder »

In Italië opent binnenkort een gespecialiseerde gevangenis voor transseksuelen. Dat meldt de BBC. Het gaat vooral om veroordeelden van drugs- en prostitutiemisdrijven. Italiaanse holebi-organisaties juichen de opening van de gevangenis toe omdat transseksuelen het knap lastig hebben in de gewone instellingen. Vaak stelt zich ook de vraag of een gedetineerde transseksueel naar de vrouwengevangenis of naar de mannengevangenis moet.

Tot nu toe werden transgendere gevangen opgesloten in vrouwengevangenissen, omwille van hun veiligheid. In totaal zou het gaan om 60 gedetineerden die in de afzonderlijke transgender-gevangenis zouden worden opgesloten. Het complex staat momenteel leeg en krijgt zo een nieuw bestemming. Eerstdaags wordt een definitieve beslissing genomen.

Madonna (geboren als Madonna Louise Ciccone op 16 augustus 1958) is een Amerikaanse zangeres, actrice, weldoenster en zakenvrouw. Ze werd geboren in Bay City, Michigan en groeide op in Rochester Hills, Michigan. Madonna verhuisde in 1977 met maar 35 dollar op zak naar New York City om er een carrière als danseres te beginnen. Ze werd lid van muziekgroepen zoals Breakfast Club en Emmy en bracht uiteindelijk haar eigen album “Madonna” uit in 1983.

Madonna staat erom bekend om religieus symbolisme en seksuele thema’s in haar werk te gebruiken. Het Vaticaan reageerde hier negatief op in de late jaren 1980. In 1992 startte ze haar eigen productiebedrijf ‘Maverick’ dat een erotisch fotoboek publiceerde (“Sex”). Ze bracht met dat thema ook een album (“Erotica”) uit en acteerde in een film (“Body of Evidence”) met erotische thema’s. Deze werken kregen veel negatieve publiciteit en zorgden ervoor dat ze het commercieel minder goed deed in de jaren 1990. Madonna’s carrière leefde weer op in 1998, toen haar album “Ray of Light” alom werd geprezen.

Madonna acteerde in 22 films. Hoewel de meeste kritisch en commercieel flopten, kreeg ze een Golden Globe Award voor haar rol in de film “Evita” (1996). In 1996 beviel Madonna van een dochter, Lourdes Maria (ook bekend als Lola). Vader van Lola is Carlos Leon, de persoonlijke trainer van Madonna. In 2000 trouwde Madonna met Guy Ritchie. Samen kregen ze twee zonen: Rocco en David Banda. David is een jongen die ze in 2006 adopteerden uit Malawi wat voor geruchten zorgde als dat ze de adoptiewetten van het land overtraden.

Lees verder »

Dusty Springfield werd één van de meest bekende Britse vrouwelijke rocksterren uit de jaren 1960, één van de meest prominente blanke soulzangeressen ooit, en een enorm grote invloed op latere zanggeneraties. Springfield, die nu genoemd wordt als één van de grootste stemmen uit de popmuziek, was lange tijd een icoon van de holebicultuur.

Ze werd geboren als Mary Isobel Catherine Bernadette O’Brien in Londen op 16 april 1939, en werd opgevoed in Rooms-katholieke kloosterscholen. Als tiener was ze “het lelijke eendje met de bril”.

Ze voegde zich bij haar broer Tom in een volksorkestje, de Springfields. Ze werden het meest populaire bandje in Engeland voor de komst van de Beatles. In 1962 werden de Springfields met Silver Threads and Golden Needles de eerste Britse groep die een top-20 hit scoorde in de Verenigde Staten.

Geïnspireerd door de muziek van Amerikaanse meidengroepen, verliet Dusty de Springfields en begon een solocarrière. Ze schakelde over van haar “gezonde” Springfields-stijl naar een meer trendy Queen of the Mods stijl (Modekoningin), met modieuze kledij, excessieve wijd uitstaande haarstijlen, en felle zwarte mascara.

Lees verder »

“Ciao Italia” is een eerbetoon aan de Italiaanse keuken. Guy Mirabella weet op schitterende wijze de eenvoud, verse ingrediënten en rijke kleuren en smaken van Italië te vangen in zijn recepten, beelden en verhalen. De hoofdstukken zijn ingedeeld in de thema’s extravaganza, met gulle hand, liefde, traditie, uit het leven gegrepen en eten: alle dingen die Guy tijdens het koken beïnvloeden.

Verse, seizoensgevonden gerechten worden met liefde en resprect voor de ingrediënten bereid. “Ciao Italia” is een verrukkelijk boek voor food lovers, waarin een verscheidenheid aan smaken de revue passeert – van romige lasagne met geroosterde pompoen en asperge tot geroosterde sardines met walnootgremolata, en een salade van sperziebonen en rode biet met pestomayonaise. De desserts zijn al even verleidelijk, met decadente creaties als sinaasappelcake met macadamianoten en Grand Marnier met mascarpone, en nieuwe variaties op klassiekers, zoals tiramisù op eigen wijze.

Ciao Italia door Guy Mirabella
Uitgeverij Inmerc, €29,95, ISBN 978-906611520-0

Dit boek is een professionele gids voor alle belangrijke technieken en ingrediënten van de Italiaanse keuken. Maxine verzamelde de recepten tijdens haar vele verblijven in Italië. Van eenvoudige maaltijden tot ambitieuze gerechten, met de duidelijke stap-voor-stapbenadering kan het niet misgaan. Altijd een succesvol resultaat!

Italiaanse keuken door Maxine Clark
Uitgeverij Tirion, €24,95, ISBN 978-90-4391-319-5 (VBK)

Tijdens WOII probeert de Britse geheime dienst net voor de invasie de Duitsers weg te halen uit Italië. Om de illusie te creëren dat Engeland van plan is om Griekenland binnen te vallen, moet een lijk worden gezocht die met valse papieren op zak zal gevonden worden door de Spaanse autoriteiten die op hun beurt de papieren zullen bezorgen aan de Duitsers. Eerst en vooral moet een lijk worden gevonden dat er uit ziet alsof het is verdronken en moet er aan dat lijk een identiteit worden gegeven die door de Duitse geheime dienst zal worden geloofd. Gebaseerd op ware feiten.

Interessant spionageverhaal
“The Man Who Never Was” is gebaseerd op operatie “Mincemeat” gedurende WOII. Deze prent is een uitstekend voorbeeld van een spionagefilm die interessant genoeg is zonder beroep te doen op allerlei James Bond-achtige snufjes of melodrama. De uitstekende cast wordt aangevoerd door de schitterende Clifton Webb. In het uitgekiende verhaal wordt geprobeerd om de Nazi’s voor de gek te houden door een lijk aan te voeren als het overblijfsel van een marineofficier. Verbazend als je weet dat het gebaseerd is op het plan om de vijand te laten geloven dat de invasie van Italië ergens anders zou gebeuren dan oorspronkelijk gedacht. Een goede film voor wie houdt van een echt spionagewerk.

Regie: Ronald Neame
Verhaal: Ewen Montagu
Cast: Clifton Webb, Gloria Grahame, Robert Flemyng, Josephine Griffin, Stephen Boyd, Laurence Naismith, Geoffrey Keen, Moultrie Kelsall, Cyril Cusack, André Morell, Michael Hordern, Allan Cuthberson, Joan Hickson, Terence Longdon, Gibb McLaughlin, e.a.
Release: 1956

"Vingarne" is de eerste bekende homofilm

Europese films zijn zeer invloedrijk geweest in de vormgeving van de geschiedenis van de holebicinema. Gedurende de eerste 30 jaren van het bestaan van de cinema (ongeveer van de jaren 1920 tot de jaren 1950) bevatten Europese films, net als hun Amerikaanse tegenhangers, zelden eerlijke, niet-bevooroordeelde voorstellingen van homoseksuele en lesbische personages en/of behandelden ze homoseksualiteit zelden als een ernstig thema.

Naarmate houdingen en ideeën in Europa zich doorheen de jaren 1960 en 1970 echter ontwikkelden, werden de levens en de cultuur van holebiseksuele mannen en vrouwen zichtbaarder, en films over seksueel gedrag werden explicieter. Bijgevolg waren filmregisseurs van holebiseksuele films in vele Europese landen in staat hun persoonlijke gevoelens op het scherm te brengen, waardoor ze zowel op artistiek als op sociaal vlak belangrijke films met holebigerichte onderwerpen uitbrachten. Hoewel een waaier aan verschillende stijlen waar te nemen valt, en heel wat gevarieerde onderwerpen aan bod kwamen, kunnen toch enkele gezamenlijke thema’s gevonden worden in vele Europese holebifilms, zoals conflicten tussen klassen en generaties, de benarde situatie van gemarginaliseerden, en het verlangen naar liefde en vrijheid in een onderdrukkende samenleving.

Lees verder »