Gayworld.be

‘For Your Consideration’ neemt je mee voor een kijkje achter de schermen in Hollywood, waar alles draait rond zien en gezien worden, oppervlakkigheid, jaloezie en het uiterlijke vertoon! De film speelt zich af op de set van de low-budget film ‘Home for Purim’, een melodrama over de hereniging van een familie naar aanleiding van de joodse feestdag Purim. In die film komt de dochter uit de kast als lesbienne en voelt de moeder haar dood naderen. Door de onkunde van de regisseur, producer en schrijvers wordt de kans op een geflopte ‘Home for Purim’ steeds groter.

Maar dan wordt er gefluisterd dat er wel eens een Oscar-nominatie zou kunnen inzitten voor één van de spelers uit deze film. De actrice die de rol van de moeder speelt (een schitterende Catherine O’Hara), is ervan overtuigd dat ze na een carrière van 30 jaar B-films dan eindelijk een nominatie krijgen. Maar dat denken haar co-acteurs (de hilarische Harry Shearer en Parker Posey) ook van zichzelf. Als de producent dit te weten komt is het hek van de dam. Al vlug staat de volledige productie op z’n kop. Want de acteurs en actrices die zich plots ware sterren voelen willen meer inspraak in het script, meer geld, meer scènes en allerlei andere grillige eisen die zo typisch zijn voor de acteurs in Hollywood. De persverantwoordelijke (John Michael Higgins) ziet in de mogelijke oscarnominatie een manier om goedkope promotie te creëren en de studiohoofden (waaronder Ricky Gervais) proberen de film minder joods te maken om zo een groter publiek te bereiken.

BBC1 zend deze komedie van Christopher Guest met o.a. Catherine O’Hara uit op zondag 21 februari 2010 om 0u25.

Bespreking “For Your Consideration”

Madonna (geboren als Madonna Louise Ciccone op 16 augustus 1958) is een Amerikaanse zangeres, actrice, weldoenster en zakenvrouw. Ze werd geboren in Bay City, Michigan en groeide op in Rochester Hills, Michigan. Madonna verhuisde in 1977 met maar 35 dollar op zak naar New York City om er een carrière als danseres te beginnen. Ze werd lid van muziekgroepen zoals Breakfast Club en Emmy en bracht uiteindelijk haar eigen album “Madonna” uit in 1983.

Madonna staat erom bekend om religieus symbolisme en seksuele thema’s in haar werk te gebruiken. Het Vaticaan reageerde hier negatief op in de late jaren 1980. In 1992 startte ze haar eigen productiebedrijf ‘Maverick’ dat een erotisch fotoboek publiceerde (“Sex”). Ze bracht met dat thema ook een album (“Erotica”) uit en acteerde in een film (“Body of Evidence”) met erotische thema’s. Deze werken kregen veel negatieve publiciteit en zorgden ervoor dat ze het commercieel minder goed deed in de jaren 1990. Madonna’s carrière leefde weer op in 1998, toen haar album “Ray of Light” alom werd geprezen.

Madonna acteerde in 22 films. Hoewel de meeste kritisch en commercieel flopten, kreeg ze een Golden Globe Award voor haar rol in de film “Evita” (1996). In 1996 beviel Madonna van een dochter, Lourdes Maria (ook bekend als Lola). Vader van Lola is Carlos Leon, de persoonlijke trainer van Madonna. In 2000 trouwde Madonna met Guy Ritchie. Samen kregen ze twee zonen: Rocco en David Banda. David is een jongen die ze in 2006 adopteerden uit Malawi wat voor geruchten zorgde als dat ze de adoptiewetten van het land overtraden.

Lees verder »

Colin Firth heeft het met eigen ogen gezien: “Hollywood loopt vol acteurs die homo zijn maar daar niet durven voor uitkomen uit vrees dat het hun carrière zou schaden”. De Britse acteur, die onlangs een homoseksuele leraar speelde in ‘A Single Man’, vindt het jammer dat zo weinig acteurs hun ware geaardheid openbaar maken.

“Als je hetero bent en je speelt een homo, is dat niet hetzelfde als wanneer je echt homo bent. Hollywood staat nog heel huiverig tegenover homo’s die hun geaardheid niet verbergen, er zijn nog veel sekstaboe’s”, zegt Colin Firth.

“Ik weet dat sommige acteurs hun geheim krampachtig verborgen houden. Er zijn ook bijna geen grote acteurs die openlijk homo zijn”, aldus de acteur. (bron: De Morgen)

Mercedes de Acosta was een dichteres, toneelschrijfster, filmschrijfster en kostuumontwerpster. Ze was aanhangster van de Oosterse mystiek, het occulte en was vegetariër lang voor dit mode werd. Als ze op vandaag al herinnerd wordt, dan is dat vooral voor haar liefdesrelaties met de meest glamoureuze en bekendste vrouwen van haar tijd.

Mercedes de Acosta werd geboren in New York City op 1 maart 1893 in een welstellende familie emigranten uit Spanje/Cuba. Haar moeder, een nakomelinge van de Hertog van Alba, voedde haar op als jongetje, noemde haar “Rafael” en stak Mercedes in jongenskleren. Maar na de dood van de vader in 1907 maakte de moeder zich zorgen om de vrouwelijkheid van haar dochter en stuurde ze haar naar een nonnenschool in Frankrijk. Toen echter aan het licht kwam dat er twee nonnen een relatie met elkaar hadden, werd Mercedes snel van school gehaald.

Als jonge twintiger geraakte Mercedes betrokken in de lesbische theatermiddens van Broadway. Ze was vaak te gast in het salon van Bessie Marburry, een machtige producent en literair agent en Marbury’s geliefde, de beroemde interieurdecoratrice Elsie de Wolfe. Enkele van de eerste geliefdes van Mercedes waren de actrices Maude Adams, Alla Nazimova, Katherine Cornell en de danseres Isadora Duncan.

Lees verder »

"Vingarne" is de eerste bekende homofilm

Europese films zijn zeer invloedrijk geweest in de vormgeving van de geschiedenis van de holebicinema. Gedurende de eerste 30 jaren van het bestaan van de cinema (ongeveer van de jaren 1920 tot de jaren 1950) bevatten Europese films, net als hun Amerikaanse tegenhangers, zelden eerlijke, niet-bevooroordeelde voorstellingen van homoseksuele en lesbische personages en/of behandelden ze homoseksualiteit zelden als een ernstig thema.

Naarmate houdingen en ideeën in Europa zich doorheen de jaren 1960 en 1970 echter ontwikkelden, werden de levens en de cultuur van holebiseksuele mannen en vrouwen zichtbaarder, en films over seksueel gedrag werden explicieter. Bijgevolg waren filmregisseurs van holebiseksuele films in vele Europese landen in staat hun persoonlijke gevoelens op het scherm te brengen, waardoor ze zowel op artistiek als op sociaal vlak belangrijke films met holebigerichte onderwerpen uitbrachten. Hoewel een waaier aan verschillende stijlen waar te nemen valt, en heel wat gevarieerde onderwerpen aan bod kwamen, kunnen toch enkele gezamenlijke thema’s gevonden worden in vele Europese holebifilms, zoals conflicten tussen klassen en generaties, de benarde situatie van gemarginaliseerden, en het verlangen naar liefde en vrijheid in een onderdrukkende samenleving.

Lees verder »

Het Disney-kasteel in Parijs is het mooiste van allemaal

Disneyland Paris… het park aan het Disney-firmament dat al meer ups en downs heeft gekend dan “Dumbo the Flying Elephant” en meer namen dan zangeres Petra. Toen het plan werd geopperd om een Disneypark te bouwen in Europa, reageerden de Fransen (niet zoals de Japanners die enthousiast “ok” beginnen te roepen bij elk commercieel aspect uit Amerika) eerder lauw. De gedachte om een hypercommercieel Amerikaans themapark te brengen naar een land met zo’n sterke eigen cultuur en chauvinistische burgers paste als een tang op een varken. Waarom zou je in godsnaam een kasteel uit gekauwd papier optrekken als het echte werk net achter het hoekje ligt?

Dus toen EuroDisney in 1992 voor het eerst zijn poorten opende, bleven de Fransen in drommen weg. Jammer. Want met EuroDisney had Disney één van zijn mooiste, meest toegankelijke en logistiek beste parken gecreëerd. De bouwplek waren voormalige bietenvelden nabij het slaperige dorpje Marne la Vallée, op een halfuurtje van Parijs. Deze locatie betekende gemakkelijke toegang vanaf de luchthaven en, dankzij de medewerking van de Franse overheid, een fonkelnieuw treinsysteem, waardoor reizigers voor de prijs van een metroticketje tot aan de parkpoorten werden gebracht. De zeven eigen Disney hotels werden op loopafstand van het park gebouwd, waarbij de minst goedkope het dichtst bij het park liggen. Met de wetenschap dat ze aan het bouwen waren in een land dat beroemd is omwille van zijn gebouwen en tuinen (zoals Versailles), verhoogde Disney de standaard en bouwde een overweldigend park waarbij het “Sleeping Beauty Castle” zonder twijfel het mooiste kasteel is van alle Disney-parken. Dit park had ook de luxe om over veel plaats te beschikken waardoor de open ruimtes veel groter waren, en overal in het park waren er veel meer ornamenten en details dan in de andere parken. Hoewel het park minder attracties had dan in andere (zoals “The Jungle Cruise”, “The Tiki Room” en “The Country Bears”) voelde het aan als zijnde enorm. Bovendien was dit de nieuwste telg van de “The Magic Kingdom”-parken en daardoor hadden de bouwers het voordeel dat ze lessen konden trekken uit de drie andere parken en wisten ze wat werkte en wat niet. En omdat het park een goede tien jaar na zijn voorloper (Tokyo Disneyland) werd gebouwd was de technologie al meteen meer vooruitstrevend.

Lees verder »

Langs een rotsachtige, woeste kustlijn begint Jezus zijn onderricht en daarbij gebruikt hij vooral parabels. Hij trekt volgelingen aan; hij is streng, bruusk en veeleisend. Hij zegt dat hij een zwaard komt brengen, geen vrede. Hij is gehaast en trekt van plaats naar plaats langs de Zee van Galilea. Soms trekt hij een massa volk aan en soms wordt hij verdreven. Zijn parabels spreken vaak slecht over de bestuurders en de Pharizeeërs, de priester en de ouderlingen merken hem op. Ze spannen samen om hem te laten arresteren, slaan, berechten en kruisigen, net zoals hij heeft voorspeld aan zijn volgelingen. Nadat hij gestorven is, verschijnt hij bij zijn leerlingen en geeft hen zijn laatste richtlijnen.

Het meest realistische en geloofwaardige portret van Jezus

Pier Paolo Pasolini’s adaptatie van het Evangelie van Mattheus overstijgt elke moderne film over hetzelfde thema. Het leven van Jezus, waarover het hier gaat, wordt niet opgeblonken door grote budgetten, professionele acteur of speciale effecten. De film legt de nadruk op de wijsheid en de woorden van Jezus.

Het feit dat de acteur afkomstig zijn van het Middellandse Zeegebied zorgt er voor dat de film heel geloofwaardig is. De kostuums en achtergronden zijn realistischer dan deze die uit de fabriek van Hollywood komen. De Joodse kerkleiders met hun vreemde hoeken tonen hoe imposant deze figuren moesten zijn voor de mensen in de tijd van Jezus. Wanneer Jezus hun machtsposities bedreigt door God direct onder de mensen te brengen, voelen zij zich bedreigd door deze “arme zoon van een timmerman”. De meeste films in dit genre leggen de nadruk op de Romeinse onderdrukking zonder dat ze het verraad van de Joodse leiders tonen die er uiteindelijk voor zorgde dat Jezus werd gekruisigd.

Lees verder »

“Il Decameron” is een adaptatie van negen verhalen van “Decameron” van Bocaccio. Een jonge Siciliaan wordt tweemaal opgelicht maar eindigt als een rijk man, een man doet alsof hij doofstom is in een klooster vol nieuwsgierie nonnen, een vrouw moet haar minnaar verstoppen wanneer haar echtgenoot vroeg thuis komt, een schoft houdt een priester voor de gek bij diens sterfbed, drie broers nemen wraak op de minnaar van hun zus, een jong meisje slaapt op het dak om haar vriend ’s nachts te kunnen ontmoeten; een groep schilders wacht op inspiratie, een priester probeert de vrouw van een vriend te verleiden en twee vrienden maken een pact om te weten te komen wat er gebeurt na de dood.

Pure magie

Pasolini’s films zijn niet voor iedereen bestemd. Ze zijn wat traag en werken vooral met archetypes. Met “Il Decameron” maakte Pasolini opnieuw een prachtfilm door het mythische en het poëtische in het dagelijkse leven te weven.

Hij gebruikt echte mensen in plaats van acteurs en filmt de seksualiteit op een onschuldige en sensuele manier. Hij blijft ver weg van het seksueel geweld, dat in zijn tijd zo gewoon was in films en waagt zich ook niet aan soft porno, wat we heden te dage vaak in de moderne Hollywood-films zien.

Zijn verhalen worden op dezelfde manier getoond zoals ze zijn geschreven: eenvoudig en eerlijk.

Deze combinatie zorgt ervoor dat de film pure magie is.

Regie: Pier Paolo Pasolini
Verhaal: Giovanni Boccaccio
Cast: Franco Citti, Ninetto Davoli, Jovan Jovanovic, Vincenzo Amato, Angela Luce, Giuseppe Zigaina, Gabriella Frankel, Vincenzo Cristo, Pier Paolo Pasolini, Giorgio Iovine, Salvatore Bilardo, Vincenzo Ferrigno, Luigi Seraponte, Antonio Diddio, Mirella Catanesi, e.a.
Release: 1971

Bette Davis in een poppenjurkje. Joan Crawford in een rolstoel. Vijf flessen gin, twee flessen whisky, een brief geschreven aan Daddy wiens adres de hemel is en Victor Buono aan de piano. Wat wil je nog meer?

Bette Davis + Joan Crawford = vuurwerk!

Deze film is één van de grootste comebackverhalen uit de filmgeschiedenis. Bette Davis en Joan Crawford, twee Hollywooddiva’s uit de jaren 1930, 1940 en 1950 zijn te zien in één van de meest invloedrijke films uit de jaren 1960. De film werd een hit, blies opnieuw leven in de carrières van beide actrices en groeide uit tot een echte klassieker.

Deze zeer succesvolle film gaat over de relatie tussen twee showbizz-zussen: Blanche (Joan Crawford), die een topactrice was in de jaren 1930 en Jane (Bette Davis), een kindsterretje dat nooit echt doorbrak als volwassene maar die van plan is om een comeback te maken als zangeres.

Tijd en alcohol en een allesoverheersend schuldgevoel over een auto-ongeluk waardoor Blanche een hulpeloze kreupele werd, hebben hun tol geëist van Jane’s mentale gezondheid en de film gaat dan ook over mentale en fysieke wreedheid.

Lees verder »

Een grappige kortfilm over Jeff Stryker en zijn ‘braadworst’ en zijn avonturen in een hotel in Hollywood tijdens de kerstperiode.

Vier kerstmis met Jeff Stryker !

De ‘braadworst’ van Jeff Stryker doet iedereen zin krijgen. Al de gasten van een hotel in Hollywood krijgen allerlei fantasieën als ze Jeff zien. Er is een Marilyn Monroe-imitatie, een leerfanaat met een klein wit hondje en de moeder van de hoteleigenaar. Allen hunkeren ze naar het vlees van Jeff, maar het is aan de kersttafel dat hun ultieme fantasie waarheid wordt…

“Can I Be Your Bratwurst, Please?” is een grappig kortverhaal.

Regie: Rosa von Praunheim

Verhaal : Lawrence Elbert

Cast : Jeff Stryker, Karl-Heinz Teuber, Luzi Kryn, Selene Luna, Vaginal Davis, Cecilia Tijerina, Sirena Irwin, e.a.

Release : 1999