Gayworld.be

Sarah Schulmans “Rat Bohemia” geeft een grappige, meeslepende en soms schokkende kijk over hoe lesbiennes en homo’s worden behandeld door hun biologische families. Het verhaal speelt zich af in het huidige New York en de personages zijn: Rita, een rattendoder die voor de stad werkt, Killer, een lesbische bohemienne en David, een homoseksuele schrijver met Aids. Allen proberen ze te begrijpen hoe ze moeten leven in een stad die uit elkaar valt en hoe ze vrede moeten sluiten met hun families die hen negeren of hen slecht behandelen.

Sarah Schulmans oog voor het stedelijk detail en haar ironische humor zorgt ervoor dat “Rat Bohemia” eigenlijk een grondige studie is van het hedendaagse holebi-leven.

Rat Bohemia door Sarah Schulman

Het Mexicaanse Hooggerechtshof heeft bepaald dat een wet die homoseksuelen toestaat om kinderen te adopteren wordt gehandhaafd. De rechters verwierpen met negen stemmen voor en twee tegen een klacht van federale aanklagers die meenden dat de wet ervoor zorgt dat kinderen niet worden beschermd tegen de mogelijke gevolgen van discriminatie.

Het hof stemde vorige week al over een ander deel van de wet, waarin staat dat homoseksuelen met elkaar kunnen trouwen. Ook dit deel bleef gehandhaafd.

De rechters meenden dat nu het homohuwelijk goedgekeurd is, het discriminatie zou zijn om homoseksuele stellen te beschouwen als minder capabel voor het ouderlijk gezag dan heteroseksuele stellen.

De rooms-katholieke kerk verzette zich fel tegen de wet. Kardinaal Juan Sandoval zei eerder dat de rechters mogelijk betaald zijn door het gemeentebestuur van Mexico-Stad om de wet goed te keuren. Het hof verwierp maandag de opmerkingen van de kardinaal.

De wet is alleen van kracht in Mexico-Stad, maar andere staten moeten huwelijken en adopties die in de hoofdstad zijn goedgekeurd respecteren. (bron: Trouw.nl)

“The Trouble with Normal” is een passioneel betoog tegen het homohuwelijk, niet omdat – volgens de schrijver – het homohuwelijk het instituut van het huwelijk denigreert maar omdat het de culturele schande die gehecht wordt aan seks tussen instemmende maar ongetrouwde volwassenen van hetzelfde geslacht, vereeuwigt. Wanneer homo’s en lesbiennes eisen dat ze als ‘normale mensen’ worden behandeld, dan schaden ze volgens Michael Warner andere holebi’s die er bewust voor kiezen om niet te leven in een monogame relatie of huwelijk en die geloven dat de oplossing om gestigmatiseerd te worden voor je geaardheid niet te doen is alsof het niet bestaat. Hij vervolgt dat partners in homohuwelijken vaak bewust blind zijn voor de culturele vertakkingen van hun positie omdat ze het huwelijk zien als ‘een intense vorm van uit de kast komen’. Ze lijken zich niet bewust te zijn dat als de maatschappij hun relaties valideert, andere vormen van relaties automatisch in waarde afnemen.

Verder schrijft Michael Warner dat het verdedigen van getrouwde homo’s en lesbiennes als zijnde ‘normaal’ deel is van hetzelfde culturele klimaat waarin holebithema’s worden uitgewist, zoals de afschaffing van lessen over veilig vrijen waardoor miljoenen Amerikanen risico lopen op Hiv.

“The Trouble with Normal” is een stoutmoedig, uitdagend boek dat je uitdaagt om na te denken over wat seksuele bevrijding echt betekent.

The Trouble with Normal door Michael Warner

Het Fonds Suzan Daniel vzw (het homo/lesbisch archief- en documentatiecentrum) meldt het overlijden van Walter Van Boxelaer, die in het begin van de jaren ’60 aan de basis lag van de eerste homogroep in Vlaanderen.

Walter Van Boxelaer werd in 1922 geboren in Melle, bij Gent. Gedurende twee decennia vocht hij koppig tegen zijn gevoelens. Zijn herinneringen hieraan: “Maar dat hou je niet vol, en je zenuwstelsel begeeft, zodat je pillen moet beginnen pakken. En dan heb ik gezegd: nu is het gedaan! Ik ga leven zoals ik ben”.

Via het Cultuur- en Ontspanningscentrum (COC) in Nederland kwam hij vervolgens in contact met de nog heel prille homo- en lesbiennebeweging van ons land, nl. het overwegend Franstalige Centre de Culture et de Loisirs (CCL-COC) in Brussel. In overleg nam Walter eind 1961 het initiatief voor de oprichting in Antwerpen van het COC Vlaamse afdeling, de allereerste homogroep van Vlaanderen. Op 16 maart 1962 vond de eerste bijeenkomst plaats, en pas in 1990 werd de groep ontbonden.

Lees verder »

De Britse krant “Independent on Sunday” publiceerde voor het tiende jaar op rij een ‘Pink List’ waarin de 101 invloedrijkste homo’s, lesbiennes en transseksuelen in Groot-Brittannië in het zonnetje worden gezet. Op nummer één werd de Britse rugbyspeler Gareth Thomas gekozen. Hij doorbrak met zijn coming-out in december een groot taboe in de professionele sportwereld en macho-sport rugby in het bijzonder. Thomas voert sindsdien campagne onder jongeren.

Eigenlijk moet Thomas de eerste plaats delen met Mary Portas, want het gaat om een ex aequo. Iedereen wist van haar geaardheid, maar dat werd in de media stilletjes gehouden. Tot ze in juni een geregistreerd partnerschap aanging met haar vriendin. Mary Portas is een bekende Britse journaliste en presentatrice.

Op de derde plaats staat Stephen Fry, allesdoener in de Britse media. Hij schrijft kritische columns en boeken, presenteert en acteert.

Om de complete Pink List met 101 bekende Britse holebi’s te bekijken, klik hier.

Gus Van Sant, één van de meest opvalende talenten uit het onafhankelijke cinemagebeuren van de afgelopen 15 jaar, was op nuchtere wijze onthullend over zijn seksuele geaardheid. Het meest opvallend is de prozaïsche wijze waarop hij homoseksualiteit in zijn werken weergeeft.

In de tijd dat Hollywood nog steeds behoedzaam omging met het onderwerp homoseksualiteit, dook Van Sants’ goedkope film “Male Noche (1985)” met ontwapenende openhartigheid op in de schoot van het oprijzende holebifestivalgebeuren.

De film, die gebaseerd was op de toen nog niet gepubliceerde geschriften van dichter Walt Curtis uit Portland (Oregon), vertelt over de onbeantwoorde liefde van een winkelbediende van een drankwinkel uit de achterbuurt (Tim Streeter) voor een Mexicaanse straatloper (Doug Coyote) en zijn meer seksueel beschikbare kameraad straatloper (Ray Monge). De film die opgenomen werd in 16 mm wit en zwart geeft blijk van een opvallend zelfvertrouwen en ook van  dapperheid.

Van Sants’ zelfvertrouwen en moed kwamen hem goed van pas in zijn carrière die een beetje van alles omvatte, gaande van films met opvallende supersterren zoals Sean Connery tot muziekvideo’s voor groepen zoals de Red Hot Chili Peppers en Hanson, alsook een volkomen bizarre shot-for-shot (bijna identieke) remake van Alfred Hitchcocks’ klassieker uit 1960 “Psycho (1998)”, en zulke intens persoonlijke korte werken zoals de taboe film “Five Naked Boys with a Gun (1992)”.

Lees verder »

Holebi’s lezen vaker webblogs dan hetero’s. Dat blijkt uit een Amerikaans onderzoek. Gemiddeld leest 54% van alle homo’s en lesbiennes blogs op internet, tegenover slechts 40 procent van de hetero’s. Het onderzoek polste ook naar het soort blogs dat wordt gelezen, maar er lijkt weinig verschil tussen het leesgedrag van homo’s en hetero’s. Alleen blogs die zijn gericht op holebi’s worden bijna uitsluitend door hun doelpubliek bezocht.

Dezelfde trend is ook te zien in sociale media. Zo is 74% van de ondervraagde holebi’s lid van Facebook, tegenover 65% van de hetero’s. Ook op MySpace en zelfs zakelijke netwerken als LinkedIn en Plaxo zijn ze doorgaans beter vertegenwoordigd.

Het laat zich raden dat diezelfde sites ook vaker bezocht worden door holebi’s. 81% van hen zegt minstens wekelijks op een sociaal netwerk te vertoeven (63% dagelijks). Onder hetero’s brengt 71% minstens wekelijks een bezoek (41% dagelijks). (Bron: ZDnet.be)

Kinderen van 5 tot 10 jaar van wie de ouders enkele uurtjes alleen naar de Gentse Feesten willen, kunnen terecht in het Gentse holebihuis Casa Rosa. “We willen daarmee niet provoceren”, zegt Deborah Lambillotte, coördinatrice van Casa Rosa  in De Standaard. “Al zullen we gepast reageren als we giftige opmerkingen krijgen”.

“Het is een experiment om te kijken hoe we de heterowereld meer kunnen betrekken bij onze werking. Holebi’s zijn in se niet anders dan hetero’s. Kinderen van gewone gezinnen zijn dus hartelijk welkom. Er is trouwens behoefte aan kinderopvang in het hart van het Feestenterrein waar we liggen en het kan een wederdienst zijn aan de stad. Die heeft holebi’s al heel vroeg op een open manier omarmd”.

De begeleiders zijn allemaal vrouwelijke leden van Casa Rosa. Sommigen voeden zelf een kind op. Lambillotte zelf was vóór haar geslachtsoperatie een man. “Ik ben niet bang voor de reacties van kinderen. Integendeel, zij hebben minder vooroordelen”. (bron: De Standaard)

“Small Town Gay Bar” is een documentaire uit 2006 geregisseerd door Malcolm Ingram over twee homobars in het landelijke zuidoosten van de Verenigde Staten. De ene bar ‘Rumors’ ligt in Shannon, Mississippi, de andere ‘Different Seasons/Crossroads’ in Meridian, Mississippi.

Het verhaal focust op de holebi-gemeenschap in het diepe zuiden van Amerika die wordt gedwongen om te gaan met onwetendheid, hypocrisie en onderdrukking. Verder bezoekt Malcolm Ingram ook Bay Minette in Alabama en maakt hij een verslag op van de haatmoord op homo Scotty Joe Weaver. Deze documentaire bewijst dat holebi’s in het zuiden van Amerika zich minder zorgen maken over het nationaal debat over het homohuwelijk maar wel elke dag levensgevaar lopen omdat ze openlijk holebi zijn.

Regie: Malcolm Ingram
Verhaal: Malcolm Ingram
Cast: Jim Bishop, Bill Curtis, Rick Gladish, Fred Phelps, Charles Smith, Justin Williams, e.a.
Release: 2006

Jimmy Somerville, die opvalt door zijn wel zeer kleine gestalte en zijn prachtige stem, werd voor het eerst bekend in het midden van de jaren 1980 als hoofdzanger van de toenmalige openlijk homoseksuele groep Bronski Beat.

De eerste hit van Bronski Beat, “Smalltown Boy” die, net zoals de bijhorende videoclip, ging over de problemen die het homoseksueel zijn met zich meebracht in het provinciale Groot-Brittannië, werd een onmiddellijk succes (de song belandde op nummer drie in de Engelse hitparade), en bevestigde al snel de reputatie van de groep.

Somerville, die geboren werd in Glasgow op 22 juni 1961, was 23 jaar oud toen hij Bronski Beat vormde in 1984 in samenwerking met Steve Bronski en Larry Stenbachek. De drie muzikanten ontmoetten elkaar toen ze aan het werken waren aan een videoclip van jonge holebi’s genaamd Famed Youth. Het was tijdens dit project dat Somerville besefte dat ook hij kon zingen.

Bronski Beats’ debuutalbum “Age of Consent” (1984) werd gekenmerkt door een roze driehoek op het cd-hoesje en vermeldde de leeftijd in Europese landen waarop men toestemming heeft om homoseks mag hebben op de binnenkant van het hoesje, om zo de aandacht te vestigen op de ongelijkheid tussen Britse en Europese wetten van die tijd.

Lees verder »