“Hard Candy” is Madonna’s eerste studioalbum sinds 2005. Met deze cd probeert de Queen of Pop ons te overtuigen dat ze de eigenares is van een muzikale snoepwinkel.
12 liedjes bevat deze cd, waarvan het geluid wordt bepaald door twee van Amerika’s meest verdienende liedjesmakers: The Neptunes en Timbaland, die eerder al hits maakte voor o.a. Britney Spears, Jay-Z, Missy Elliot en Justin Timberlake. Justin is te horen op vijf van de nummers en hij vraagt zich ter dege af wie er nu eigenlijk dé artiest is: “Who is the master? Who is the slave?”, is zijn vraag aan het einde van het album.
Deze soort van samenwerking met de groten der Aarde is ongewoon voor Madonna, die de reputatie heeft van de mosterd te halen bij relatief onbekende producers zoals Mirwais, Shep Pettibone en Stuart Price, zoals op haar vorige cd’s. Door The Neptunes en Timbaland achter zich te scharen probeert Madonna het hart van het Amerikaanse publiek terug te winnen, dat nogal lauw reageerde op haar discoplaat “Confessions On A Dancefloor”.
De hoofdthema’s op “Hard Candy” zijn liefde, wraak, seks en muziek. Opener is “Candy Shop” waarin Madonna de belofte uit een voor een “special connection” en “plenty of heat”. De minimale drums worden overdonderd door synthesizergeweld en Madonna verwijst naar snoepgoed: “Don´t pretend you´re not hungry, there´s plenty to eat… I got Turkish Delights.”
Een versnelling hoger is de samenwerking met Justin Timberlake op “4 Minutes”, dat zeer futuristisch klinkt.
“Into The Groove” wordt bijna herhaald wanneer Madonna zingt: “Don’t you know, can´t you see? When I dance I feel free” in “Heartbeat”. Hiermee doet Madonna waar ze het best in is: zingen over muziek.
In “She’s Not Me”, een productie van The Neptunes is een vijf minuten durende opsomming van Madonna’s carrière. Het lied begin met gitaren à la Chic en zou bijna een intro van “Holiday” kunnen zijn, maar dan verandert het nummer in iets dat van haar vorige plaat zou kunnen komen.
Liedje drie, “Give It To Me”, is de tweede single van “Hard Candy” is dan weer echt pop met een leuke beat en bevat die humor van Madonna die we kennen van haar dagen in de armen van Dick Tracy. “If it´s against the law, arrest me, if you can handle it, undress me,” zingt te terwijl het lied verder opbouwt naar een adembenemende crescendo. Midden in het nummer scandeert Madonna “get stupid, get stupid”, wat doet danken aan die andere vriendin van The Neptunes: Gwen Stefani.
De nummer waarin Madonna dan weer samenwerkt met Timbaland doen dan weer sterk denken aan het werk van Nelly Furtado.
Madonna, een beruchte harde tante (ze gaf Justin een injectie met vitaminen toen hij zich niet goed voelde tijdens een opnamesessie) lijkt de typische kenmerken van The Neptunes en Timbaland niet te kunnen overstijgen. Hier en daar wordt haar gave voor perfecte popmuziek de kop ingedrukt door de beats, de raps en de overdadigheid van deze producers.
In de ballade “Incredible” overspoelt een elektrische gitaar de mooie en delicate melodie. En dat is best jammer want als dit en een paar andere nummer iets mee subtiel zouden zijn dan zou “Hard Candy” ongetwijfeld één van de beste albums van Madonna zijn.
Nu is “Hard Candy” een poging van Madonna om de “urban” markt te veroveren. Iets wat ze al eerder probeerde met “Bedtime Stories” in 1994.
Tracklist
1. Candy Shop
2. Four Minutes To Save The World
3. Give It To Me
4. Heartbeat
5. Miles Away
6. She´s Not Me
7. Incredible
8. Beat Goes On
9. Dance 2night
10. Spanish Lessons
11. Devil Wouldn´t Recognize You
12. Voices
Madonna plant het roer om te gooien en op haar volgende album rock en rap te mengen. Ze werkt momenteel samen met rapproducer A-Track en rockproducer Brendan O’Brien, bekend van zijn werk met onder meer Pearl Jam. Haar jongste album, ‘Hard Candy’ uit 2008, was sterk op hihop georiënteerd.
