Gayworld.be

De Romeinse keizer van Spaanse provinciale achtergrond, Hadrianus (heerschappij 117-138), was een talentvol militair leider en bestuurder die meehielp het Romeinse rijk te stabiliseren. Vandaag echter is hij vooral gekend voor zijn passionele liefde en buitensporig rouwen voor de jonge Bithyniër Antinous.

Nadat Antinous tijdens een tocht op de Nijl verdronk in oktober 130, riep de keizer zijn paidika, of geliefde, uit tot een godheid en stichtte een stad ter ere van hem, Antinoopolis in Midden-Egypte (na onderzoek van de site in 1798-1801, berekende één van Napoleons’ ingenieurs dat er ongeveer 1344 Dorische pilaren zouden moeten geweest zijn die de portieken langs de twee hoofdwegen ondersteunden). Aanbidders van de nieuwe godheid zorgden voor de verspreiding van erediensten in zijn naam, met tempels, altaren, priesters, drank- en andere offers, mysteries en inwijdingen, orakels en mirakels. Steden organiseerden festivals en spelen om hem te gedenken. Tussen 133 en 137 gaven 31 Griekse steden die muntrechten bezaten, munten uit met zijn portret (143 uitgaven zijn gekend).

Om tegemoet te komen aan de enorme vraag, produceerden Graeco-Romeinse ambachtslieden misschien wel zo’n 2000 bronzen en marmeren beelden en bustes van de jongeman (een 115-tal werden bewaard), alsook een ontelbaar aantal reliëfs, medailles (die rond de nek gedragen werden als talismannen of amuletten), cameeën en edelstenen.

Lees verder »

Het last minute vakantie seizoen is weer aangebroken. Wie z’n zomervakantie voor juli of augustus (of september) nog niet heeft geboekt, kan weer volop gouden zaakjes doen. Of je nu een all inclusive hotel in Turkije wil reserveren of een gezellig hotelletje in Italië of Griekenland. Heel wat touroperators bieden nu al fikse kortingen op de meeste bestemmingen. Vandaag reserveren heeft als voordeel dat het aanbod nog vrij uitgebreid is (dit in tegenstelling tot binnen enkele weken).

Voor we hieronder een vijftal tips oplijsten voor een lastminute zonder onaangename verrassingen, lijsten we enkele Belgische touroperators op waar je nu al last minutes kan reserveren :

• Neckermann Reizen
• Corendon
• Sunweb
• Sunjets

Het loont uiteraard de moeite om even te vergelijken bij deze en andere reisaanbieders.

En dan onze vijf tips :

1. Check wat in de prijs zit : De wet op de verkoop op afstand voorziet een bedenktijd van 7 werkdagen voor contracten die via het internet werden afgesloten, behalve wanneer het gaat over transport, logies of vrije tijd. Denk dus tweemaal na voor u boekt, controleer nauwgezet de data en de luchthaven van vertrek en aankomst, de aangeboden luchtvaartmaatschappij en wat in de prijs inbegrepen is (vol pension, drank, verblijf- en luchthaventaks, dossierkosten). Er bestaan tal van ‘details’ die dikwijls in kleine lettertjes staan, maar die de rekening kunnen doen oplopen.
2. Lees de beschrijving van de reis aandachtig : Hebt u vragen of twijfels, neem dan contact op met het hotel, het agentschap of de eigenaar en vraag meer informatie. Print de beschrijving en de advertentie van het hotel dat u reserveert. Dat kan nuttig zijn in geval van betwisting en latere wijzigingen van het aanbod op de site. Als u ter plaatse over bepaalde zaken ontevreden bent, meld die dan aan de vertegenwoordiger van de touroperator of van het hotel. Sta erop dat uw klacht schriftelijk wordt genoteerd.
3. Informeer u over de categorie van de verblijfplaats : Als u online een ‘forfaitaire’ reis boekt, moet het agentschap inlichtingen verschaffen over de ligging, de toeristische categorie en de mate van het comfort van de verblijfplaats. Opgelet, als u louter logies boekt, zijn die inlichtingen niet verplicht.
4. Staar u niet blind op de sterren : Hoewel het aantal sterren van de hotels meestal vermeld wordt, mag u zich daar niet op blind staren. Een driesterrenhotel in Tunesië biedt vaak heel wat anders dan wat men verwacht van een driesterrenhotel in Parijs… Ga dus alle kenmerken van het hotel na om een goed zicht te krijgen wat je er vindt van luxe.
5. Surf naar sites en fora voor reizigers : Beoordelings- of vergelijkende sites zijn een uitstekende bron van informatie. U komt daar bijvoorbeeld te weten dat de ‘ruime’ kamers slechts 9 vierkante meter groot zijn of dat het hotel nog maar pas zijn deuren heeft geopend en de tuin nog niet is aangelegd. De bekendste site is Tripadvisor.com. Meestal volstaat het de naam van het hotel in te typen om commentaar te vinden van eerdere bezoekers.

(bron: Netto.be)

Les Chansons de Bilitis” is een verzameling van erotische gedichten geschreven door Pierre Louÿs en gepubliceerd in Parijs in 1894.

De sensuele gedichten  lijken sterk op deze van Sappho en de inleiding in het boek beweert dat ze werden gevonden op de muren van een graf in Cyprus, geschreven door een vrouw uit het oude Griekenland met de naam Bilitis. Zij was een courtisane en een tijdgenote van Sappho, aan wiens ‘leven’ Louÿs een deel van zijn boek opdraagt. Bij de publicatie van “Les Chansons de Bilitis” werden zelfs de meest hoogstaande wetenschappers misleid. Hoewel de gedichten allemaal slimme verzinsels zijn die werden geschreven door Louÿs zelf, worden ze nog steeds beschouwd als belangrijke literatuur.

Louÿs beweerde dat alle 143 prozagedichten het werk waren van de oude dichteres en dat ze tijdens het schrijven had gepuurd uit haar diepste gedachten van haar onschuldige jeugd tot het chagrijn en de eenzaamheid van haar laatste jaren. Hoewel het grootste deel van “Les Chansons de Bilitis” origineel is, zijn vele van de gedichten in de verzameling eigenlijk herwerkte epigrammen en Louÿs leende zelfs enkele verzen van Sappho. De gedichten bevatten veel  melige sensualiteit en zijn geschreven in de gepolijste stijl van de oudheid, maar kennen toch enkele subtiele Gallische ondertonen waarvan Louÿs nooit kon ontsnappen.

Om zijn boek toch authenticiteit te geven besteedde Louÿs een heel hoofdstuk in zijn boek aan “Het Leven van Bilitis” waarvoor hij de fictieve archeoloog ‘Herr G. Heim’ verzon als de ontdekker van het graf van Bilitis. Toch kwam later zijn literaire fraude aan het licht. Dat deed echter weinig af van de waarde want door het thema van lesbische seksualiteit was het boek een echte sensatie.

Lees verder »

Kabuki, een klassieke Japanse theatervorm waarbij gewone of komische thema’s gebruikt worden, met buitengewone kostuums, gestileerde bewegingen, muziek en dans, en met enkel mannelijke acteurs, kent tot op vandaag succes. Aanvankelijk was dit het uitstelraam voor vrouwelijke prostituees alsook jongens die in de prostitutie zaten.

Liefde voor jongens was een vaststaand gegeven in het oude Japan. De liefde voor een chigo (een jongen tussen 10 en 17 jaar oud) door boeddhistische priesters was een traditie, zoals ook de liefde voor een wakashu (een jongeman tussen 13 en 20 jaar oud) door samoerai strijders in het oude Griekenland. Shudo, het liefhebben van jongemannen, werd een belangrijk onderdeel van de Kabuki literatuur.

Tegen het begin van de zeventiende eeuw, na een lange burgeroorlog, nam de macht van de samoerai af en kwam er een handelsklasse ten tonele. Voor het vermaak van de handelaars werden er dansen en dramatische nummers, vaak met vrouwelijke prostituees, opgevoerd in Kyoto, Edo en Osaka. Samoerai en hofaristocraten mochten hierop niet aanwezig zijn, maar ze verkleedden zich om zich toch te kunnen voegen bij het vurige publiek.

De illegale klassenmenging en het dodelijke geweld veroorzaakt door jaloezie over prostituees verstoorden de rust. Als antwoord hierop begon de gealarmeerde Tokugawa overheid in 1629 met het verbannen van vrouwen van het kabuki toneel.

Lees verder »

George Michael en Boy George, de twee homosterren uit de eighties die twintig jaar lang elkaars bloed lustten, hebben hun vete bijgelegd.

Sloerie
Boy George verweet zijn poprivaal ten tijde van Wham! dat hij voorwendde een “heteroseksueel hengst” te zijn. Voor hij uit de kast kwam, vond George Michael het geen pretje door die openlijk homoseksuele Boy George geout te worden. Hij noemde Boy George op zeker ogenblik “een gemene sloerie”.

Betrapt
Het was pas in 1998, nadat hij een Amerikaanse undercover agent in een openbaar toilet een oneerbaar voorstel had gedaan, dat George Michael bekende de Griekse beginselen aan te hangen.

Maar de twee hebben de strijdbijl begraven. “We hebben de laatste tijd heel wat emails uitgewisseld en we hebben de zaken bijgelegd”, aldus Boy George in de Britse pers.

(bron: hln.be)

Voor Wereldgerechten heeft Gordon Ramsay zijn favoriete recepten uit de hele wereld bij elkaar gezocht. Van de Griekse en de Arabische tot de Thaise en de Indiase keuken: alleen de allerbeste gerechten zijn goed genoeg voor Ramsay. Bij elk recept legt hij precies uit hoe je het beste resultaat kunt krijgen, en alle benodigde technieken worden glashelder beschreven. Met Wereldgerechten laat Ramsay zien wie hij werkelijk is: een kei van een chef met steengoede recepten!

Wereldgerechten door Gordon Ramsay
Kosmos Uitgevers, €29,95, ISBN 978-90-215-4745-9 (VBK)

Tatiana Troyanos (9 december 1938 – 21 augustus 1993) was een Amerikaanse mezzo-sopraan van Griekse afkomst.

Tatiana werd geboren in New York City en groeide op in Forest Hills (Queens) waar ze naar de ‘Forest Hills High School’ ging. Op de universiteit was haar bijnaam “Totsie”.

Vooraleer ze haar debuut maakte in de opera, was Tatiana koorlid van de originele productie van “The Sound of Music”.

In 1963 maakte Tatiana haar professionele operadebuut in de ‘New York City Opera’ als Hippolyta in Benjamin Britten’s “A Midsummer Night’s Dream”. Het volgende jaar zong ze de rol van Marina Mnichek in de eerste productie van Boris Godunov.

Vanaf 1976 werd ze internationaal gevierd voor haar unieke sensuele stem, haar veelzijdigheid en haar schoonheid, alsook voor de intensiteit van haar optredens. In de vroege jaren 1980 vertolkte Tatiana wereldberoemde rollen zoals die van Adalgisa in Bellini’s “Norma”, Octavian in Richard Strauss’s “Der Rosenkavalier” en Didon in Berlioz’s “Les Troyens”.

In 1984 zong ze de wereldpremière van de eerste akte van Rachmaninoff’s opera “Monna Vanna”, georkestreerd door Igor Buketoff.

Lees verder »

Maria Anna Sofia Cecilia Kalogeropoulos (Grieks: Μαρία Άννα Σοφία Καικιλία Καλογεροπούλου), beter bekend onder haar artiestennaam Maria Callas (Grieks: Μαρία Κάλλας) (Brooklyn (New York), 2 december 1923 – Parijs, 16 september 1977) was één van de beroemdste operazangeressen van na de Tweede Wereldoorlog.

Maria Kalogeropoulos werd geboren in New York. De achternaam Kalogeropoulos werd eerst ingekort tot “Kalos” (wat ook op haar geboortecertificaat staat dat onlangs is teruggevonden), hetgeen later werd vervormd tot “Callas”. De jonge Maria reisde in 1937 met haar moeder mee terug naar Griekenland en kreeg daar haar eerste zangopleiding in Athene. Hoewel ze voor het Atheens Conservatorium niet werd aangenomen kon ze aan het werk bij het Grieks Nationaal Conservatorium. Ze was in die tijd mollig en droeg een bril met dikke glazen. Haar eerste zangpedagoge Maria Trivella besloot dat ze geen alt, maar een dramatische sopraan was. Callas werkte zeer hard en boekte snel vorderingen. Op 11 april 1938 gaf ze haar eerste openbare optreden, met een stukje uit Tosca. In 1939 ging ze alsnog aan het Atheens conservatorium studeren, onder Elvira de Hidalgo. In 1942 zong ze de hoofdrol in Tosca. Binnen tien jaar zou ze bekend staan onder de bijnaam la divina – de goddelijke.

In 1949 trouwde ze met Giovanni Battista Meneghini, een oudere rijke industrieel uit Milaan. Het huwelijk duurde tot 1959. In haar jonge jaren was ze nog steeds erg mollig; tussen 1953 en 1954 verloor ze echter ongeveer 36 kilo en kreeg ze het slanke postuur van haar latere jaren.

Lees verder »

Giulia Grisi (22 mei 1811 – 29 november 1869) was een Italiaanse operazangers. Ze zong in Europa, toerde door de Verenigde Straten en wordt beschouwd al één van de beste sopranen van de 19de eeuw.

Giulia Grisi werd geboren in Milaan. Ze was de dochter van één van de Italiaanse officieren van Napoleon Bonaparte. Ze kwam uit een muzikale familie. De zus van haar moeder, Giuseppina Grassini (1773-1850) was een beroemde operazangeres op het vasteland en in Londen. Haar moeder was ook een zangeres en haar oudste zus Giuditta en haar nicht Carlotta waren ook muzikaal begiftigd.

Giulia werd voorbereid op een muzikale carrière en maakte haar debuut als Emma in Rossini’s “Zelmira” in 1828. Rossini en Bellini waren beiden geïnteresseerd in haar en in Milaan werd zij de eerste die de rol van Adalgisa speelde in het stuk “Norma” van Bellini. Giulia trad op in Parijs in 1832 als Semiramide in de opera van Rossini en ze kreeg veel bijval. In 1934 trad ze op in Londen al Ninetta in het stuk “La gazza ladra”. In 1842 schreef schreef Donizette voor haar de rol van Norina in “Don Pasquale”. Haar tegenspeler, Giovanni Matteo De Candia, werd de liefde van haar leven.

Lees verder »

“Xena: Warrior Princess” (1995-2001) is een Amerikaanse televisieserie gefilmd in Nieuw-Zeeland die in vele landen werd uitgezonden. De serie was een spin-off van “Hercules: The Legendary Journeys”.

Uitgangspunt van de serie

De serie, geplaatst in de Griekse Oudheid, vertelt de avonturen van Xena (gespeeld door Lucy Lawless). In “Hercules: The Legendary Journeys” is Xena geïntroduceerd als nietsontziende, manipulatieve en oorlogszuchtige leidster van een schurkenleger. “Xena: Warrior Princess” begint op het moment dat ze terugkeert naar de plek waar ze is geboren. Xena’s leger heeft zich intussen tegen haar gekeerd, omdat zij weigerde een zuigeling te doden. Daarop besloot zij haar duistere leven achter zich te laten en haar vele talenten belangeloos aan te wenden voor het goede. Ze bood onschuldige, wanhopige mensen haar hulp aan tegen de zwervende bendes en rooflegers, waar zij tot voor kort deel van uit had gemaakt. Ze hoopte zo haar fouten uit het verleden goed te maken. Maar dat bleek niet zo eenvoudig. En dan ontmoet Xena in haar queeste Gabrielle (gespeeld door Reneé O’Connor), een jong meisje dat door Xena uit de handen van slavenhandelaars wordt gered. Gabrielle wil graag bard worden, maar in het dorp waar zij woont gebeurt nooit iets spannends. Het avontuurlijke leven van Xena trekt haar daarom aan en zij besluit, ondanks Xena’s protest, om haar in haar reizen te volgen.

Lees verder »