Phillips, Brent – Charles Walters: The Director Who Made Hollywood Dance

charles_waltersDe tram-scène in “Meet Me in St. Louis” (1944), Judy Garlands onvergetelijke versie van “Get Happy” in “Summer Stock” (1950), en vele, vele andere… Telkens was het Charles Walters die verantwoordelijk was voor enkele van de meest iconische muziekscènes tijdens het gouden tijdperk van Hollywood. Hij werkte samen met sterren zoals Gene Kelly, Doris Day, Debbie Reynolds en Frank Sinatra maar de naam Charles Walters doet slecht bij weinigen een belletje rinkelen.

En nu is er – eindelijk! – een boek dat gewijd is aan het leven van deze Oscar-genomineerde regisseur en choreograaf. Deze onthullende biografie, geschreven door Brent Phillips, gaat uitgebreid over de contributie van Walters aan de filmwereld, het theater en de Amerikaanse cultuur. Van het begin van zijn carrière als artiest op Broadway en protégé van theaterlegende Robert Alto tot zijn grote successen bij MGM. Als lezer ben je getuige van de totstandkoming van geliefde musicals zoals “Easter Parade” (1948), “Lili” (1948), “High Society” (1956) en “The Unsinkable Molly Brown” (1964). Walters werkte ook samen met Lucille Ball, Joan Crawford en Gloria Swanson en hij regisseerde ook (vaak anoniem) scènes voor films zoals “Gigi” (1958). Ook mogen we, aan de hand van opgenomen gesprekken, brieven en nieuwe interviews, lezen hoe Walters er in slaagde om als openlijk homoseksuele man zijn stempel te drukken op entertainment-industrie.

Charles Walters: The Director Who Made Hollywood Dance door Brent Phillips

Kijktip: Sunset Boulevard

sunset-boulevardHollywoodster Norma Desmond woont al jaren vergeten in haar grote villa aan Sunset Boulevard. Ze is bezeten van de wens een grote comeback te maken. Joe Gillis, een jonge en knappe scenarioschrijver, komt toevallig in haar villa terecht.

EEN zendt deze tragikomedie van Billy Wilder met o.a. Gloria Swanson uit op zondag 2 december 2012 om 14u05.

Bespreking “Sunset Boulevard”

Tags : , , , , ,
Geplaatst op 02 december 2012 - 0 reacties op dit artikel.

Bowers, Scotty – Full Service

full-serviceNet ontslagen uit de Amerikaanse zeemacht na Wereldoorlog II, komt Scotty Bowers aan in Hollywood in 1946. Hij is jong, charismatisch en zeer knap en valt in de smaak van vele sterren. Al snel deelt hij zelf het bed met enkelen van hen en brengt hij zijn vrienden in contact met de anderen. Zelf bedrijft hij de liefde met figuren zoals Edith Piaf, Spencer Tracy, Vivien Leigh, Cary Grant en de afgezette Britse koning Edward VIII. Verder komt hij ook in contact met o.a. Tennessee Williams, Charles Laughton, Vincent Price, Katharine Hepburn, Rita Hayworth, Errol Flynn, Gloria Swanson, Noël Coward, Mae West, James Dean, Rock Hudson en J. Edgar Hoover.

“Full Service” is niet alleen een fascinerende geschiedenisles over de seksuele onderwereld van Hollywood maar toont ook de hypocrisie van de grote filmstudio’s die hun acteurs en actrices gebruikten om de mythe van het onschuldige Amerikaanse leven te bewerkstelligen.

Full Service door Scotty Bowers

Malin, Gene (1908-1933)

gene-malinGene Malin (30 juni 1908 – 10 augustus 1933) was een Amerikaanse acteur, ceremoniemeester en dragartiest tijdens het tijdperk van de jazz. Hij was de eerste openlijke homoseksuele artiest in het tijdperk van de Amerikaanse drooglegging.

Jeugd
Gene Malin, ook bekend onder de namen ‘Jean Malin’ en ‘Imogene Wilson’ werd geboren als Victor Eugene James Malinovsky in Brooklyn, New York, op 30 juni 1908. Hij had twee zussen en twee broers waarvan er één bij een suikerraffinaderij werkte en de andere als politieagent.

Als tiener won Malin al prijzen met zijn kostuums op de grote travestietenbals in Manhattan tijdens de jaren 1920. Als jonge adolescent werkte Malin als danser in verschillende shows op Broadway. Tezelfdertijd trad hij op in verschillende clubs als dragartiest.

Huwelijk
In januari 1931, in New York City, trouwde Malin met Lucille Heiman/Helman (1901-1975). Het huwelijk vond plaats kort na een inval in de bar ‘Club Abbey’, de werkplek van Malin. Hij en zijn bruid kenden elkaar van zijn optredens in de club ‘Rubayiat’. Malin vroeg de scheiding aan in Mexico in november 1932. Maar bij zijn overlijden was het koppel nog steeds wettelijk getrouwd. Tussen 1936 en 1944 werd de weduwe van Malin verschillende keren opgepakt omdat ze bazin was van enkele hoerenhuizen.

Lees verder »

O’Brien, Eugene (1880-1966)

eugene-obrienEugene O’Brien was de artiestennaam voor Louis O’Brien (Boulder (Colorado), 14 november 1880 – Los Angeles (Californië), 29 april 1966), een Amerikaans acteur.

O’Brien werd geboren als zoon van agent John O’Brien en diens vrouw Kate. Hij studeerde medicijnen aan de Universiteit van Colorado, maar stapte later over naar civiele techniek. Hij stopte uiteindelijk op 21-jarige leeftijd met zijn studie om acteur te worden. In 1902 verhuisde hij naar New York City, waar hij aangenomen werd in de vaudeville. Hij werd bevoegd in musicals en werd aangenomen op Broadway.

O’Brien werd in 1905 ontdekt, nadat een impresario hem zag in het toneelstuk “The Rollicking Girl”. Er werd hem een driejarig contract aangeboden en hij maakte in 1909 zijn grote doorbraak in “The Builder of Bridges”. Hij groeide uit tot een succesvolle acteur. In 1915 volgde zijn filmdebuut, met de hoofdrol in de korte film “The Lieutenant Governor”. Hij werd opgemerkt door producent Lewis J. Selznick, die zorgde voor zijn grote doorbraak in de film.

Het duurde niet lang voordat O’Brien ook in de filmindustrie populair werd. Hij speelde in films tegenover verschillende grote namen, waaronder Mary Pickford, Gloria Swanson, Clara Kimball Young, Mary Miles Minter en Norma Talmadge. In de jaren ‘20 groeide hij uit tot een superster. Na de opkomst van de geluidsfilm, trok hij zich terug van de film en keerde terug naar het theater.

O’Brien was homo en trouwde daarom nooit. Hij stierf op 85-jarige leeftijd aan een longontsteking. Hij werd vereeuwigd met een ster op de Hollywood Walk of Fame.

Pierce, Charles (1926-1999)

charles-pierceCharles Pierce (14 juli 1926 – 31 mei 1999) was één van de bekendste vrouwenimitators van de 20ste eeuw. Hij was vooral bekend voor zijn imitaties van Bette Davis.

Hij werd geboren in Watertown, New York en begon zijn carrière in de showbusiness met orgelspelen en acteren in radiodrama’s. Hij blonk uit in komische stukken, verscheen vaak gekleed in een smoking maar slaagde er toch in om zeer overtuigende imitaties van populaire filmactrices te brengen. Hij verafschuwde de term ‘drag queen’ en noemde zichzelf een ‘male actress’ (= mannelijke actrice).

Pierce trad in het begin van zijn carrière vooral op in kleine homoclubs, maar hij werd al snel beroemd. Hij verhuisde naar San Francisco, California, waar zijn act bekend werd onder de sterren in Hollywood. Toen hij op tournee ging, werden zijn kostuums steeds beter. Zijn imitaties werd geïmiteerd door andere vrouwenimitators en Pierce kon zichzelf al snel transformeren in Bette Davis, Mae West, Tallulah Bankhead, Gloria Swanson, Carol Channing, Katharine Hepburn en Joan Crawford. De nadruk in zijn acts lag vooral op het komische, niet op het imiteren zelf, hoewel men vaak zei dat hij meer op Joan Collins leek dan Joan Collins zelf.

Hij trad op in vele clubs in New York, zoals in ‘The Village Gate’, ‘Ted Hook’s OnStage’, ‘The Ballroom’ en in ‘Freddy’s Supper Club’.

Lees verder »

Darling, Candy (1944-1974)

candy-darlingCandy Darling (24 november 1944 – 21 maart 1974) was een Amerikaanse actrice, best bekend als een ‘Warhol Superstar’. Ze was een man-naar-vrouw transseksueel en was te zien in de films “Flesh” (1968) en “Women In Revolt” (1971) van Andy Warhol. Ze was ook de muze van de punkgroep ‘The Velvet Underground’.

Jeugd
Candy Darling werd geboren als James Lawrence Slattery in Forrest Hills, Queens, zoon van Theresa Phelan en James Slattery. Haar vader zou een gewelddadige alcoholicus geweest zijn. Er is wat onduidelijkheid rond het jaar van haar geboorte. Volgens de voormalige medewerker van Warhol, Bob Colacello, werd Candy geboren in 1946. Andere bronnen spreken van 1948. Haar vriend en huisgenoot Jeremiah Newton houdt vol dat ze werd geboren op 24 november 1944.

Candy bracht haar kindertijd door in Massapequa Park, Long Island, waar zij en haar moeder naar verhuisden nadat haar ouders waren gescheiden. Haar halfbroer Warren, zoon uit het eerste huwelijk van Theresa Slattery, verliet het gezin om dienst te nemen in het Amerikaanse leger, waardoor Jimmy als enig kind overbleef. Later ontkende Warren zijn familieband met haar.

Ze spendeerde heel wat van haar kindertijd kijken naar de Amerikaanse televisie en naar oude Hollywoodfilms en leerde om haar favoriete actrices, zoals Joan Bennett en Kim Novak, te imiteren. In 1961 volgde ze een cursus aan de ‘DeVern School of Cosmetology’ in Baldwin op Long Island. Ze beweerde dat ze “leerde over de mysteries over seks van een verkoper in een lokale winkel van kinderschoenen”. Toen haar moeder haar confronteerde met de geruchten dat ze zich kleedde als een meisje en de lokale homobar (The Hayloft) bezocht, verliet ze de kamer en kwam ze terug in een volledige vrouwelijke outfit. Haar moeder zei later: “Ik wist toen… dat ik Jimmy niet kon tegenhouden. Candy was veel te mooi en veel te getalenteerd”.
Lees verder »

Sunset Boulevard

sunset-boulevardHollywoodster Norma Desmond woont al jaren vergeten in haar grote villa aan Sunset Boulevard. Ze is bezeten van de wens een grote comeback te maken. Joe Gillis, een jonge en knappe scenarioschrijver, komt toevallig in haar villa terecht.

Dé dramaqueen-film
We kennen allemaal mensen in ons leven die zorgen voor wat drama, maar Norma Desmond (Gloria Swanson) draagt de kroon voor dé dramaqueen van het witte doek.

Gedrapeerd in haar eigen fantasiewereld, eist deze voormalige ster van de stille films luidkeels dat haar naam boven alles en iedereen staat: boven haar butler, boven haar ingebeelde fans, boven haar nieuwe minnaar en zelfs boven de oude Cecil B. DeMille hemzelf. Maar, zoals Norma ontdekt, kan het gebeuren dat wanneer we mensen in ons drama betrekken, we slachtoffers worden van ons eigen tragisch plot.

Joe Gillis (Wiliam Holden) is de nieuwe schrijver/huisslaaf van Norma Desmond. Hoe dieper Norma de arme Joe in haar wereldje sleurt, hoe meer hij wordt gedwongen om zichzelf op te geven, vooral omdat hij anders niet past in het designschema van Norma. Terwijl Joe werkt aan Norma’s nieuwe epische flop, schrijft hij in het geheim een filmscript voor de lieflijke Betty Schaefer, die nog geen sterallures heeft. Dat geheime script komt aan het licht, Norma flipt helemaal en geeft Joe de zwembeurt van zijn leven.

Norma Desmond leert ons de zeer belangrijke les dat alle diva’s en hun partners hun drama voor het scherm moeten bewaren.

Regie: Billy Wilder
Verhaal:
Charles Brackett
Cast:
William Holden, Gloria Swanson, Erich von Stroheim, Nancy Olson, Fred Clark, Lloyd Gough, Jack Webb, Franklyn Farnum, Larry J. Blake, Charles Dayton, Cecil B. DeMille, Hedda Hopper, Buster Keaton, Anna Q. Nilsson, H.B. Warner, e.a.
Release:
1950

Airport 1975 (1974)

airport-1975Een Boeing 747 onderweg van Washington naar Los Angeles, botst frontaal met een sportvliegtuigje. De piloot is gewond en de co-piloot en de boordwerktuigkundige zijn dood. Een stewardess moet de controle overnemen totdat de luchtmacht iemand stuurt om het toestel veilig aan de grond te krijgen….

Grappige rampenfilm

In “Airport 1975” ramt een sportvliegtuigje een grote 747. Twee piloten sterven en een andere is meteen blind… Holebi-icoon Karen Black, die de rol speelt van hoofdstewardess moet zelf het stuur en de pedalen overnemen en wordt daarbij via de radio geholpen door grote liefde Charlton Heston.

De cast bestaat uit enkele grote namen: Jerry Stiller (de vader van Ben Stiller), Linda Blair, (die hopeloos op zoek was naar een rol waardoor het publiek haar “Exorcist”-imago zou vergeten. Helaas speelt ze in deze film haar rol zo heel erg braaf dat je als kijker bijna hoopt dat ze weer haar hoofd laat draaien als een tol). Verder is er nog komedie-legende Sid Caesar die een grappige man probeert te zijn. Myrna Loy speelt het drankorgel. Helen Reddy, een populaire zangeres in die tijd, speelt de rol van nonnetje.

Airport 1975 is een grappige tijdscapsule uit de jaren 1970 toen reizen per vliegtuig nog chique was, er geen hemeltergende veiligheidscontroles waren en de stewardessen nog alles voor je deden.

Stewardess Karen Black doet alles voor haar passagiers... ook het stuur overnemen!

Stewardess Karen Black doet alles voor haar passagiers... ze neemt met plezier het stuur over!

Weetjes over Airport 1975

  • Gloria Swanson schreef haar eigen dialogen. Ze heeft het laatste woord in de film. Dit was haar eerste film in 22 jaar. Ze legde uit: “Ik wachtte op een film waar ik mijn kleinkinderen mee naartoe kon nemen, iets spannend en modern, zonder nodeloos geweld.
  • Greta Garbo zou eerst de rol van Gloria Swanson spelen maar haakte af.
  • Het werd de laatste film van Gloria Swanson.
  • Joan Crawford werd gevraagd om de rol van “oudere, aan de drank zijnde” actrice te spelen. Ze weigerde en haar personage werd gespeeld door Myrna Loy.
  • Karen Black werd later geparodieerd door Jonah Blechman in de film “Another Gay Movie”

Regie: Jack Smight
Verhaal: Arthur Hailey
Cast: Charlton Heston, Karen Black, George Black, Gloria Swanson, Efrem Zimbalist Jr., Susan Clark, Helen Reddy, Linda Blair, Dana Andrews, Roy Thinnes, Sid Caesar, Myrna Loy, Ed Nelson, Nancy Olson, Larry Storch, e.a.
Release: 1974