Gayworld.be

Jessye Norman wordt geboren in Augusta op Georgia 15 september 1945.

De stem van Jessye Norman wordt beschouwd als een van de mooiste ter wereld. Ze krijgt regelmatig eervolle vermeldingen voor haar vernieuwende programma’s en haar inzet voor de hedendaagse muziek.

Jessye Norman’s moeder speelde piano en haar vader, een verzekeringsagent, zong in een koor. Tijdens haar jeugd stond muziek centraal en leerde ze al snel zingen en piano spelen.

Op haar zestiende jaar deed Norman mee aan de ‘Marian Anderson Vocal Competition’ in Philadelphia, welke ze niet won, maar waardoor ze een volledige beurs aangeboden kreeg voor de Howard University, een prestigieuze school gesticht voor Afro-Amerikanen in Washington. Terwijl ze hier studeerde zong ze in het universiteitskoor en had ze een baan als soliste in de ‘Lincoln Temple United Church of Christ’, bovendien studeerde ze zangonderricht bij Carolyn Grant.

In 1966 won Jessye Norman de zangwedstrijd van de ‘National Society of Arts and Letters’. In 1967 studeerde Norman af met een graad in muziek en begon vervolgstudies aan het ‘Peabody Conservatorium’ in Baltimore en later aan de Universiteit van Michigan in Ann Arbor, waar zij in 1968 haar Masters Degree behaalde. Onderwijl studeerde ze zangonderricht bij Elizabeth Mannion en Pierre Bernac.
Lees verder »

Brigitte Fassbaender (3 juli 1939, Berlijn) is een mezzo-sopraan operazangeres en sinds 1995 theaterdirecteur. Ze heeft de titel van ‘Kammersängerin’ van de Beierse Staatsopera in München en van de Weense Staatsopra.

Brigitte is de dochter van de filmactrice Sabine Peters en de beroemde Duitse bariton Willi Domgraf-Fassbaender. Na de Tweede Wereldoorlog vestigde het gezin zich in Neurenberg. Haar vroege carrière beleefde Brigitte in München.

Carrière

Brigitte Fassbaender studeerde zang met haar vader, Willi Domgraf-Fassbaender, aan het conservatorium van Neurenberg. Ze sloot aan bij de Beierse staatsopera van München in 1961, waar haar eerste hoofdrol die van Nicklausse was in “The Tales of Hoffmann”. Brigitte zong “Der Rosenkavalier” in München in 1967, die rol lanceerde haar internationale carrière. In 1971 zong ze in Covent Garden en in 1974 maakte ze haar debuut in de Metropolitan Opera.

Naast haar triomfen in de opera, kende Brigitte ook succes als concertzangeres en ze zong de rol van Prins Orlofsky in de filmproductie van “Die Fledermaus” van Strauss in 1984. Ze nam tientallen opera’s op (o.a. Schubert’s “Winterreise” en “Schwanengesang”), oratoria (Bach’s “Christmas Oratorio”, Handel’s “Messiah”) en verscheel in talloze tv-producties. Brigitte gaf daarnaast ook les.

In de afgelopen had Brigitte enkele leidinggevende posities. Ze was van 1995 tot 1997 operadirecteur aan het Staatstheater Braunschweig. In 1999 werd ze ‘Intendatin’ van het ‘Tiroler Landestheater’ in Innsbruck.

Pauline Viardot-García (Parijs, 18 juli 1821 – Parijs, 18 mei 1910) was een Spaans/Franse componiste en mezzosopraan.

Pauline Viardot-Garcia kwam uit een bijzondere familie. Haar vader was de Spaanse tenor Manuel del Pópulo Vicente García. Rossini schreef voor hem de rol van graaf Almaviva in De Barbier van Sevilla, waarmee hij over de hele wereld optrad. Manuel kreeg met zijn tweede vrouw, sopraan Joaquina Sitches, twee dochters en een zoon. Beide dochters, Maria en Pauline werden zangeres en zijn zoon Manuel jr. werd een beroemde zangpedagoog. Het hele gezin reisde rond, bijvoorbeeld naar de Verenigde Staten, waar ze in 1826 de eerste voorstellingen van Italiaanse Opera organiseerden. Het hele gezin stond op het podium in De Barbier van Sevilla, met uitzondering van de 5-jarige Pauline. Uiteindelijk kwam het gezin terug naar Europa en vestigde zich in Parijs.

Maria werd een echte diva, Maria Malibran (1808 – 1836), met een opwindend leven dat door de roddelpers gretig werd gevolgd. Er kwam op dramatische manier een einde aan haar leven, toen ze op 28 jarige leeftijd van haar paard viel en enkele dagen daarna stierf. Dit was niet het einde van haar roem, maar droeg daar eerder aan bij.

Lees verder »

Lili Elbe, geboren als Einar Wegener (1886 – 1931) was een Deense kunstschilder(es) en is, voor zover bekend, de eerste geweest die een transseksuele chirurgische operatie onderging.

Aan de Kopenhaagse kunstacademie ontmoette Elbe Gerda Wegener, en ze trouwden omstreeks 1906.

Beiden werkten als illustrator. Elbe specialiseerde zich in landschapsschilderijen, Gerda illustreerde boeken en modetijdschiften. Het lijkt erop, dat Elbe een voorkeur voor vrouwelijke kleding bij zichzelf ontdekte tijdens het vele model staan voor de tekeningen van Gerda.

Het is aannemelijk dat ze/hij interseksueel was: haar/zijn uiterlijk was meer vrouwelijk dan mannelijk, en mogelijk had Lili het Syndroom van Klinefelter. Een arts in Dresden zei rudimentaire eierstokken te hebben opgemerkt. Bloedtests toonden grote hoeveelheden vrouwelijke hormonen aan, zulks ten koste van de hoeveelheid mannelijke hormonen.

Gedurende de jaren twintig en dertig jaren kleedde Wegener zich als een vrouw, nam deel aan het openbare leven, en ontving thuis gasten, zich Lili Elbe noemende. Blijkbaar werd ze als vrouw geaccepteerd, ze kreeg zelfs een huwelijksaanzoek. Alleen intieme vrienden wisten dat ze transseksueel was. Aan anderen werd ze door Gerda geïntroduceerd als de zuster van Einar.

Lees verder »

De Duitse documentairemakers Rudi Dolezal en Hannes Rossacher maakten een intiem portret over de minder bekende aspecten van het leven van Freddie Mercury, die twintig jaar lang de voorman van de Britse popgroep Queen was. De documentaire begint met zijn leven in Zanzibar en India, behandelt de opkomst van Queen, de solo-carrière van Mercury en zijn samenwerking met operadiva Montserrat Caballe en eindigt met de vroegtijdige dood van Mercury. Met interviews met zijn moeder en zus, met partners Mary Austin en Jim Hutton, met Brian May en Roger Taylor van Queen en met sommige van zijn beste vrienden en bekende collega’s.

Nederland 3 zendt deze documentaire uit op woensdag 20 januari 2010 om 20u25.

Een zestienjarige Spaanse jongen heeft zich laten ombouwen tot meisje. Daarmee is hij officieel een van de jongste transseksuelen ooit. Vorig jaar werd de Duitse Tim/Kim Petras de jongste ter wereld. De Spaanse tiener in dit geval wist zowel familie, dokters als een rechter ervan te overtuigen dat hij als meisje gevangen zat in een jongenslichaam. Vorige week volgde dan de operatie in een ziekenhuis van Barcelona.

Hormoontherapie
“Toen de familie mij contacteerde, was hij veertien jaar oud”, aldus dokter Ivan Manero. “Van in het begin kreeg hij hormoontherapie en nu voelde hij zich klaar om onder het mes te gaan. Voor dit soort operaties is het trouwens aan te raden dat de patiënt nog geen achttien jaar is: alles is bij hen nog niet volgroeid, wat de ingreep makkelijker maakt.”

Eerste maal juridisch
De jongen is overigens niet de eerste minderjarige die om een geslachtsverandering komt vragen, maar het is wel het eerste geval waarbij ouders naar het gerecht stappen om hun kind gelukkig te maken. Volgens de Spaanse wet moet een rechter -in het geval van minderjarigen- eerst akkoord gaan met de geslachtsverandering. De komende maanden zal het ‘nieuwe’ meisje begeleiding krijgen van een medische staf en psychologen.

Kim Petras jongste ooit
Vorig jaar werden in Barcelona 25 geslachtsoperaties uitgevoerd. Vijftien keer ging het om mannen die vrouw wilden worden, tien keer andersom. In februari 2009 ging de 16-jarige Duitse Kim Petras de geschiedenis in als jongste transseksueel ooit. Intussen heeft ‘zij’ een modellencarrière uitgebouwd.

(bron: hln.be)

In de Duitse stad Düsseldorf staat de 45-jarige Hans O. terecht voor de rechtbank voor een seksuele gruweldaad. Straalbezopen rukte hij de teelballen af van zijn homovriend Alexander J., omdat die geen erectie kreeg, en wierp ze door het venster. De 120 kg zware beschuldigde moet zich verantwoorden voor seksueel misbruik en het toebrengen van zware verwondingen.

De onwaarschijnlijke feiten speelden zich af in september vorig jaar. Beide vrienden waren na een namiddag, avond en nacht stappen straalbezopen thuisgekomen. Hans O. kreeg plots goesting in seks en trok de broek van zijn vriend af, terwijl die op de zetel lag. Hij frommelde wat aan zijn geslachtsorganen, maar omdat er niks gebeurde werd hij woedend. Hij draaide de teelbalzak van zijn vriend meermaals rond, tot die gewoon loste. Vervolgens gooide hij de teelballen uit het venster.

Alexander O. strompelde zwaargewond naar zijn huis dat twee kilometer verderop ligt. Pas dan kon zijn moeder een ambulance bellen. Later die dag kon de politie de teelballen van het slachtoffer recuperen. Ze lagen nog in de dakgoot. De openbare aanklager eiste dat de dader in de psychiatrie wordt opgenomen. (bron: HLN.be)

Veel mensen hebben een hobby: het verzamelen van feiten zonder nut. Hein Meijers is waarschijnlijk de bekendste onder hen, en zijn fascinatie heeft de afgelopen twee jaar alweer 1111 nieuwe feiten opgeleverd: geestige, verbazingwekkende, onwaarschijnlijke, nuttige, nutteloze maar vooral zeer feitelijke feiten:

• Een rups heeft meer dan drie keer zoveel spieren als de mens.
• De tuinkabouter stamt uit Duitsland.
• De aarde heeft 6 manen, waarvan er maar één met het blote oog waarneembaar is.
• Het hart van een mossel slaat twee keer per minuut.
• Je wordt sterker als je denkt aan gewichtheffen.

Een absurder naslagwerk zal je niet vinden. Maar je zal dit vaker openslaan dan menige verzameling zinvolle feiten.

Encyclopedie van nutteloze feiten door Hein Meijers
Uitgeverij Contact, €12,50, ISBN 978-90-254-3266-9 (WPG)

Tijdens WOII probeert de Britse geheime dienst net voor de invasie de Duitsers weg te halen uit Italië. Om de illusie te creëren dat Engeland van plan is om Griekenland binnen te vallen, moet een lijk worden gezocht die met valse papieren op zak zal gevonden worden door de Spaanse autoriteiten die op hun beurt de papieren zullen bezorgen aan de Duitsers. Eerst en vooral moet een lijk worden gevonden dat er uit ziet alsof het is verdronken en moet er aan dat lijk een identiteit worden gegeven die door de Duitse geheime dienst zal worden geloofd. Gebaseerd op ware feiten.

Interessant spionageverhaal
“The Man Who Never Was” is gebaseerd op operatie “Mincemeat” gedurende WOII. Deze prent is een uitstekend voorbeeld van een spionagefilm die interessant genoeg is zonder beroep te doen op allerlei James Bond-achtige snufjes of melodrama. De uitstekende cast wordt aangevoerd door de schitterende Clifton Webb. In het uitgekiende verhaal wordt geprobeerd om de Nazi’s voor de gek te houden door een lijk aan te voeren als het overblijfsel van een marineofficier. Verbazend als je weet dat het gebaseerd is op het plan om de vijand te laten geloven dat de invasie van Italië ergens anders zou gebeuren dan oorspronkelijk gedacht. Een goede film voor wie houdt van een echt spionagewerk.

Regie: Ronald Neame
Verhaal: Ewen Montagu
Cast: Clifton Webb, Gloria Grahame, Robert Flemyng, Josephine Griffin, Stephen Boyd, Laurence Naismith, Geoffrey Keen, Moultrie Kelsall, Cyril Cusack, André Morell, Michael Hordern, Allan Cuthberson, Joan Hickson, Terence Longdon, Gibb McLaughlin, e.a.
Release: 1956

"Vingarne" is de eerste bekende homofilm

Europese films zijn zeer invloedrijk geweest in de vormgeving van de geschiedenis van de holebicinema. Gedurende de eerste 30 jaren van het bestaan van de cinema (ongeveer van de jaren 1920 tot de jaren 1950) bevatten Europese films, net als hun Amerikaanse tegenhangers, zelden eerlijke, niet-bevooroordeelde voorstellingen van homoseksuele en lesbische personages en/of behandelden ze homoseksualiteit zelden als een ernstig thema.

Naarmate houdingen en ideeën in Europa zich doorheen de jaren 1960 en 1970 echter ontwikkelden, werden de levens en de cultuur van holebiseksuele mannen en vrouwen zichtbaarder, en films over seksueel gedrag werden explicieter. Bijgevolg waren filmregisseurs van holebiseksuele films in vele Europese landen in staat hun persoonlijke gevoelens op het scherm te brengen, waardoor ze zowel op artistiek als op sociaal vlak belangrijke films met holebigerichte onderwerpen uitbrachten. Hoewel een waaier aan verschillende stijlen waar te nemen valt, en heel wat gevarieerde onderwerpen aan bod kwamen, kunnen toch enkele gezamenlijke thema’s gevonden worden in vele Europese holebifilms, zoals conflicten tussen klassen en generaties, de benarde situatie van gemarginaliseerden, en het verlangen naar liefde en vrijheid in een onderdrukkende samenleving.

Lees verder »