Louÿs, Pierre – Les Chansons de Bilitis
Les Chansons de Bilitis” is een verzameling van erotische gedichten geschreven door Pierre Louÿs en gepubliceerd in Parijs in 1894.
De sensuele gedichten lijken sterk op deze van Sappho en de inleiding in het boek beweert dat ze werden gevonden op de muren van een graf in Cyprus, geschreven door een vrouw uit het oude Griekenland met de naam Bilitis. Zij was een courtisane en een tijdgenote van Sappho, aan wiens ‘leven’ Louÿs een deel van zijn boek opdraagt. Bij de publicatie van “Les Chansons de Bilitis” werden zelfs de meest hoogstaande wetenschappers misleid. Hoewel de gedichten allemaal slimme verzinsels zijn die werden geschreven door Louÿs zelf, worden ze nog steeds beschouwd als belangrijke literatuur.
Louÿs beweerde dat alle 143 prozagedichten het werk waren van de oude dichteres en dat ze tijdens het schrijven had gepuurd uit haar diepste gedachten van haar onschuldige jeugd tot het chagrijn en de eenzaamheid van haar laatste jaren. Hoewel het grootste deel van “Les Chansons de Bilitis” origineel is, zijn vele van de gedichten in de verzameling eigenlijk herwerkte epigrammen en Louÿs leende zelfs enkele verzen van Sappho. De gedichten bevatten veel melige sensualiteit en zijn geschreven in de gepolijste stijl van de oudheid, maar kennen toch enkele subtiele Gallische ondertonen waarvan Louÿs nooit kon ontsnappen.
Om zijn boek toch authenticiteit te geven besteedde Louÿs een heel hoofdstuk in zijn boek aan “Het Leven van Bilitis” waarvoor hij de fictieve archeoloog ‘Herr G. Heim’ verzon als de ontdekker van het graf van Bilitis. Toch kwam later zijn literaire fraude aan het licht. Dat deed echter weinig af van de waarde want door het thema van lesbische seksualiteit was het boek een echte sensatie.
