Gayworld.be

Kapper Nestor Berchot was één van de eerste Argentijnse homo’s die trouwde, nadat het congres in juli het homohuwelijk goedkeurde. Nadat hij het papierwerk samen met zijn partner Adrian Garcia had ingevuld en daardoor in de zuidelijke stad Mar de Plata City het eerste getrouwde homokoppel werd, zakte Berchot in elkaar op zijn eigen huwelijksreceptie. Hij werd nog naar het ziekenhuis gebracht maar kon er niet meer worden gered. Hij stierf er deze ochtend. Als een getrouwde man.

In Argentinië, is een week na de goedkeuring door het parlement, het eerste homohuwelijk afgesloten. De 65-jarige Angel Calefato en de 54-jarige Joe Luis Navarro leven al 27 jaar samen en gaven elkaar op 30 juli het ja-woord. Het is het eerste homohuwelijk dat in Latijns-Amerika officieel wordt gesloten.

Een uur later trouwde een tweede homokoppel in Buenos Aires. Dit weekend volgen nog meer trouwlustige homo’s hun voorbeeld. Er zijn zelfs twee homo’s in de gevangenis die dit weekend zullen trouwen. Het eerste lesbische koppel zal begin augustus in het huwelijksbootje stappen.

Sinds vorige week is in Argentinië het homohuwelijk officieel erkend. Argentinië is daarmee het eerste Latijns-Amerikaanse land waar het homohuwelijk is toegelaten. Op de website Good.is vonden we een mooie kaart met alle landen waar het homohuwelijk is erkend.

In de Argentijnse senaat zijn debatten aan de gang over de goedkeuring van het huwelijk voor mensen van hetzelfde geslacht. De kamer van afgevaardigden heeft z’n goedkeuring al gegeven, nu moet de senaat zich erover uitspreken.

De Katholieke kerk in Argentinië is fel gekant tegen het homohuwelijk. Enkele duizenden mensen protesteren daarom voor het gebouw waar de politici het debat voeren. Maar er is ook een grote delegatie van sympathisanten die vinden dat homo’s en lesbiennes gelijke rechten verdienen en dus ook mogen trouwen met elkaar.

In Argentinië zijn al enkele homohuwelijken afgesloten, maar die zijn daarna ontbonden door het Hooggerechtshof, waardoor juridische verwarring ontstond. De presidente heeft al laten weten dat ze geen veto zal indien tegen het homohuwelijk. Buenos Aires, de hoofdstad van Argentinië, geniet wereldwijd de naam van een holebi-vriendelijke hoofdstad.

De Duitse voetbalwereld staat even op zijn kop. Na de knappe derde plaats op het WK heerst er controverse, naar aanleiding van uitspraken van Michael Becker, al langer dan tien jaar de agent van Michael Ballack. In het recentste nummer van ‘Der Spiegel’, het grootste en invloedrijkste weekblad bij onze oosterburen, stelt Becker dat de huidige Mannschaft enkele homo’s in de rangen telt.

In het artikel, getiteld ‘Nieuwe Duitse Mannen’, schrijft journalist Aleksander Osang zijn gesprek met Becker neer, dat even voor aanvang van het WK plaatsvond. Becker zegt dat een gewezen speler van de Mannschaft (Ballack?) zich geroepen voelt om de namen van de homoseksuelen in de ploeg te onthullen. Zo zou volgens Becker al zeker een van de nieuwere spelers “half homo” zijn.

Maar daar hield Becker het niet bij. Volgens de man ligt daar ook de reden waarom de jongens van bondscoach Joachim Löw op dit WK aantrekkelijk, stijlvol en sexy voetbal brachten. Dit in tegenstelling tot de agressievere en veel saaiere speelstijl van de vroegere Mannschaft. Zo vond Becker dat Duitsland in de halve finale veel te fijnzinnig en delicaat speelde om de Spanjaarden te kloppen.

Knikten instemmend
In het artikel staat hoe Becker verwachtte dat de journalisten hun oren zouden krullen toen hij de opmerking over de homo’s maakte. “Maar ze knikten alleen maar instemmend”, aldus Becker. “Alsof alle Duitse sportjournalisten al weet hebben van de homoseksuele sfeer die er rond het team van Löw heerst.” De Mannschaft, de jongste in 76 jaar en etnisch nog nooit zo divers geweest, maakte in Zuid-Afrika vooral indruk met eclatante zeges tegen Engeland en Argentinië. De gekwetste Ballack beleefde het allemaal in de tribunes en zag hoe Philipp Lahm zijn kapiteinsband met succes overnam en hoe de Mannschaft zich in de harten van bijna alle Duitsers en ook menig neutraal voetbalfan speelde.

Geen afkeer
In Duitsland wordt nu scherp gereageerd. Zo is Bayer Leverkusen geschokt door de opmerkingen. Leverkusen is de club waar Ballack zijn carrière begon alvorens naar Chelsea te trekken en waar hij nu weer gaat spelen. “Bij Leverkusen hebben we absoluut geen afkeer voor homo’s”, verspreidde de club in een communiqué. De Duitse voetbalbond, de bond met het grootste aantal leden ter wereld, wou niet reageren. Net als Löw, die alleen maar zei zich niet tot dat niveau te willen verlagen.

Marcus Urban
Maar vele Duitsers vinden de uitspraken toch zorgwekkend en begrijpen dat homoseksualiteit nog altijd een van de grootste taboes in het voetbal blijft. De enige Duitser die het ooit aandurfde zich te outen, luistert naar de naam Marcus Urban. Die speelde dan nog niet bij een club uit de Bundesliga, maar bij Erfurt. En deed dat nadat zijn professionele carrière voorbij was. Volgens onderzoekers zijn nochtans maar liefst tien procent van alle voetballers in de Bundesliga homo.

Gevraagd naar een reactie op het artikel, wil Becker zijn uitspraken noch ontkennen noch bevestigen. Hij zegt wel dat Osang hem niet goed begrepen heeft en dat hij nooit het interview heeft kunnen nalezen voor het gepubliceerd werd. Osang houdt vol dat hij het bij het rechte eind heeft, omdat Becker hem “iets erg straf vertelde terwijl de man zag dat ik het neerpende en daar geen bezwaar tegen had.”

(bron: hln.be)

“Kiss of the Spider Woman” (oorspronkelijke titel: El beso de la mujer araña) is een roman geschreven door de Argentijnse schrijver Manuel Puig. Het boek wordt beschouwd als zijn meest succesvolle werk. Deze roman is bijzonder omdat er geen traditionele verteller is, één van primaire kenmerken van fictie. Het boek is in grote mate een dialoog zonder dat je als lezer weet wie er aan het woord is. Hier en daar lees je ook de gedachten van de personages. De gesprekken die de personages voeren, die niet gaan over de zaken waar ze net mee bezig zijn, gaan over de films die Molina heeft gezien, wat als een vlucht uit de realiteit kan gezien worden. We hebben dus het hoofdverhaal, al de nevenverhalen en nog vier kortverhalen die de roman aanvullen. De auteur vult nog aan met een lange reeks van voetnoten over homoseksualiteit.

De roman werd herschreven naar een toneelstuk door Manuel Puig in 1983. Er werd ook een film van gemaakt (1985) en een musical (1993).

Verhaal

Twee gevangenen, Luis Molina en Valentín Arregui, delen een gevangeniscel in Buenos Aires. Er wordt aangenomen dat de tijdspanne van het verhaal zich bevindt tussen 9 september 1975 en 8 oktober 1975. Molina, een verwijfde en openlijk homoseksuele etalagist, zit in de gevangenis voor “misbruik van een minderjarige”. Valentínis een politieke gevangene die lid is van een revolutionaire groep die de regering wil omver werpen. De twee mannen, die heel veel verschillen van elkaar, vormen samen een intieme band en hun relatie verandert hen beiden. Molina vertelt over de vele films die hij heeft gezien zodat ze beiden hun situatie kunnen vergeten.

Bij het midden van het boek leer je als lezer dat Molina eigenlijk een spion is die naar de cel van Valentín is gestuurd, vriendschap met hem moet sluiten en informatie moet winnen over zijn organisatie. Molina krijgt provisie van zijn opdrachtgevers maar zegt aan Valentín dat hij dat krijgt van zijn moeder die hem komt bezoeken.

Molina en Valentín worden verliefd op elkaar maar dan wordt Molina vrijgelaten omdat hij zo goed heeft samengewerkt met de overheid. Op de dag dat hij vertrekt vraagt Valentín hem om een boodschap aan zijn groep van revolutionairen te bezorgen. Molina weet echter niet dat hij door agenten wordt gevolgd die de schuilplaats van de revolutionairen willen weten.

Molina sterft in een gevechten tussen de politie en de groep van Valentín. Aan het einde van het boek lezen we de gedachtenstroom van Valentín nadat hij van een dokter verdoving heeft gekregen na een marteling.

Kiss of the Spider Woman door Manuel Puig

Hoewel begin deze maand het eerste homohuwelijk in Argentinië werd afgeblazen, is hetzelfde homokoppel nu toch kunnen trouwen. Het is meteen het eerste homohuwelijk in een Latijns-Amerikaans land.

Alex Feyre (39) en zijn partner Jose Maria Bello (41), allebei besmet met hiv, traden in het huwelijk in de zuidelijke provincie Tierra del Fuego. Een eerdere poging om op 1 december, Wereld Aidsdag, in Buenos Aires te trouwen was op het laatste ogenblik gestrand op een rechterlijk verbod.

Eerst zou het hooggerechtshof in Argentinië zich over het homohuwelijk moeten uitspreken. De mannen wilden daar niet op wachten. In de gouverneur van Tierra del Fuego vonden ze een medestander. Zij beschouwt het homohuwelijk als een mensenrecht. De Rooms-Katholieke kerk in het Zuid-Amerikaanse land voerde fel actie tegen de huwelijksplannen van de twee mannen.

In Argentinië is op het laatste moment het allereerste homohuwelijk afgeblazen. Normaal zouden Alex Freyre (39) en Jose Maria Di Bello (41) vandaag met elkaar trouwen. Ze zijn beiden seropositief en hadden Wereld Aids Dag als trouwdatum gekozen. Maar een Argentijnse rechter besliste er anders over hoewel ze maanden geleden de toestemming kregen voor het homohuwelijk.

Officieel is het koppel nog niet op de hoogte gebracht van het oordeel van de rechter, dus willen ze er toch me doorgaan. “Wij zijn verliefd en wij willen erg graag trouwen. Maar we zullen niet kunnen uitkijken naar ons feest, onze huwelijksnacht of onze huwelijksreis. In de plaats daarvan moeten we met onze huwelijkssuite door de straten van Buenos Aires trekken om dit onrecht aan te klagen. We kunnen dit toch niet zomaar over onze kant laten gaan?”, zei één van de mannen. Ze willen ook de aandacht vestigen op de wereldwijde aids-problematiek.

Madonna’s “Sticky & Sweet” tournee schreef gisteren geschiedenis met de laatste stop in Tel Aviv in Israël. De Material Girl doet haar naam alle eer aan want haar tournee is de meest succesvolle ooit voor een soloartiest. Ze speelde 85 shows sinds augustus 2008, trad op voor 3,5 miljoen mensen in 32 landen en bracht 408 miljoen dollar in het laatje.

“Sticky & Sweet” brak ook records op het gebied van het grootste publiek in Zwitserland (72,000), Zweden (119,000), Finland (85,000). In Argentinië kwamen 256,000 mensen kijken naar Madonna, in Chili 146,000, in Brazilië 203,000, in Estland 72,00, in Polen 79,000, in Roemenië 69,000 en in Bulgarije 54,000.

Met “Sticky & Sweet” heeft Madonna opnieuw bewezen dat er geen grenzen zijn aan wat ze creatief en commercieel kan bereiken. Ze verbrak haar vorige record van meest succesvolle tournee door een soloartiest (”Confession Tour”, 194 miljoen dollar).

Madonna’s nieuwste cd “Celebration” ligt eind september in de winkel.

Spreek de naam “Buenos Aires” uit en mensen denken spontaan aan eenzame gaucho’s (Argentijnse cowboys), zwoele tangodansers of misschien aan Madonna die Evita imiteert. Of misschien herinneren ze zich televisiebeelden van plunderende mensenmassa’s en grote, en soms gewelddadige, demonstraties. Argentinië heeft wel degelijk veel waarvoor je zou kunnen huilen, met een economie die op instorten staat en een regering die eens vijf presidenten kende in twee weken. Maar ondanks deze narigheden blijft Argentinië een romantische reisbestemming.

In het algemeen is Argentinië een veilige plek. De sociale onrust is afgenomen, hoewel je als toerist beter grote demonstraties vermijdt. Elk jaar komen er steeds meer toeristen naar dit land.

Waarom? Alles in Argentinië lijkt dringend behoefte te hebben aan een fris likje verf. Je ziet er daklozen, je ziet ze zoeken naar voedsel in vuilnis, maar je ziet heel weinig bedelaars. Iedereen lijkt iets te verkopen. Op de Avenida 9 de Julio proberen jongleurs chauffeurs te laten stoppen om ze geld te geven voor hun kunsten. De Argentijnen hebben nog steeds hun trots.

Ook is iedereen er vriendelijk. Als je er verloren uit ziet, stoppen de mensen om je terug op weg te helpen.

Het weer in Buenos Aires

Buenos Aires ligt aan de zuidkant van de Rio de la Plata en het klimaat is er over het algemeen mild en vochtig. De temperaturen schommelen tussen 35°C in januari en 10°C in juli. Van december tot eind februari kan het extreem heet zijn in de stad en is er een vochtigheid van 65%. In de wintermaanden juni, juli en augustus is dit zelfs 95%. De meeste regen valt tijdens de zomer.

De taal

Spaans. Er wordt enkel Engels gesproken in een paar toeristische centra en in enkele hotels. Zorg dat je wat basiskennis van het Spaans hebt. Je zult het nodig hebben.

Een dag in Buenos Aires

Een gewone dag in Buenos Aires begint meestal tussen 8 en 9 uur. Rond 14u00 wordt er geluncht. In de namiddag gaan winkels terug open om 16u00. Er is sprake van een traditionele siësta tussen 14u00 en 16u00. Er wordt meestal laat gedineerd: rond 22u00 en het is niet ongewoon dat er pas om middernacht aan tafel wordt gegaan. Bars lopen pas vol om 12 uur ’s nachts en disco’s gaan niet open voor 1 uur, en pas om 3 uur zit er volk.

Holebi-logementen in Buenos Aires

• Aprea’s Guest House Gral: b&b in een rustige buurt in Buenos Aires op wandelafstand van de metro en het station. Dubbele en single kamers. Zwembad.
• Bayres Gay B&B: gelegen in het ‘soho’ van Buenos Aires. Internetaansluiting. Terras. Persoonlijk onthaal.
• El Firulete Hostel: in het centrum. Professioneel, informeel onthaal.
• Garden House Hostel.
• Lugar Gay. Kamers met tv, safe, alarmklok en ventilator.
• MIlhouse Hostel: gerestaureerd pand in het hartje van Buenos Aires. Ontbijt inbegrepen, patio, café, kitchinette, wassalan, internet, tv-kamer en tangolessen.
• Youkali Estados: klein kitscherig hotel dat elke drie maanden van interieur verandert. Heeft eigen restaurant.

Bezienswaardigheden

Buenos Aires is de hoofdstad van de republiek Argentinië. De inwoners worden “Porteños” genoemd. Dit is het intellectuele centrum van het land op gebied van zaken, financies, cultuur en intellect.

Er is nog maar weinig van de Spaanse erfenis te zien. Tijdens de 19de eeuw kende de stad een boom en was er een grote architecturale en culturele invloed uit Europa, vooral dan uit Frankrijk. Daarom staat Buenos Aires bekend als het “Parijs van Zuid-Amerika”. Het moderne Buenos Aires met zijn hoge wolkenkrabbels contrasteert hiermee. Toch zijn er nog steeds brede lanen, prachtige parken en mooie residenties.

Centro – Plaza LaValle/Teatro Colon/Avenida 9 de Julio/Obelisco/Theater Center

San Nicolas, de orginele naam voor dit deel van de stad, is de geboorteplaats van Buenos Aires. Omringd door de lanen Rivadavia, Cordoba, Callao en Madero, doorkruist door de 9de Julio Avenue en de voetgangersstraten Floria en La Valle ligt Plaza LaValle, ook bekend als de “Tribunales” (gerechtshoven) en het beroemde Teatro Colon, één van de beste opera’s ter wereld, het “Palacio de los Tribunales”, en de “Palacio de La Justicia”. De 9de Julio Avenue is de breedste laan ter wereld en doorkruist de stad van het noorden naar het zuiden. De naam van deze avenue verwijst naar de Argentijnse onafhankelijkheid. De “Obelisco” is een monument en herinnert hier ook aan.

Monserrat – Casa Rosada/Plaza de Mayo/Catedral Metropolitana/Cabildo/Iglesia de San Ignacio/Congreso

Het centrale zenuwstelsel van de Argentijnse overheid bestaat uit de “Plaza de Mayo” en de “Plaza de los dos Congresos”. Aan de eerste plaza staan het “Casa Rosada” (het presidentieel paleis), “El Cabildo” (het legermuseum) en de “Catedral Metropolitana” en aan de tweede plaza staan het “Congreso” (het parlement).

Puerto Madero – Reserva Ecologica/Lola mora/Fragata del Presidente Sarmiento

De “Puerto Madero” is geïnspireerd op de haven van Liverpool en werd gebouwd door Eduardo Madero in 1887. Vandaag is het één van de duurste buurten in de stad. De 16 oude dokken zijn omgeturnd in klasserestaurants, cafés, lofts en kantoren. In de jachthaven liggen 400 zeilboten en het is tevens de locatie van het Hilton Buenos Aires Hotel. Er is ook een natuurreservaat van 360 hectaren waar je kunt fietsen.

Retiro – Torre Monumental/Estacion Retiro/Plaza San Martin

De avenues Cordoba, Leandro N. Alem en de San Martin straat vormen de grens van Retiro. De “Torre Monumental” was een geschenk van de Engelse inwoners om de 100-jarige onafhankelijkheid te herdenken. Het “Estacion Retiro” is één van de grootste stations ter wereld. Aan het “Plaza San Martin” staat aan de ene kant een monument ter nagedachtenis van Generaal Jose de San Martin. Aan de andere kant staat er een monument ter ere van de Argentijnen die stierven tijdens de Falkland-oorlog in 1982.

Recoletta – Plaza Francia/Centro Cultural Recoleta/Cementerio de la Recoletta/Basilica de Pilar

De naam “Recoleta” is afgeleid van de Recoleto Monniken (Fransiscanen) die een klooster stichtten tijdens de 18de eeuw. Omgeven door de avenues “Libertador”, “Callao” en de “Esmeralda”, Austria” en “Juncal” straten is dit de meest toeristische plek in de stad. Het staat bekend als klein Parijs door de Franse stijl, de exclusieve lanen, de parken, winkels en dure restaurants. Elke zondag worden er op de “Plaza Francia” Argentijnse kunstvoorwerpen verkocht. Aanraders hier voor een koffietje zijn “La Biela” en “Cafe de la Paix” waar je van het uitzicht kan genieten. Een ijsje eet je bij “Freddo”. “Cementerio de la Recoleta” is het kerkhof waar de meest beroemde Argentijnen rusten, zoals bijvoorbeeld Eva Peron en haar familie. De mausoleums zijn er gebouwd in de vorm van kapellen, piramides en Griekse tempels. De “Basilica del Pilar” werd gebouwd in 1732 door de Fransiscaanse Recoletos

Palermo – Jardin Japones/Museo Eva Peron/Bosques de Palermo/Planetario Galileo Galilei/Monumento a los Españoles

In deze oude buurt vind je de meeste holebi-trefpunten. Er zijn heel veel restaurants en er wonen veel artiesten. De “Jardin Japones” is een tuin in Japanse stijl. In 2002 opende het “Museo Eva Peron”. “Bosques de Palermo” opende als park in 1874 en kan je vergelijken met “Central Park” in New York. Je kunt er de “Jardín de los Poetas” (met standbeelden van beroemde schrijvers). In het “Rosdal” kan je genieten van kleurrijke rozen. Verder zijn er nog pergola’s, bruggetjes, fonteinen, zitbakjes, straatlampen. Je kunt gaan roeien op de vijver of er met een pedalo peddelen. Je komt er ook veel lopers en fietsers tegen.

San Telmo – Iglesia de San Pedro Telmo/Basilica de Santo Domingo/Mercado de San Telmo

Dit is de geboorteplaats van de stad Buenos Aires. Elke zondag kan je er naar de “Feria de San Telmo” (een rommelmarkt). Aarzel niet om er af te dingen, want dat is er de norm. Staat de prijs je niet aan, loop dan gewoon weg, je zult verbaasd zijn van het resultaat.

La Boca – Geboorteplaats van de tango/Caiminito

“La Boca” is eigenlijk “klein Italië”. Hier werd de tango uitgevonden in de bordelen. Hier vind je ook “Teatro de la Ribera” en het “Museo de Bellas Artes”. “Caiminito” is een voetgangersstraat die de moeite is om eens door te lopen.

Holebi zijn in Buenos Aires

Vanaf 15 december 2003 kunnen koppels van hetzelfde geslacht zich wettelijk laten registreren. Buenos Aires was hiermee de eerste jurisdictie in Zuid-Amerika waar dit mogelijk was. Adoptie is nog niet mogelijk, maar zaken zoals pensioen, verzekering en erfenis zijn geregeld. Homo’s en lesbiennes moeten tenminste twee jaar samenwonen voor ze die rechten kunnen krijgen.

Net zoals in vele andere landen is het niet verboden om in het openbaar andere holebi’s te kussen, te strelen, te knuffelen of er hand in hand mee te wandelen. Dit gebeurt wel niet vaak in Buenos Aires en kan hier en daar voor fronsende wenkbrauwen zorgen en verbale agressie.

In Buenos Aires kan je andere homo’s ontmoeten in clubs, bars, cafés en restaurants die ofwel enkel voor homo’s bedoeld zijn of waar er een gemengd publiek is. Er zijn ook homosauna’s en homocinema’s. Ook in parken (na zonsondergang) kan je aan je trekken komen en er zijn hotels waar je voor een uurtje terecht kan.

Er bestaat niet zoiets als een homo-ghetto in Buenos Aires, hoewel de meesten in de buurten “Barrio Norte”, “Palermo” en “San Telmo” wonen. Er zijn bijna geen escorts of bordelen voor homo’s. De enkele homo-bordelen die wel bestaan zijn zeer prijzig.

Eten en drinken

In Buenos Aires zijn er heel veel restaurants, waar je zowel lokale en internationale gerechten op de menukaart staan. In de betere restaurants wordt er van je verwacht dat je er naar gekleed bent. Dineren gebeurt meestal zeer laat. De meeste restaurants openen hun deuren pas om 21u00 en sluiten pas om 2u00. De meeste mensen gaan om 22u00 aan tafel. Enkele aanraders:

• CH 2626 Charchas in Palermo: hier komt een stripper naar je tafel op zaterdagen.
• Chueca Resto-Bar Soler in Palermo: op donderdagen zijn er go-go dansers. Rond middernacht is er een show met drag queens.
• Empire Bar Tres Sargentos in Microcentro: populair homo-restaurant.
• Tacla in Palermo: zeer goed internationale menu’s met een stripper rond middernacht.

Winkelen

De meeste winkels zijn open van 9u00 tot 19u30 (in het weekend tot 01u00). De lanen “Santa Fe” en “Callao” en de “Florida-” straat zijn de meest bekende winkelstraten in Buenos Aires.

In “Florida“ straat, in het hart van het centrum zijn er verschillende winkels, hamburgerrestaurants en internationale klasserestaurants. In de lanen “Santa Fe” vind je heel veel bioscopen, galerijen, winkels, koffiehuizen, winkelcentra en restaurants. Exclusieve boetieks vind je in “La Recoleta”.

De beste koopjes in Buenos Aires zijn lederwaren, zilver, bontjassen en Gaucho-souvenirs. Tijdens de weekends is er ook een markt in San Telmo, daar vind je antiek en kunst.