Gayworld.be

Kristen Bjorn (12 oktober 1957, Londen) is een Britse regisseur en producer van homo pornofilms en een voormalig homo pornoacteur.

In het voorwoord van een boek gewijd aan het werk van Kristen Bjorn, schreef regisseur William Higgins dat “in de relatieve korte geschiedenis van hardcore homovideo’s is Kristen Bjorn de beste regisseur tot nu toe”.

Jeugd

Kristen Bjorn werd geboren in Londen als zoon van een Russische moeder en een Britse vader. Hij groeide op in Washington, D.C. waar zijn vader gestationeerd was als diplomaat. Hij kreeg nog een broer en twee zussen. In een interview in 1997 zei Kristen dat slechts één van zijn zussen weet had van zijn beroep als maker van homo-erotische films.

Nadat hij afstudeerde van de middelbare school, begon Kristen te reizen naar plaatsen in Azië, India en Europa. Zijn doel in zijn carrière was toen “fotograaf worden voor een tijdschrift zoals National Geographic. Ik wou rond de wereld reizen en mensen fotograferen. Ik was echt zeer geïnteresseerd in verschillende culturen”.

Lees verder »

Dolly Rebecca Parton (Sevierville (Tennessee), 19 januari 1946) is een Amerikaanse countryzangeres, tekstschrijfster en actrice.

Dolly is het vierde kind in een gezin met twaalf kinderen. Haar ouders zijn Robert Lee Parton en Avie Lee Owens. Haar elf broers en zussen zijn Willadeene (dichter), David, Denver, Bobby, Stella (zangeres), Cassie, Larry (kort na de geboorte overleden), Randy (zanger), de tweeling Floyd (songwriter) en Freida (zangeres), en Rachel (actrice, getrouwd met Richard Dennison).

Ze groeide op in een arme familie op de tabaksboerderij van haar vader in de Great Smoky Mountains, bij Locust Ridge, Tennessee. Op twaalfjarige leeftijd verscheen ze op televisie in Knoxville en een jaar later nam ze haar eerste album op bij Gold Band Records (een klein lokaal platenlabel). Ook trad ze op in “The Grand Ole Opry”. De dag nadat ze in 1964 haar school had afgerond vertrok ze naar Nashville.

Op 30 mei 1966 is zij in Ringgold (Georgia) getrouwd met Carl Dean (met wie ze nog steeds samen is) die een asfalteringsbedrijf leidde. Het paar heeft geen kinderen. Samen met haar man heeft zij vijf van haar jongere broers en zussen opgevoed. Dat heeft haar bij neefjes en nichtjes de bijnaam Aunt Granny (tante oma) opgeleverd. Miley Cyrus is een petekind van Dolly Parton.

Lees verder »

Billie Holiday, echte naam: Eleanora Fagan Gough (Philadelphia, 7 april 1915 – New York City, 17 juli 1959) wordt algemeen beschouwd als één van de belangrijkste en invloedrijkste Amerikaanse jazz-zangeressen. Zij werd, behalve als Billie Holiday, ook bekend onder de bijnaam Lady Day die tenorsaxofonist Lester Young haar had gegeven. Holiday, op haar beurt, was verantwoordelijk voor Youngs bijnaam Pres of Prez (afkorting van President).

Billie Holiday was de dochter van gitarist Clarence Holiday (Baltimore, 23 juli 1898 – Dallas, 1 maart 1937) en Sadie Fagan (Baltimore, 16 augustus 1895 – New York, 6 oktober 1945). Haar vader was 16 en haar moeder 19 toen Billie Holiday als Eleanora Fagan Gough geboren werd. De artiestennaam Billie ontleende de zangeres aan Billie Dove, een actrice die zij bewonderde.

De kindertijd van Holiday is enigszins in nevelen gehuld en heeft soms meer weg van een legende. Het begint al bij haar geboorte. Veel bronnen vermelden 1915 als geboortejaar, sommige bronnen noemen het jaar 1912. Ook het moment waarop zij begon met zingen staat niet onomstotelijk vast. Volgens haar eigen biografie werd zij ontdekt in 1933, toen een dansauditie mislukte, en zij in plaats daarvan werd gevraagd te zingen, maar eigenlijk lijkt het aannemelijker dat zij al in 1930 of 1931 zong in New Yorkse jazzclubs.

Lees verder »

Jessye Norman wordt geboren in Augusta op Georgia 15 september 1945.

De stem van Jessye Norman wordt beschouwd als een van de mooiste ter wereld. Ze krijgt regelmatig eervolle vermeldingen voor haar vernieuwende programma’s en haar inzet voor de hedendaagse muziek.

Jessye Norman’s moeder speelde piano en haar vader, een verzekeringsagent, zong in een koor. Tijdens haar jeugd stond muziek centraal en leerde ze al snel zingen en piano spelen.

Op haar zestiende jaar deed Norman mee aan de ‘Marian Anderson Vocal Competition’ in Philadelphia, welke ze niet won, maar waardoor ze een volledige beurs aangeboden kreeg voor de Howard University, een prestigieuze school gesticht voor Afro-Amerikanen in Washington. Terwijl ze hier studeerde zong ze in het universiteitskoor en had ze een baan als soliste in de ‘Lincoln Temple United Church of Christ’, bovendien studeerde ze zangonderricht bij Carolyn Grant.

In 1966 won Jessye Norman de zangwedstrijd van de ‘National Society of Arts and Letters’. In 1967 studeerde Norman af met een graad in muziek en begon vervolgstudies aan het ‘Peabody Conservatorium’ in Baltimore en later aan de Universiteit van Michigan in Ann Arbor, waar zij in 1968 haar Masters Degree behaalde. Onderwijl studeerde ze zangonderricht bij Elizabeth Mannion en Pierre Bernac.
Lees verder »

Tatiana Troyanos (9 december 1938 – 21 augustus 1993) was een Amerikaanse mezzo-sopraan van Griekse afkomst.

Tatiana werd geboren in New York City en groeide op in Forest Hills (Queens) waar ze naar de ‘Forest Hills High School’ ging. Op de universiteit was haar bijnaam “Totsie”.

Vooraleer ze haar debuut maakte in de opera, was Tatiana koorlid van de originele productie van “The Sound of Music”.

In 1963 maakte Tatiana haar professionele operadebuut in de ‘New York City Opera’ als Hippolyta in Benjamin Britten’s “A Midsummer Night’s Dream”. Het volgende jaar zong ze de rol van Marina Mnichek in de eerste productie van Boris Godunov.

Vanaf 1976 werd ze internationaal gevierd voor haar unieke sensuele stem, haar veelzijdigheid en haar schoonheid, alsook voor de intensiteit van haar optredens. In de vroege jaren 1980 vertolkte Tatiana wereldberoemde rollen zoals die van Adalgisa in Bellini’s “Norma”, Octavian in Richard Strauss’s “Der Rosenkavalier” en Didon in Berlioz’s “Les Troyens”.

In 1984 zong ze de wereldpremière van de eerste akte van Rachmaninoff’s opera “Monna Vanna”, georkestreerd door Igor Buketoff.

Lees verder »

Brigitte Fassbaender (3 juli 1939, Berlijn) is een mezzo-sopraan operazangeres en sinds 1995 theaterdirecteur. Ze heeft de titel van ‘Kammersängerin’ van de Beierse Staatsopera in München en van de Weense Staatsopra.

Brigitte is de dochter van de filmactrice Sabine Peters en de beroemde Duitse bariton Willi Domgraf-Fassbaender. Na de Tweede Wereldoorlog vestigde het gezin zich in Neurenberg. Haar vroege carrière beleefde Brigitte in München.

Carrière

Brigitte Fassbaender studeerde zang met haar vader, Willi Domgraf-Fassbaender, aan het conservatorium van Neurenberg. Ze sloot aan bij de Beierse staatsopera van München in 1961, waar haar eerste hoofdrol die van Nicklausse was in “The Tales of Hoffmann”. Brigitte zong “Der Rosenkavalier” in München in 1967, die rol lanceerde haar internationale carrière. In 1971 zong ze in Covent Garden en in 1974 maakte ze haar debuut in de Metropolitan Opera.

Naast haar triomfen in de opera, kende Brigitte ook succes als concertzangeres en ze zong de rol van Prins Orlofsky in de filmproductie van “Die Fledermaus” van Strauss in 1984. Ze nam tientallen opera’s op (o.a. Schubert’s “Winterreise” en “Schwanengesang”), oratoria (Bach’s “Christmas Oratorio”, Handel’s “Messiah”) en verscheel in talloze tv-producties. Brigitte gaf daarnaast ook les.

In de afgelopen had Brigitte enkele leidinggevende posities. Ze was van 1995 tot 1997 operadirecteur aan het Staatstheater Braunschweig. In 1999 werd ze ‘Intendatin’ van het ‘Tiroler Landestheater’ in Innsbruck.

Willa Siebert Cather (7 december 1873 – 24 april 1947) was een Amerikaanse schrijfster die opgroeide in Nebraska. Ze is het best bekend voor haar verhalen over het grensleven in de Great Plains in boeken zoals “O Pioneers!”, “My Ántonia” en “The Song of the Lark”.

Wilella Siebert Cather werd geboren in 1873 in een kleine boerderij in de vallei van Back Creek dichtbij Winchester, Virginia. Haar vader was Charles Fectigue Cather wiens familie al zes generaties in de vallei woonde. Haar moeder was Mary Virginia Boak. Mary kreeg nog zes kinderen na Willa: Roscoe, Douglass, Jessica, James, John en Elsie. In 1883 verhuisde Willa met haar familie naar Catherton in Webster County, Nebraska. Het volgende jaar verhuisde de familie opnieuw, deze keer naar Red Cloud, de provinciehoofdstad. Willa bracht de rest van haar kindertijd door in deze stad, die ze later beroemd maakte dankzij haar schrijverscarrière. Toen Willa vroeg om te mogen studeren, leende haar familie geld zodat ze naar de University of Nebraska kon.

Aan de universiteit schreef Willa regelmatig voor de “Nebraska State Journal”. Later verhuisde ze naar Pittsburgh. Nadat ze een baan kreeg aangeboden van “McClure’s Magazine”, verhuisde ze naar New York City. “McClure’s Magazine” publiceerde haar eerste roman “Alexander’s Bridge”, een werk dat hevig werd beïnvloed door haar admiratie voor de stijl van Henry James.

Lees verder »

Mary Garden (20 februari 1874 – 3 januari 1967) was een Schotse sopraan die een aanzienlijke carrière in de opera uitbouwde in Frankrijk en Amerika tijdens de eerste helft van de 20ste eeuw. Ze bracht het merendeel van haar kindertijd en jeugd door in de Verenigde Staten van Amerika en werd een Amerikaans burger. Toch leefde ze vele jaren in Frankrijk en ging ze na haar pensioen in Schotland wonen.

Mary werd omschreven als ‘de Sarah Bernhardt van de opera’. Ze was een uitzonderlijke actrice en een getalenteerde zangeres. Ze werd vooral bewonderd omwille van haar genuanceerde vertolkingen waarbij ze speelde met klankkleuren. Gezegend met een prachtige en flexibele stem kende ze haar eerste successen in Parijs. Ze werd de lijdende sopraan in de Opéra-Comiqe. Ze vertolkte rollen in verschillende wereldpremières, waaronder die van Mélisande in Claude Debussy’s “Pelléas et Mélisande” (1902). Ze werkte nauw samen met Jules Massenet, in wiens opera’s ze uitblonk. Massenet schreef speciaal voor haar een hoofdrol in zijn opera “Chérubin” (1905).

Lees verder »

Olive Fremstad (14 maart 1871 – 21 april 1951) was de artiestennaam van Anna Olivia Rundquist, een gevierde Zweeds-Amerikaanse mezzo-sopraan en sopraan operazangeres.

Achtergrond

Olive Fremstad werd geboren in Stockholm en geadopteerd door een Amerikaans koppel. Dit stel leefde in Minnesota en gaf aan Olive hun familienaam: Fremstad. In Christiana bezocht Olive de lagere school en ging ze naar de muziekschool. Toen Olive 12 jaar was, verhuisden haar ouders naar Amerika, naar Minneapolis. Reeds daarvoor was het pianospel van Olive zo bijzonder dat ze werd beschouwd als een wonderkind. Ze begon met zanglessen te volgen in New York in 1890 nadat haar stem werd opgemerkt toen ze zong in kerkkoren. Later studeerde ze in Berlijn met Lili Lehmann. Ze maakte haar operadebuut als mezzo-sopraan met de rol van Azucena in Verdi’s “Il trovatore” in de opera van Keulen in 1895. Ze bleef er drie jaar en ging daarna naar Wenen, Munchen, Beiroet en Londen.

Lees verder »

Maria Anna Sofia Cecilia Kalogeropoulos (Grieks: Μαρία Άννα Σοφία Καικιλία Καλογεροπούλου), beter bekend onder haar artiestennaam Maria Callas (Grieks: Μαρία Κάλλας) (Brooklyn (New York), 2 december 1923 – Parijs, 16 september 1977) was één van de beroemdste operazangeressen van na de Tweede Wereldoorlog.

Maria Kalogeropoulos werd geboren in New York. De achternaam Kalogeropoulos werd eerst ingekort tot “Kalos” (wat ook op haar geboortecertificaat staat dat onlangs is teruggevonden), hetgeen later werd vervormd tot “Callas”. De jonge Maria reisde in 1937 met haar moeder mee terug naar Griekenland en kreeg daar haar eerste zangopleiding in Athene. Hoewel ze voor het Atheens Conservatorium niet werd aangenomen kon ze aan het werk bij het Grieks Nationaal Conservatorium. Ze was in die tijd mollig en droeg een bril met dikke glazen. Haar eerste zangpedagoge Maria Trivella besloot dat ze geen alt, maar een dramatische sopraan was. Callas werkte zeer hard en boekte snel vorderingen. Op 11 april 1938 gaf ze haar eerste openbare optreden, met een stukje uit Tosca. In 1939 ging ze alsnog aan het Atheens conservatorium studeren, onder Elvira de Hidalgo. In 1942 zong ze de hoofdrol in Tosca. Binnen tien jaar zou ze bekend staan onder de bijnaam la divina – de goddelijke.

In 1949 trouwde ze met Giovanni Battista Meneghini, een oudere rijke industrieel uit Milaan. Het huwelijk duurde tot 1959. In haar jonge jaren was ze nog steeds erg mollig; tussen 1953 en 1954 verloor ze echter ongeveer 36 kilo en kreeg ze het slanke postuur van haar latere jaren.

Lees verder »