Rubriek : Iconen

Klik hier voor een alfabetisch overzicht van alle iconen.

Coccinelle (1931-2006)

coccinelleCoccinelle (23 augustus 1931 – 9 oktober 2006) was een Franse transseksuele actrice en artieste. Haar geslachtsoperatie was de eerste in Europa waarover er zoveel te doen was in de media. Ze was een Franse beroemdheid en een gevierde nachtclubzangeres.

Coccinelle werd geboren in 66, rue de Notre Dame de Nazareth in het 3de arrondissement van Parijs en kreeg de naam Jacques Charles Dufresnoy. Ze koos voor de artiestennaam Coccinelle (Frans voor lieveheersbeestje) toen ze voor een carrière op de planken koos. Ze maakte haar debuut als transgender bij ‘Chez Madame Arthur’ in 1953. Later trad ze ook vaak op in de beroemde nachtclub ‘Le Carrousel de Paris’ waar ook andere beroemde transseksuelen optraden zoals April Ashley en Marie-Pier Ysser. In 1958 reisde Coccinelle naar Casablanca om er een geslachtsoperatie te laten uitvoeren door Dr. Georges Burou.

Coccinelle werd al snel een veelbesproken mediafiguur na haar terugkomst naar Frankrijk waar ze op de planken stond met een act gebaseerd op prominente sekssymbolen uit die tijd. In 1959 speelde ze in de film “Europa di notte” door regisseur Alessandro Blasetti. In datzelfde jaar droeg de Italiaanse zanger Ghigo Agosti het liedje “Coccinella” aan haar op zorgde hiermee voor wereldwijde verbazing en controverse. In 1962 acteerde Coccinelle in de film “Los Viciosos”. Ze werd de eerste Franse transseksuele vrouw die een beroemde ster werd toen Bruno Coquatrix in 1963 haar naam in grote rode letters op de gevels van de Parijse Opera liet plaatsen als promotie voor de revue “Cherchez la Femme”. In 1968 was Coccinelle te zien in de film “Días de Viejo Color”.

Coccinelle zette zich intensief in als activiste voor transgenders en stichtte de organisatie “Devenir Femme” (Vrouw worden). Deze organisatie gaf emotionele en praktische steun aan zij die een geslachtsoperatie overwogen. Ze hielp ook bij de oprichting van het Centrum voor Steun, Onderzoek en Informatie van Transseksualiteit en Genderindentiteit.

In juli 2006 werd Coccinelle opgenomen in het hospitaal nadat ze een beroerte kreeg. In oktober van hetzelfde jaar overleed ze in Marseille.

Weetjes over Coccinelle

  • In het Hebreeuws wordt het woord coccinelle (קוקסינל, uitgesproken ‘koksinel’) gebruikt als een synoniem voor transseksueel.
  • Het eerste huwelijk van Coccinelle was de eerste transseksuele verbintenis die officieel werd erkend door de Franse overheid, waardoor ook ander transgenders het recht kregen om officieel te trouwen.
  • Haar autobiografie “Coccinelle” verscheen in 1987.

Cossey, Caroline – De transseksuele Bond Girl

caroline-coseyIn navolging van het succes van “Star Wars”, trok James Bond in 1979 in “Moonraker” de ruimte in, maar voor zijn volgende avontuur, besloot producer Cubby Broccoli dat het tijd werd om Bond terug met beide voeten op Aarde te breken. Er was sprake dat Roger Moore met pensioen ging gaan, maar hij werd teruggelokt met de belofte van “nog één laatste film”. (Moore zou uiteindelijk nog drie Bond-films maken). “For Your Eyes Only” werd een film met veel minder spektakel dan de vorige Bond-films: minder gadgets en slechts een korte glimp van de officiële Bond-auto.

 Maar ondanks alle pogingen om deze film “serieuzer” te maken, konden de producers niet voorspellen dat er wereldwijd spectaculaire geruchten en roddels verspreid werden, kort na het inblikken van “For Your Eyes Only”.

Het blad “The New of the World” pakte uit met het verhaal dat één van de Bond-meisjes als man werd geboren. Het gerucht groeide en verspreide zich vlug. Er werd zelfs beweerd dat Roger Moore een liefdesscène had ingeblikt met deze Bond-girl en dat Moore helemaal van zijn melk was toen hij hoorde dat het meisje werd geboren als jongen.

Maar acteerde er nu echt een transseksueel in “For Your Eyes Only”? Ja dus. Het model en actrice Caroline Cossey (met de artiestennaam “Tula”) werd geboren met mannelijke geslachtsorganen op 31 augustus 1954 in Brooke, Norfolk (Groot-Brittannië) als Barry Kenneth Cossey. Maar Cossey leed aan het syndroom van Klinefelter (XXY-chromosomen in plaats van XY), waardoor hij/zij technisch meer vrouw was dan man.

Cossey beweert dat ze tijdens het opgroeien vaak als meisje werd aanzien waardoor ze op haar 17de besloot om haar geslacht aan te passen. Barry veranderde haar naam in Caroline in 1971, begon vrouwelijke hormonen te nemen en kreeg borstimplantaten. Tijdens de vroege jaren 1970 werkte Caroline als achtergronddanseres en topless danseres om geld te verdienen voor een geslachtsoperatie. Ze werd uiteindelijk geopereerd in het Charing Cross Hospital in Londen in 1974.

Lees verder »

Joan Collins (1933)

joan-collinsJoan Henrietta Collins, OBE (Officer of the most excellent order of the British Empire, een titel die ze kreeg van Queen Elisabeth II voor haar vele liefdadigheidswerk) is een Engelse actrice, schrijfster en columniste. Ze werd op 23 mei 1933 geboren in Paddington en groeide op tijdens WOII in Maida Vale. Ze maakte haar debuut op de planken in het stuk “A Doll’s House” op haar negende. Later studeerde ze aan de Royal Academy of Dramatic Art in Londen. Na achttien maanden op deze school, kreeg ze een contract bij de “Rank Organisation” en acteerde ze in verschillende Britse films.

Lees verder »

DeWolfe, Billy (1907-1974)

billy-dewolfeBilly DeWolfe (18 februari 1907 – 5 maart 1974) was een Amerikaanse acteur. Hij was actief in de filmwereld vanaf het midden van de jaren 1940 tot zijn dood in 1974. Hij was nauw bevriend met Doris Day, vanaf het moment dat ze elkaar leerden kennen tijdens de opnames van “Tea for Two” (1950) tot aan zijn dood. Hij trouwde nooit en hij wordt als homo beschouwd.

William Andrew Jones werd geboren in Quincy, Massachusetts als zoon van een Welshe boekbinder die hem aanmoedigde om pastoor te worden. In plaats daarvan kreeg “Billy” interesse voor het theater. Hij vond werk als deurwaarder voor hij danser werd bij een orkest. Op dat ogenblik veranderde hij zijn naam naar DeWolfe, tevens de naam van de managers van het theater van Massachusetts waar hij werkte.

Hij tekende een contract bij Paramount Pictures in 1943 en werd een veelgevraagde komiek. Zijn dun snorretje en vaak pompeuze personages zorgden voor een grappig contrast met de romantische hoofdrolspelers in films. Zijn meest bekende rol tijdens zijn tijd bij Paramount was waarschijnlijk deze in de verfilming van de Pearl White-biografie “The Perils of Pauline”. DeWolfe werd bekend door zijn vertolking van pietluttige, kleinburgerlijke mannen.

Lees verder »

Dale, Grover (1935)

grover-daleGrover Dale (22 juli 1935) is een Amerikaanse acteur, danser, choreograaf en theaterregisseur.

Dale werd geboren als Grover Robert Aitken in Harrisburg, Pennsylvania. Zijn vader was Ronal Rittenhouse Aitken, een restauranthouder, zijn moeder was Emma Bertha Ammon. Hij studeerde dans bij lerares Lillian Jasper in McKeesport, Pennsylvania van 1945 tot 1952. Zijn eerste job kreeg hij bij het ‘Pittsburgh Civic Light Opera’ in 1953.

Carrière
Dale’s debuut als danser op Broadway kwam er met de musical “Li’l Abner” in 1956. Hij speelde ook in de originele cast van “West Side Story”, waar hij de rol van Snowboy vertolkte, een lid van de Jets. Hij speelde ook de rol van Andrew in “Greenwillow”, was de onderstudie van Anthony Perkins in het stuk van Noel Coward “Sail Away”. In “Half a Sixpence” speelde hij de rol van Pearce.

Lees verder »

Sondheim, Stephen (1930)

stephen-sondheimStephen Sondheim (New York City (New York), 22 maart 1930) is een Amerikaans componist en (lied-)tekstschrijver.

Componist/schrijver Stephen Sondheim werd geboren op 22 maart 1930 in New York. De eerste musical die hij zag was “Very Warm for May” van Kern en Hammerstein. Hij was toen 9 jaar oud. Na de scheiding van zijn ouders verhuisde hij met zijn moeder naar Pennsylvania en werd hij praktisch de buurjongen van Oscar Hammerstein. Deze had een grote invloed op Stephen Sondheim. Nadat Sondheim op zijn 15e zijn eerste musical “By George” had geschreven, bracht hij het naar Oscar Hammerstein en vroeg diens mening. Deze gaf zijn ongezouten, maar opbouwende kritiek, nam de jongen onder zijn hoede en leerde hem alles wat hij wist over het schrijven van musicals.

Opleiding
Stephen Sondheim haalde zijn diploma aan het Williams College, waar hij de Hutchinson Prize for Music Composition kreeg. Op het Williams College begon hij met het studeren van wiskunde, maar schakelde al snel over op theater en musical. Bij zijn afstuderen in 1950, magna cum laude, kreeg hij tevens de Hubbard Hutchinson Proze-prijs van $3000 per jaar om zich verder te ontwikkelen op musicalgebied. Vervolgens studeerde Stephen theorie en compositie bij Milton Babbitt.

Lees verder »

Thorson, Scott (1958)



thorsonScott Thorson werd beroemd door zijn relatie met en zijn rechtszaak tegen Liberace en door zijn getuigenis tegen gangster Eddie Nash.

Relatie met Liberace
Thorson ontmoette Liberace op zijn 17de in 1976 dankzij de Hollywood-producer Ray Arnett. Thorson werd ingehuurd door Liberace om zijn persoonlijke vriend en metgezel te zijn. Deze verbintenis werd een vijfjarige romantische relatie die gepaard ging met overweldigende cadeau’s, reisjes en de belofte van Liberace om Thorson te adopteren en voor hem te zorgen. Liberace zorgde er ook voor dat Thorson aan bod kwam tijdens zijn optredens in Las Vegas. Volgens Thorson eindigde hun relatie door de seksuele promiscuïteit van Liberace en door zijn eigen drugsverslaving. Later kreeg Thorson ook Hepatitis C.

In 1982 eiste Thorson met een rechtszaak $113 miljoen van Liberace. In 1986 bereikten Thorson en Liberace buiten de rechtszaal een akkoord en kreeg Thorson $95.0000, twee auto’s en twee honden. Kort voor de dood van Liberace ging Thorson op bezoek bij Liberace en maakten ze het weer goed. Een jaar later publiceerde Thorson een boek over zijn relatie met Liberace, over zijn laatste bezoek aan hem en over hun kindertijd, “Behind the Cadelabra: My Life With Liberace”.

Lees verder »

Betty Carstairs (1900-1993)



betty-carstairs Betty Carstairs was een rijke Britse speedbootpilote, berucht omwille van haar snelheid en haar excentrieke levensstijl.

Ze werd geboren in 1900 als Marion Barbara Carstairs in Mayfair, Londen als dochter van Frances Evelyn Botswick (het tweede kind van Jabez Bostwick en zijn vrouw Helen) en Captain Albert Carstairs, een Schot met koninklijk bloed. De moeder van Betty, een alcoholische Amerikaanse erfgename, trouwde nog met Captain Francis Francis, met wie ze nog twee andere kinderen kreeg: Evelyn Francis en Francis Francis Jr. Haar laatste echtgenoot was de Franse chirurg Serge Voronoff.

Tijdens Wereldoorlog I werkte Betty in Frankrijk voor het Rode Kruis. Ze reed er met de ambulance voor ze naar Dublin trok met het vrouwenlegioen. Na de oorlog ging ze terug naar Frankrijk en hielp ze bij het begraven van de oorlogsslachtoffers. Later, in 1920, startte zij en een groep vriendinnen de ‘X-Garage’, een chauffeursservice die enkel uit vrouwelijke chauffeurs bestond.

Lees verder »

Robertson, Ronnie (1937-2000)

ronnie-robertsonRonald ‘Ronnie’ Robertson (25 september 1937 Brackenridge, Pennsylvania – 4 februari 2000 Fountain Valley, California) was een Amerikaanse kunstschaatser die vooral bekend was omwille van zijn talent om pirouettes te maken. 

Hij won een zilveren medaille op de Olympische Winterspelen van 1956 en hij won tweemaal zilver het de ‘World Figure Skating Championships’.

Hij stopte met schaatsen na de Amerikaanse kampioenschappen in 1956 toen hij bijna werd gediskwalificeerd omdat hij werd beschuldigd door de Duitse kunstschaatsfederatie van overdreven onkosten tijdens een Europese toernee. Zijn vader, een architect, beschuldigde Hayes Jenkins ervan te proberen om zijn zoon te diskwalificeren. Na een grote ruzie met de Amerikaanse kunstschaatsfederatie werd Robertson uiteindelijk toch niet gediskwalificeerd.

Hij stopte met meedoen aan kampioenschappen en tekende een contract bij de ‘Ice Capades’ voor €100,000.

 Tijdens de jaren 1950 had hij een nauwe en seksuele relatie met Tab Hunter, die hem ook financieel hielp met zijn carrière. Robertson werd gecoacht door Gustave Lussi.

Robertson kwam ook vaak op televisie. Hij was te zien in de “Ed Sullivan Show” in 1957 en zijn pirouettes werden omschreven als ‘sneller dan een elektrische ventilator’. Dat jaar was hij ook te zien in de “The Mickey Mouse Club”.

Perkins, Anthony (1932-1992)

anthony-perkinsAnthony Perkins (New York City (New York), 4 april 1932 – Los Angeles (Californië), 12 september 1992) was een Amerikaans acteur, waarschijnlijk voornamelijk bekend van zijn rol als Norman Bates in Alfred Hitchcocks “Psycho”.

Perkins was de zoon van acteur Osgood Perkins, die stierf toen Perkins vijf jaar oud was. Hij begon op vijftienjarige leeftijd met acteren. Begin jaren vijftig ging hij naar het Rollins College, Florida. Zijn eerste film was “The Actress” uit 1953, waarin hij naast Spencer Tracy en Jean Simmons een hoofdrol speelde. Hij was toen 21 jaar oud. Hierna ging hij studeren aan de Columbia-universiteit. Later acteerde hij zowel in televisiedrama’s als op Broadway, waarin hij onder andere te zien was in “Tea and Sympathy”. Voor zijn rol in “Friendly Persuasion” van William Wyler uit 1956 werd hij genomineerd voor een Academy Award voor Beste Mannelijke Bijrol. Het jaar daarop speelde hij honkbalster Jimmy Piersall in “Fear Strikes Out”.

Perkins ging zich specialiseren in neurotische, vreemde jongemannen, vermoedelijk omdat dergelijke rollen zijn werkelijke leven dicht benaderden. In 1960 speelde hij de zachtaardige moteleigenaar Norman Bates, die zich zou ontpoppen tot een psychopathische seriemoordenaar, in “Psycho” van Alfred Hitchcock. De film was wereldwijd een groot succes en de rol zou zijn hele leven aan Perkins blijven kleven. Om te ontsnappen aan typecasting vertrok hij in de jaren zestig naar Europa, waar hij een succesvolle carrière zou opbouwen. Hier was hij onder andere te zien in Orson Welles’ versie van Franz Kafka’s “Het Proces” uit 1963.

Lees verder »