Gayworld.be

Kabuki, een klassieke Japanse theatervorm waarbij gewone of komische thema’s gebruikt worden, met buitengewone kostuums, gestileerde bewegingen, muziek en dans, en met enkel mannelijke acteurs, kent tot op vandaag succes. Aanvankelijk was dit het uitstelraam voor vrouwelijke prostituees alsook jongens die in de prostitutie zaten.

Liefde voor jongens was een vaststaand gegeven in het oude Japan. De liefde voor een chigo (een jongen tussen 10 en 17 jaar oud) door boeddhistische priesters was een traditie, zoals ook de liefde voor een wakashu (een jongeman tussen 13 en 20 jaar oud) door samoerai strijders in het oude Griekenland. Shudo, het liefhebben van jongemannen, werd een belangrijk onderdeel van de Kabuki literatuur.

Tegen het begin van de zeventiende eeuw, na een lange burgeroorlog, nam de macht van de samoerai af en kwam er een handelsklasse ten tonele. Voor het vermaak van de handelaars werden er dansen en dramatische nummers, vaak met vrouwelijke prostituees, opgevoerd in Kyoto, Edo en Osaka. Samoerai en hofaristocraten mochten hierop niet aanwezig zijn, maar ze verkleedden zich om zich toch te kunnen voegen bij het vurige publiek.

De illegale klassenmenging en het dodelijke geweld veroorzaakt door jaloezie over prostituees verstoorden de rust. Als antwoord hierop begon de gealarmeerde Tokugawa overheid in 1629 met het verbannen van vrouwen van het kabuki toneel.

Lees verder »

Relaties tussen twee mannen draaien niet alleen om seks, maar beginnen daar wel vaak mee. In het algemeen zijn mannen, of ze nu hetero- of homoseksueel zijn, meer op seks gericht dan vrouwen. In een relatie van twee mannen speelt dit verlangen dubbel. In een langdurige relatie hebben mannen dan ook vaker seks met een derde dan vrouwen. Ook zoeken mannen in tegenstelling tot vrouwen vaker anonieme en/of betaalde seks. In een relatie tussen twee mannen kan seks daardoor wel een hogere prioriteit hebben.

Maar het feit dat homo’s vaak langdurige en stabiele relaties hebben, bewijst dat het hen niet alleen om seks draait, maar ook om intimiteit, vertrouwen en liefde, zeker naarmate hun relatie langer duurt.

Het Syndroom van Klinefelter of Klinefelter-syndroom is een genetische aandoening bij de man waarbij hij in zijn cellen ten minste een X-chromosoom te veel heeft. Het syndroom komt in meer varianten voor, waarvan de eenvoudigste 47,XXY-karyotype heet, dat wil zeggen dat er 47 chromosomen per cel zijn waarvan XXY de geslachtchromosomen zijn. Deze variant wordt daarom ook wel het XXY syndroom genoemd. De Klinefelter varianten 48,XXXY en 49,XXXXY met nog meer X-chromosomen teveel hebben vergelijkbare klinische beelden. Het beeld werd voor het eerst beschreven door Harry Klinefelter in 1942. Het komt voor bij 1 op de 500 à 1000 mannelijke geboortes.

Geschiedenis

In 1942 publiceerden Harry Klinefelter, Fuller Albright en hun medewerkers in het ziekenhuis van Massachusetts een rapport over 9 mannen die gekenmerkt werden door borstvorming, weinig gelaats- en lichaamshaar, kleine testikels en een ontbrekende zaadcelvorming[2]. In de jaren vijftig kon men het aantal chromosomen van de mens bepalen. Men ontdekte dat de mannen die Harry Klinefelter beschreef een afwijkend aantal X chromosomen hadden en noemde de afwijking naar hem.

Lees verder »

Dat relaties tussen twee mannen of twee vrouwen nooit lang duren is een vooroordeel. Homo’s hebben vaak stabiele langdurige relaties. Dat betekent niet dat ze daarin ook altijd monogaam zijn. Sommige homo’s hebben naast hun relatie af en toe seks met iemand anders. Maar dat geldt ook voor heteromannen. Zowel homo’s als hetero’s hebben naast een langdurige relatie vaker dan vrouwen seks met anderen. Hetero’s doen dat meestal in het geheim, homo’s openlijk. Het beeld dat daardoor ontstaat, is dat van brave hetero’s en de losbandige homo’s.

Ook lesbiennes hebben vaak langdurige relaties. Zij zijn vaker monogaam. Wanner binnen een lesbische relatie één van de twee met een ander vrijt, ligt dat vaak gevoelig. Het betekent meestal het einde van hun relatie en de start van een nieuwe relatie.

Aan een homo- of lesbisch koppel wordt wel eens half serieus gevraagd: “Wie is er het mannetje en wie is het vrouwtje bij jullie?”. In onze maatschappij is er nog altijd sprake van een min of meer traditionele rolverdeling binnen heterorelaties: vrouwen zorgen (grotendeels) voor het huishouden en de kinderen, mannen zorgen voor (het grootste deel van) het inkomen. Ook homoseksuele relaties worden aan deze rolverdeling getoetst. De meer zorgzame man of diegene die het meeste kookt, wordt al gauw het ‘vrouwtje’ genoemd en de lesbische vrouw die de goede baan heeft of de tuin omspit is het ‘mannetje’.

Op zich is het onzin om homoseksuele partners in te doelen in typisch vrouwelijk en typisch mannelijk. Homo’s en lesbiennes die samenleven, zullen net als hetero’s samen werk en privé moeten organiseren. Omdat de rollen en uiterlijkheden voor homo- en lesbische relaties minder vastliggen, kunnen beide partners traditioneel mannelijke en traditioneel vrouwelijke rollen aannemen.

Homo’s en lesbiennes kunnen verliefd worden op andere homo’s en lesbiennes maar ook op hetero’s. Zeker de eerste keren dat iemand verliefd wordt, vallen lesbiennes en homo’s ook wel op hetero’s. Het staat immers niet op iemands voorhoofd geschreven dat hij of zij homo- of heteroseksueel is. En er zijn nu eenmaal meer hetero’s dan homo’s en lesbiennes. Als iemand net achter zijn of haar gevoelens is gekomen, kent hij of zij waarschijnlijk ook nog weinig andere homo’s en lesbiennes. Naarmate iemand  meer mensen kent die ook homoseksueel zijn, wordt de kans groter dat de verliefdheid wederzijds is. Daarom gaan homo’s en lesbiennes bijvoorbeeld liever uit in café’s en disco’s die speciaal voor homoseksuelen zijn.

Los daarvan kan iedereen – man, vrouw, hetero, bi, homo of lesbienne – wel eens verliefd worden op iemand bij wie het niet wederzijds is. Een blauwtje lopen is nooit leuk. Als je homoseksueel bent, is het vaak lastig wanneer iemand je juist om die reden afwijst. Veel hetero’s worden bang wanneer iemand van hun eigen geslacht verliefd op hen wordt. Zij nemen daarom afstand, ook al waren ze eerst de beste vrienden. Dat kan heel pijnlijk zijn.

Je kan niet altijd aan iemand zien dat hij of zij homoseksueel is omdat iedereen anders is en er anders uitziet. Onder homo’s en lesbiennes is veel diversiteit. Wel zijn er bepaalde stereotype beelden over homo’s en lesbo’s. Die hebben veel te maken met beelden van mannelijkheid en vrouwelijkheid. Lesbiennes zouden bijvoorbeeld stoere kleding dragen, kort haar hebben en er ‘mannelijker’ uitzien dan heterovrouwen. Homo’s zouden superverzorgd en ‘vrouwelijk’ zijn. Soms is dat ook zo. Maar meestal niet. En wat is dat eigenlijk, mannelijk en vrouwelijk?

Overal om ons heen zien we hoe mannen en vrouwen er uit moeten zien. In reclame bijvoorbeeld. Hoewel het beeld langzaam verandert, richten reclames over make-up, huidverzorging en shampoos zich vaak nog alleen op vrouwen. Bovendien zijn mensen in reclames (bijna) altijd hetero. Schoonheidsidealen hangen daarmee samen: een man en een vrouw zijn aantrekkelijk voor elkaar. Deze dwingende normen ten aanzien van uiterlijk kunnen heel vervelend zijn, ook voor hetero’s trouwens.

Lees verder »

Uit onderzoek blijkt dat homo- en lesbische scholieren zich heel onveilig kunnen voelen op school, veel meer dan de gemiddelde scholier. Op school is de onderlinge sociale controle tussen jongeren groot. Als iemand maar een beetje afwijkt, loopt hij of zij het risico gepest te worden. De meest jongeren komen dus op school niet zo snel voor hun homoseksuele gevoelens. Ze wachten meestal totdat ze van school af zijn voordat ze er iets mee doen.

Tijdens de middelbareschooltijd vertellen sommige homojongeren het wel aan een goede vriend of vriendin. Reacties van vrienden kunnen heel erg uiteen lopen. Soms worden heterovrienden bang dat hun maat of vriendin verliefd op hen wordt. Of ze zijn bang dat ze zelf gepest worden als ze vriendschappelijk met homo’s of lesbiennes omgaan. Maar voor sommige vrienden en vriendinnen maakt het niets uit. Voor hen blijft een vriend een vriend. Sommige scholen hebben ook vertrouwenspersonen bij wie een scholier zijn of haar hart kan luchten over persoonlijke zaken. Een vertrouwenspersoon kan meedenken over oplossingen van eventuele problemen. Vertrouwelijke informatie houdt hij of zij altijd geheim.

Lees verder »

Neen. Het is niet verplicht om te vertellen dat je homo, bi of lesbisch bent. Het kan wel een enorme opluchting zijn. Maar het hoeft niet. Het doet er in een bepaalde situatie niet toe, of het gaat niemand wat aan. Of iemand wil het liever niet vertellen, omdat hij of zij weet dat het voor de ander lastig of zelfs onmogelijk is om om het te accepteren. Coming out kan betekenen dat iemand het contact met anderen op het spel zet. Als hij of zij vertelt op andere jongens of op andere meisjes te vallen, kunnen ze bang worden, teleurgesteld of verdrietig zijn, roddelen, opmerkingen maken en iemand in het ergste geval mishandelen. Als je eigen familie je zo behandelt, is dat des te pijnlijker.

Lees verder »

Mensen die zichzelf als heteroseksueel beschouwen, kunnen zich aangetrokken voelen tot iemand van hetzelfde geslacht of wel eens fantaseren over homo- of lesbische seks. Ze kunnen halsoverkop verliefd worden op iemand van hetzelfde geslacht of na een heterorelatie een homo- of lesbische relatie aangaan. Andersom kunnen mensen die zichzelf als homoseksueel zien, ook heteroseksuele contacten hebben of hebben gehad. Seksuele voorkeur staat niet voor iedereen vast. Sommige mensen die op mannen en vrouwen verliefd kunnen worden, noemen zich biseksueel, andere hebben daar geen behoefte aan. Zij blijven zich misschien liever exclusief homo of hetero noemen, of veranderen van hetero in homo.

Hetero’s kunnen soms schrikken van homoseksuele gevoelens. Ze zijn bang dat ze misschien homoseksueel blijken te zijn en dat vinden ze niet prettig. Ze weten niet hoe hun omgeving er op zal reageren of hebben misschien zelf vooroordelen over homoseksualiteit. Omdat homoseksuele gevoelens minder geaccepteerd zijn dan heteroseksuele gevoelens, zullen mensen homoseksuele gevoelens dus eerder wegstoppen. Aan de andere kant kan iemand die altijd openlijk als homo geleefd heeft, ook op intolerantie stuiten wanneer hij of zij een heterorelatie aangaat.

Lees verder »