Gayworld.be

Gebaseerd op het boek van John Irving, vertelt deze film het leven van T S Garp en zijn moeder Jenny. Garp ziet zichzelf als een ’serieuze’ schrijven en Jenny schrijft een feministisch manifest en wordt al snel een magneet voor allerlei vrouwen met problemen…

De absurder humor van John Irvings roman werd door George Roy Hill en zijn scenarist Steve Tesich uitstekend in filmbeeld vertaald. We volgen het leven van de onwettige zoon van verpleegster Glenn Close (in haar filmdebuut), Gark (een schitterende Robin Williams) die de ambitie koestert een groot literair schrijver te worden. Het is echter zijn moeder, die succes oogst met haar autobiografisch werk. Hij verovert met een van zijn literaire verhalen tenslotte het hart van zijn vriendin en trouwt dan met haar. Er komen bloedjes van kinderen… en de moeilijkheden beginnen.

John Irving’s roman werd als ‘onverfilmbaar’ beschouwd maar toch is George Roy Hill erin geslaagd om deze onwaarschijnlijke mengeling van tragiek, humor en romantiek te laten werken mede kanzij de hoofdrollen met o.a. een unieke Lithgrow, die schittert als een transseksueel. Regisseur George Roy Hill is de onwaarschijnlijke piloot die Garps huis binnenvliegt en schrijver John Irving is de scheidsrechter bij een worstelwedstrijd. De camera was in handen van Miroslaw Ondricek en David Shire componeerde een speelse score.

Een meersterlijke film

Regie: George Roy Hill
Verhaal: John Irving
Cast: Robin Williams, Mary Beth Hurt, Glenn Close, John Lithgow, Hume Cronyn, Jessica Tandy, Swoosie Kurtz, James McCall, Peter Michael Goetz, George Ede, Mark Soper, Mathan Babcock, Ian MacGregor, Warren Berlinger, Susan Browning, e.a.
Release: 1982

In het midden van de jaren 1960 verschoof Andy Warhol zijn aandacht van schilderen naar filmmaken. Naar eigen zeggen was films maken gemakkelijker omdat “je gewoon de camera kan aanzetten en weglopen”. Te midden van de vele films die hij maakte tussen 1965 en 1968 zit de 36-minuten durende, stille zwartwitfilm “Blow Job” (1963) die bestaat uit één lange scène waarin een naamloze, knappe jonge man leunt tegen een stenen muur. Zijn onderlichaam wordt niet getoond, maar gezien zijn gelaatsuitdrukkingen lijkt het alsof hij wordt gepijpt. Dit gaat zo 30 minuten door tot de jongeman – en de film – een climax bereikt.

Regie: Andy Warhol
Verhaal: Andy Warhol
Cast: DeVeren Bookwalter, Willard Maas
Release: 1963

De Texaanse jongeman Joe Buck reist voor de eerste keer naar New York. Hij gaat er prat op van een echte ondernemer te zijn, maar hij ondervindt al snel dat dit niet zo vanzelfsprekend is… tot hij kennis maakt met de verschoppeling Ratso Rizzo. Ze groeien steeds meer tot elkaar toe…

Deze Oscarwinnaar is in feite een enigszins ouderwetse film met wat averechtse aanpassingen, die de film toen eigentijds moesten maken. Ondertussen de geschiedenis ingegaan als een moderne klassieker. Joe Buck (Jon Voight), een naïeve bordenwasser uit een diner in de provincie (Texas) trekt naar de grote stad, New York, waar hij hoopt het er te gaan maken, maar hij raakt algauw zonder geld en vervalt tot prostitutie. Hij ontwikkelt een vriendschap met de verlopen Ratso Rizzo (Dustin Hoffman). De zelfkant van New York is het decor voor een boeiende karakterstudie uit de psychedelische tijd rond 1970. Oscars voor de beste film, beste regie. Gebaseerd op de roman van Leo Herlihy. De onsterfelijke titelmuziek. De onsterfelijke titelmuziek is van mondharmonica-virtuoos Toots Tielemans.

Regie: John Schlesinger
Verhaal: James Leo Herlihy
Cast: Dustin Hoffman, Jon Voight, Sylvia Miles, John McGiver, Brenda Vaccaro, Barnard Hughes, Ruth White, Jennifer Salt, Gilman Rankin, Gary Owens, T. Tom Marlo, George Eppersen, Al Scott, Linda Davis, J.T. Masters, e.a.
Release: 1969

Kristen Bjorn (12 oktober 1957, Londen) is een Britse regisseur en producer van homo pornofilms en een voormalig homo pornoacteur.

In het voorwoord van een boek gewijd aan het werk van Kristen Bjorn, schreef regisseur William Higgins dat “in de relatieve korte geschiedenis van hardcore homovideo’s is Kristen Bjorn de beste regisseur tot nu toe”.

Jeugd

Kristen Bjorn werd geboren in Londen als zoon van een Russische moeder en een Britse vader. Hij groeide op in Washington, D.C. waar zijn vader gestationeerd was als diplomaat. Hij kreeg nog een broer en twee zussen. In een interview in 1997 zei Kristen dat slechts één van zijn zussen weet had van zijn beroep als maker van homo-erotische films.

Nadat hij afstudeerde van de middelbare school, begon Kristen te reizen naar plaatsen in Azië, India en Europa. Zijn doel in zijn carrière was toen “fotograaf worden voor een tijdschrift zoals National Geographic. Ik wou rond de wereld reizen en mensen fotograferen. Ik was echt zeer geïnteresseerd in verschillende culturen”.

Lees verder »

Rachel is een 35-jarige lerares zonder man. Ze leeft samen met haar moeder. Wanneer een man uit de grote stad haar mee uitvraagt, moet ze beslissingen nemen over haar leven…

Een prachtige, gevoelige , volwassen film over een ongehuwde schooljuffrouw de uit haar schulp tracht te komen. Joanne Woodward is subliem, geregisseerd door haar man Paul Newman.

Regie: Paul Newman
Verhaal: Margaret Laurence
Cast: Joanne Woodward, James Olson, Kate Harrington, Estelle Parsons, Donald Moffat, Terry Kiser, Frank Corsaro, Bernard Barrow, Geraldine Fitzgerald, Nell Potts, Shaw Campbell, Violet Dunn, Beatrice Pons, Dortha Duckworth, Simm Landres, e.a.
Release: 1968

Een schandaal barst los in een meisjesschool wanneer één van de studenten, Mary Tilford, uit wraak twee leraressen ervan beschuldigt lesbisch te zijn…

Uitstekend en hartbrekend

Wanneer Martha Dobie en Karen Wright ervan worden beschuldigd lesbisch te zijn, stort heel hun wereld in. Karen verliest de man van wie ze houdt en met wie ze al twee jaar verloofd is. Martha verliest haar leven en zowat alles wat ze ooit heeft gehad. En dit komt allemaal door Mary Tilford, een verwend wicht met een gemene tong… Ze is zo erg dat je als kijker haar graag een klap wil verkopen.

Het einde van de film is zeer verrassend. Het doet je denken dat het einde van de wereld is gekomen en je hebt wat tijd nodig om te beseffen dat dit ’slechts een film is’. Maar dan wel een een uitstekende film. Hartbrekend en ontzettend goed gemaakt, “The Children’s Hour” is een zeer knappe film met verbluffende actrices. Audrey Hepburn en Shirley MacLaine doen het scherm trillen!

Regie: William Wyler
Verhaal: Lillian Hellman
Cast: Audrey Hepburn, Shirley MacLaine, James Garner, Miriam Hopkins, Fay Bainter, Karen Balkin, Veronica Cartwright, Mimi Gibson, Debbie Moldow, Diane Mountford, William Mims, Sally Brophy, Hope Summers, e.a.
Release: 1961

Relaties tussen twee mannen draaien niet alleen om seks, maar beginnen daar wel vaak mee. In het algemeen zijn mannen, of ze nu hetero- of homoseksueel zijn, meer op seks gericht dan vrouwen. In een relatie van twee mannen speelt dit verlangen dubbel. In een langdurige relatie hebben mannen dan ook vaker seks met een derde dan vrouwen. Ook zoeken mannen in tegenstelling tot vrouwen vaker anonieme en/of betaalde seks. In een relatie tussen twee mannen kan seks daardoor wel een hogere prioriteit hebben.

Maar het feit dat homo’s vaak langdurige en stabiele relaties hebben, bewijst dat het hen niet alleen om seks draait, maar ook om intimiteit, vertrouwen en liefde, zeker naarmate hun relatie langer duurt.

Jane, een jonge Franse vrouw, zwanger en ongetrouwd, huurt een kamer in een smerig Londens pension, dat bewoond wordt door een verzameling buitenbeentjes. Ze denkt erover na om abortus te plegen, maar is niet gelukkig met deze oplossing. Ze knoopt een relatie aan met Toby, een jonge beginnende schrijver van op de eerste verdieping. Uiteindelijk wordt ze haar vreemde kamer gewend en wordt ze vrienden met alle vreemde inwoners in het huis. Maar ze heeft nog twee problemen: wat moet ze doen met haar baby en wat moet ze doen met Toby?

Vergeten, maar geweldig

Het is een schande dat deze film in de vergetelheid is geraakt. Het is een uitstekende karakterstudie en bevat de beste acteerprestatie uit de carrière van Leslie Caron. Een ongetrouwde, zwangere Franse vrouw trekt in een Londen pension. Hoewel iedereen er bij haar op aandringt om een abortus onder te gaan, weigert ze. Haar beslissing dwingt haar medebewoners om uit hun schelp te komen en haar te omringen met vriendschap en liefde. Het einde van de film is helaas triest.

Regie: Bryan Forbes
Verhaal: Lynne Reid Banks
Cast: Leslie Caron, Anthony Booth, Avis Bunnage, Patricia Phoenix, Verity Edmett, Tom Bell, Cicely Courtneidge, Harry Locke, Ellen Dryden, Emlyn Williams, Jennifer White, Brock Peters, Gerry Duggan, Joan Ingram, Mark Eden, e.a.
Release: 1962

Het Syndroom van Klinefelter of Klinefelter-syndroom is een genetische aandoening bij de man waarbij hij in zijn cellen ten minste een X-chromosoom te veel heeft. Het syndroom komt in meer varianten voor, waarvan de eenvoudigste 47,XXY-karyotype heet, dat wil zeggen dat er 47 chromosomen per cel zijn waarvan XXY de geslachtchromosomen zijn. Deze variant wordt daarom ook wel het XXY syndroom genoemd. De Klinefelter varianten 48,XXXY en 49,XXXXY met nog meer X-chromosomen teveel hebben vergelijkbare klinische beelden. Het beeld werd voor het eerst beschreven door Harry Klinefelter in 1942. Het komt voor bij 1 op de 500 à 1000 mannelijke geboortes.

Geschiedenis

In 1942 publiceerden Harry Klinefelter, Fuller Albright en hun medewerkers in het ziekenhuis van Massachusetts een rapport over 9 mannen die gekenmerkt werden door borstvorming, weinig gelaats- en lichaamshaar, kleine testikels en een ontbrekende zaadcelvorming[2]. In de jaren vijftig kon men het aantal chromosomen van de mens bepalen. Men ontdekte dat de mannen die Harry Klinefelter beschreef een afwijkend aantal X chromosomen hadden en noemde de afwijking naar hem.

Lees verder »

Dat relaties tussen twee mannen of twee vrouwen nooit lang duren is een vooroordeel. Homo’s hebben vaak stabiele langdurige relaties. Dat betekent niet dat ze daarin ook altijd monogaam zijn. Sommige homo’s hebben naast hun relatie af en toe seks met iemand anders. Maar dat geldt ook voor heteromannen. Zowel homo’s als hetero’s hebben naast een langdurige relatie vaker dan vrouwen seks met anderen. Hetero’s doen dat meestal in het geheim, homo’s openlijk. Het beeld dat daardoor ontstaat, is dat van brave hetero’s en de losbandige homo’s.

Ook lesbiennes hebben vaak langdurige relaties. Zij zijn vaker monogaam. Wanner binnen een lesbische relatie één van de twee met een ander vrijt, ligt dat vaak gevoelig. Het betekent meestal het einde van hun relatie en de start van een nieuwe relatie.