Honduras

hondurasToen hij aan het zeilen was in de diepe vaargeulen voor de kust van Midden-Amerika aan het einde van de vijftiende eeuw, noemde Christopher Columbus het land daar “Honduras”, wat “dieptes” betekent. Sinds die Europese ontdekking, heeft deze Honduras gevochten om zijn onafhankelijkheid en identiteit te bewaren tegenover de politieke, religieuze en economische kolonisatie.

De druk van de Amerikaanse regering en bedrijven en van de katholieke kerk heeft bijgedragen tot de oprichting van rechtse regeringen en een grote conservatieve gemeenschap die niet holebi-vriendelijk is. Niettemin hebben holebi-activisten zich blootgesteld aan vooroordelen, geweld en discriminatie om hun standpunten in te nemen. Ze hebben sociale groepen en politieke organisaties gevormd om hun levenskwaliteit te verbeteren en om te vechten voor meer mensenrechten.

Honduras is net iets kleiner dan Engeland en heeft ongeveer 6,25 miljoen inwoners. De meeste van hen zijn Spaanssprekend, hoewel er nog enkele oorspronkelijke inwoners zijn overgebleven die nog steeds inheemse talen spreken. Ondanks de rijkdom van landbouwproducten zoals bananen en koffie en de export van hout, mineralen en vis, is Honduras lange tijd één van de armste landen van de wereld geweest. Dit is in grote mate te wijten aan Amerikaanse bedrijven die de regering van Honduras hebben gemanipuleerd en die arbeiders van Honduras hebben uitgebuit.

De gemeenschap van Honduras heeft, net zoals zoveel traditioneel katholieke culturen, conservatieve waarden. Toch toonden de Hondurezen in het pre-aids-tijdperk een zekere mate van tolerantie tegenover homoseksualiteit. Hoewel het nooit werd goedgekeurd, werd discreet homo-gedrag genegeerd. Lesbianisme werd openlijk veroordeeld, waarschijnlijk omdat lesbiennes zich niet onderworpen aan een man en daardoor de sociale hiërarchie bedreigden.

De groei van het holebi-bewustzijn

De komst van de aids-epidemie in Honduras in 1985 zorgde voor een algemeen angstgevoel en voor holebi-geweld. Tijdens de late jaren 1980 en de vroege jaren 1990, zorgde dit holebi-geweld voor een groei van holebi-bewustzijn.

In 1988 ontwikkelde een losjes georganiseerd lesbisch sociaal en politiek netwerk tot “Las Hijas del Maíz”, een feministische lesbische organisatie. Ook tijdens de late jaren 1980 verzamelde het kortbestaande “Amiga”-project fondsen voor een uitwisselingprogramma tussen lesbiennes uit Amerika en Honduras. De enige deelneemster, een lesbienne uit Rochester (New York) werd zo goed behandeld in Honduras dat ze er terugkeerde om intensief te werken met de groep “Mujeres por la Paz” (vrouwen voor vrede).

Andere holebi-organisaties waren geconcentreerd in de hoofdstad Tegucigalpa en in de noordelijke stad San Pedro Sula. In 1991 werd de Hondureze Vereniging van Homoseksuelen tegen aids opgericht. Dit werd gevolgd in 1994 door de komst van “Grupo Prisma”, een sociale holebi-organisatie. “Colectivo Violeta” werd opgericht in 1995 en bestond vooral uit homo’s en transgenders. Rond dezelfde tijd begon de holebi-rechten-groep “Comunidad Gay Sanpedrana” met gemeenschapsprojecten zoals internetcafés voor holebi-jongeren.

Inbreuken op de mensenrechten

Ondertussen gebruikte de regering de komst van aids als excuus om invallen te doen in homo-bars, holebi-organisaties lastig te vallen en om anti-holebi-wetten aan te nemen. In 2000 beschuldigde Amnesty International het land Honduras van ernstige inbreuken op de mensenrechten. Volgens hen had de laksheid van de politie ervoor gezorgd dat er meer dan 200 moorden op holebi’s en transgenders waren geweest tussen 1991 en 2000. Daarnaast klaagden ze de discriminatie van de regering aan tegenover holebi-organisaties zoals “Grupo Prisma” dat geen toestemming kreeg om zich te registreren als non-profit organisatie.

Ondanks de internationale druk ondertekende de president van Honduras, Ricardo Maduro, de sociale wet in mei 2002. Hierdoor kreeg de politie het recht om mensen te arresteren die verdacht werden van holebiseksualiteit en om invallen te doen op holebi-plekken. In januari 2004 keurde Oscar Kilgore, de burgemeester van San Pedro Sula, een inval goed op “Boyz”, de enige homo-bar in de stad en ongeveer twaalf mensen werden gearresteerd.

De tegenstand tegenover dit beleid blijft bestaan, zowel in Honduras als in de Verenigde Staten. De Amerikaanse groep van de Latino holebi’s heeft de Amerikaanse overheid opgeroepen om de holebi-rechten in Honduras te verbeteren. In 2002 organiseerden holebi-activisten een sit-in voor de ambassade van Honduras in Washington.

Vertel anderen over dit artikel :
  • del.icio.us
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • Twitter
  • E-mail this story to a friend!
  • Netvibes
  • NuJIJ
  • Technorati
Geplaatst op 15 augustus 2009 - 0 reacties op dit artikel.

Tags : ,

Geef jouw mening

Invulvelden met een (*) zijn verplicht in te vullen.