Griekenland

griekenlandGriekenland wordt door velen beschouwd als de “wieg van de holebiseksualiteit”, de geboorteplaats van de democratie, filosofie en vele andere moderne wetenschappen. De Grieken zijn dan ook trots op het verleden van hun land. Nochtans heeft het huidige Griekenland voor het merendeel een conservatieve gemeenschap die sterk beïnvloed wordt door de dominante Griekse Orthodoxe Kerk en het mediterrane begrip “macho”.

Hoewel ze begrip kunnen opbrengen voor holebiseksuele liefde, hebben Grieken slechts weinig tolerantie over voor een openlijk holebiseksuele levensstijl. Nochtans ijveren homoseksuele, lesbische, seksuele en transseksuele activisten sinds 1970 voor meer aandacht voor holebiseksualiteit en om de status van de Griekse holebi’s te verbeteren.

De Atheense democratie en het klassieke Hellenistische Rijk werd opgevolgd door het Byzantijnse Rijk, waardoor Griekenland sterke banden kreeg met zowel het Oosten als het Westen. De hevige nationalistische Grieken ergerden zich blauw aan de Turkse overheersing tijdens de vijftiende eeuw en veel Grieken herdenken nog steeds de guerillastrijd die in 1929 tot hun onafhankelijkheid leidde.

Griekenland, dat door de Grieken “Ellas” wordt genoemd, is bergachtig. Daardoor is slechts 25% van het land bruikbaar voor landbouw. Twintig procent van het land bestaat uit eilanden, die hoewel ze een hindernis betekenen voor het nationaal vervoer, een onbetwistbare troef zijn voor het toerisme in Griekenland.

Sommige Griekse eilanden, vooral Mikonos voor mannen en Lesbos voor vrouwen, zijn toeristische holebi-bestemmingen geworden. Ze lokken elk jaar duizenden holebi’s en geven daardoor de Griekse holebi’s de kans om hun geaardheid in het openbaar te beleven. Lesbos, het eiland waar Sappho leefde, is een pelgrimsplaats voor lesbiennes geworden.

Op het Griekse platteland wordt holebiseksualiteit vooral in het geniep beleefd. Maar grote steden zoals Athene, Thessaloniki en Iraklion hebben veel homo- en lesbobars, badhuizen en cruiseplaatsen.

Holebiverenigingen

Tijdens de jaren 1970 begon de bevrijding van de Griekse holebi’s. “Apeleftherotiko Kinima Omofilofilon Elladas Elladas (AKOE) of de Griekse Holebi-bevrijdingsbeweging, opgericht in 1978, was één van de eerste openlijk holebiseksuele organisaties van het land en maakte de eerste Griekse holebi-publicatie, de krant “Amphi” (van beide kanten). Alhoewel AKOE werd ontbonden in 1989, werd deze terug actief tijdens de vroege jaren 1990.

Nog andere holebigroepen werden opgericht, zoals het “OPOTH” (Homoseksueel Initiatief van Thessaloniki) dat een holebi-radioprogramma en de krant “O Pothos” (verlangen) maakte. Een andere groep “EOK” (Griekse Homoseksuele Gemeenschap) organiseerde in 1989 een conferentie in Athene van de International Lesbian en Gay Association (ILGA). De Solidariteitsvereniging voor Travestieten en Transeksuelen biedt hulp aan transgenders.

Zoals zoveel lesbiennes in andere landen, ervoeren de Griekse lesbiennes vrouwenhaat in de Griekse holebibeweging en homofobie in de vrouwenbeweging. De lesbiennes die het AKOE hielpen oprichten, verlieten deze beweging al in 1980 om zich aan te sluiten bij een feministisch vrouwenhuis in Athene. Daar publiceerden ze de kortlopende maar belangrijke lesbische krant “Lavris”.

Hoewel er nog andere vrouwenhuizen waren tijdens de jaren 1980 hebben de Griekse lesbiennes nog steeds geen gemakkelijke band met heteroseksuele feministen. Ze zijn wel hun eigen groepen blijven oprichten, zoals de zeer actieve “Bookshop of Women”, die niet alleen artikels schreef en publicaties maakte, maar die ook een lesbische radioshow verzorgde.

“Lesviaki Omada Athinas” (Lesbische Groep van Athene) werd opgericht uit de praatgroepen na de gay pride in Athene in 2000. Websites zoals “lesbian.gr” en “Sapphites” bieden Griekse informatie en chatrooms.

Zichtbaar lesbianisme

In maatschappijen waar mannelijkheid wordt vereerd, worden homo-erotische gevoelens vaak begrepen en stilzwijgend aangenomen, zolang je er maar een heteroseksuele levensstijl op nahoudt. Echter, lesbiennes zijn vrouwen die geen man nodig hebben en daardoor onvoorstelbaar in een dergelijke cultuur.

De zichtbaarheid van lesbianisme blijft een probleem in de Griekse maatschappij. Dappere activisten zoals Maria Catsicadacou en Christiana Lambrinidis hebben beiden geijverd om de Griekse lesbiennes een publiek gezicht te geven. Catsicadacou (die zichzelf ook Maria Cyberdyke noemt) werkte mee aan lesbische radioshows en organiseerde grote holebi-fuiven in Athene en op Lesbos.

Lambrinidis is een toneelschrijfster. In 1998 produceerde zij het stuk “Lesbian Blues” over Grieks lesbianisme. Het toneelstuk werd volledig geschreven door vrouwen die een workshop volgden bij Lambridinis. Het controversiële stuk kreeg van Tupilik (een Noord-Europese culturele organisatie) een prijs voor “de promotie van de holebi-cultuur”.

Legaliteit van holebiseksualiteit

Griekenland waardeert het lidmaatschap van de Europese omwille van economische en culturele redenen. Maar Griekenland heeft slechts met tegenzin de eis van Europa ingewilligd om de wetten die holebiseksualiteit behandelen, te liberaliseren. De eis van het Europese Parlement om holebiseksuele groeperingen te erkennen, heeft Griekenland brutaal afgewezen.

Hoewel homoseksualiteit niet langer bestraft wordt in Griekenland en dat lesbianisme zelfs niet wordt vernoemd in het Griekse strafboek, zijn er nog Griekse wetten die homoseksuelen discrimineren. Bijvoorbeeld, homoseksuele prostitutie is illegaal, terwijl er geen verbod is op heteroseksuele prostitutie. De leeftijd waarop homoseksuele seks is toegelaten is zeventien, terwijl dit voor heteroseksuele seks zestien is. Meer nog, er worden in het burgerlijk wetboek en de strafwet vage referenties naar “morele standaarden” gebruikt om homo’s en lesbiennes te discrimineren wat betreft de militaire dienst, adoptie en huwelijk.

Internationale steunende holebi-organisaties, zoals de “International Lesbian and Gay Association”, hebben zich al vaak uitgesproken tegen de discriminerende Griekse wetten en hebben de Europese Unie verzocht om Griekenland te straffen. Maar de Griekse Orthodoxe Kerk heeft veel invloed op de Griekse publieke opinie en veroordeelt sterk holebiseksualiteit. Als de druk van de EU niet groter wordt, zal Griekenland wellicht niet voorzien in een gelijke behandeling van holebiseksuelen.

Politieke demonstraties

Politieke demonstraties zijn een geliefde Griekse traditie. Griekse holebi’s hebben al vaak op straat gedemonstreerd, zoals tijdens de gay pride in Athene of tijdens de feministische mars “World March of Women Against Poverty and Violence”.
Eén van de meest dramatische holebi-demonstraties vond plaats op 14 november 2003. De regering had een boete van 100.000 euro gegeven aan een grote televisiemaatschappij omdat deze een programma had uitgezonden waarin twee mannen te zien waren die elkaar kusten. Tientallen holebi’s verzamelden voor de nationale raad van radio en televisie en organiseerden prompt een kiss-in.

Griekenland was het gastland van de Olympische Spelen in 2004. Voor september 2004 is er een grote gay pride aangekondigd.

Vertel anderen over dit artikel :
  • del.icio.us
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • Twitter
  • E-mail this story to a friend!
  • Netvibes
  • NuJIJ
  • Technorati
Geplaatst op 14 augustus 2009 - 0 reacties op dit artikel.

Tags : ,

Geef jouw mening

Invulvelden met een (*) zijn verplicht in te vullen.