James, King (1566-1625)

king-jamesJames VI van Schotland (de latere James I van Engeland), financierder van de Engelse vertaling van de Bijbel, stond bekend om zijn passionele verhoudingen met knappe jonge mannen. In 1567, op éénjarige leeftijd en tijdens een burgeroorlog, werd James Stewart, zoon van Mary, Koningin van Schotland, tot koning van Schotland gekroond. Hoewel hij zijn eerste jaren temidden van politieke conflicten doorbracht, werd hij al vanaf zijn derde jaar klaargestoomd tot een voorbeeldige prins uit de Renaissance.

Eén van zijn privéleraren was George Buchanan, een geleerde en politieke theoreticus met een hoge Europese reputatie, die er rotsvast van overtuigd was dat de koning de geleerdste man van zijn rijk moest zijn. Hoewel James de politieke ideeën van Buchanan verwierp, kreeg hij de smaak van het studeren te pakken. Hij ontwikkelde een intellectuele nieuwsgierigheid en groeide uit tot een vooraanstaande geleerde.

Tijdens de jaren 1580 kreeg James interesse in poëzie en muziek. Hij schreef en publiceerde twee poëziebundels in 1584 en 1591. Het interessantste gedicht is “Ane metaphoricall invention of a tragedy called Phoenix,” een allegorisch verhaal over een rampzalig avontuur van de Hertog van Lennox, een Franse katholiek, die nadat hij de liefde van de dertienjarige koning won, kortstondig politiek overwicht had.

Het geschreven werk van James sproot vaak uit een persoonlijke gebeurtenis. Na “Daemonologie”, een beschrijving van de duivelse machten van heksen, volgde er een uitbarsting van heksenjachten. “Basilikon Doron” is een handboek voor zijn oudste zoon Prins Henry, met advies over politiek. Hij schreef twee boeken met interpretaties over het Boek der Openbaringen en hoopte dat hij als christelijke prins zou mogen deelnemen aan het Laatste Oordeel.

In 1603 overtuigde hij Koningin Elizabeth I om hem tot Koning van Engeland te kronen. In de jaren die volgden, gaf hij diverse toespraken in het Parlement met zijn ideeën over het koningschap, ontketende hij controverses met zijn pamflet over de tijdelijke macht van het pausdom en steunde hij allerlei zaken die de hiërarchie van het hof loofden.

James had enkele favorieten aan het hof – knappe jongemannen – die hij schaamteloos promoveerde. Onder hen waren Robert Carr, Graaf van Somerset en George Villiers, Hertog van Buckingham. Hun charme, intelligentie en schoonheid bracht hen veel op.

Voor zijn tijdsgenoten was het duidelijk dat James homoseksueel was. Ook geschiedschrijvers zijn hiervan overtuigd. Hij kwam er ook open voor uit. Een merkwaardige brief uit 1615, vol verwijten over Robert Carr, analyseert op passionele wijze de complexe relatie tussen de koning en zijn favoriet.

Wel verrassend is James´ haat voor sodomie. Hij beschrijft het in “Basilikon Doron” als een misdaad waarvoor de koning zelfs geen vergiffenis kan schenken. Dusdanig weigerde hij in 1610 om hen die daarvan werden beschuldigd, vergiffenis te schenken.

Tijdens zijn laatste jaren publiceerde James bijna niets, maar hij bleef brieven schrijven naar George Villiers. Daardoor krijgen we een fascinerend inzicht op zijn subjectiviteit en hun relatie. Tevens financierde hij een nieuwe vertaling van de Bijbel, door een groep geleerden die hij aanduidde. Deze vertaling werd gepubliceerd in 1611 en staat nu nog bekend als de King James-versie.

Vertel anderen over dit artikel :
  • del.icio.us
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • Twitter
  • E-mail this story to a friend!
  • Netvibes
  • NuJIJ
  • Technorati
Geplaatst op 05 augustus 2009 - 0 reacties op dit artikel.

Tags :

Geef jouw mening

Invulvelden met een (*) zijn verplicht in te vullen.