Inge, William (1913-1973)

william-ingeHoewel hij zijn hele leven in de kast bleef en maar weinig homoseksuele personages creëerde, omschreef William Inge vaak de homocultuur en homosekuele lusten in zijn werken.

William Inge is het meest bekend voor zijn vier succesvolle Broadway-stukken: “Come Back, Little Sheba” (uit 1950), “Picnic” (uit 1953), “Bus Stop” (uit 1955) en “The Dark at The Top of the Stairs” (uit 1957) en de Hollywood-films die op deze stukken zijn gebaseerd. Elk van deze stukken is gesitueerd in Kansas, de geboortestreek van Wiliam, en bevat ook de conservatieve normen van die plek.

William Inge bleef zijn hele leven lang vrijgezel. Hij was heel voorzichtig in zijn privé-leven omdat hij niet wou dat zijn homoseksualiteit een weerslag zou hebben in zijn carrières als leraar, journalist en later professor. Later werden zijn alcoholmisbruik, zijn homoseksualiteit en zijn psychotherapie zorgvuldig verzwegen zodat zijn imago als een van de meest gerespecteerde schrijvers uit de jaren 1950, niet werd beschadigd.

In 1953 won William Inge een Pulitzer Prijs voor “Picnic” en in in 1961 een Oscar voor “Splendor in the Grass”. In 1973 pleegde William zelfmoord.

“The Boy in the Basement”, een eenakter uit de vroege jaren 1950, werd pas gepubliceerd in 1962. Het is het enige stuk waarin William Inge het openlijk over homoseksualiteit heeft. Het goedgebrachte portret van een begrafenisondernemer van middelbare leeftijd wiens bejaarde moeder zijn homoseksualiteit ontdekt en de zinloze verdrinking van een knappe jongeling brengt een spookachtig beeld van homoseksuele lust en de angst die komt kijken bij een coming-out.

William Inge introduceerde nog twee openlijk homoseksuele personages in twee andere stukken. Deze stukken schreef hij beiden aan het einde van zijn carrière toen homoseksualiteit al meer sociaal was aanvaard en toen zijn succes als schrijver tanend was.

Het belangrijkste homoseksuele personage van William Inge is Pinky in het stuk “Where’s Daddy” (uit 1966). Dit stuk bevat heel veel stereotiepen over homo’s en Pinky is zowel de surrogaatvader van de hoofdrolspeler als het geweten van het stuk.

Het andere personage is Archie, een verwijfde intellectueel die op zijn executie zit te wachten voor de moord op zijn moeder en grootmoeder, uit het stuk “The Disposal” (uit 1976).

In zijn andere stukken zitten personages van wie de seksuele geaardheid op zijn minst in vraag kan gesteld worden. Dit zijn bijvoorbeeld Virgil in “Bus Stop”, Bobby in “A Loss of Roses” (uit 1960) en Vince in “Natural Affection” (uit 1963).

De werken van William Inge zijn nog onvoldoende bestudeerd door literaire critici om ze echt te kunnen doorgronden. Over zijn omschrijving van de menselijke seksualiteit, zijn voorkeur voor spierbundels, zijn snedige omschrijvingen van hetero’s en zijn kijk op de relaties tussen ouder en kind is het laatste voorlopig nog niet gezegd.

Vertel anderen over dit artikel :
  • del.icio.us
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • Twitter
  • E-mail this story to a friend!
  • Netvibes
  • NuJIJ
  • Technorati
Geplaatst op 01 november 2009 - 0 reacties op dit artikel.

Tags : , , , ,

Geef jouw mening

Invulvelden met een (*) zijn verplicht in te vullen.