Harrison, Lou (1917-2003)

lou-harrisonLou Harrison (Portland,Oregon), 14 mei 1917 – (Lafayette, Indiana), 2 februari 2003 was een Amerikaans microtonaal componist. Hij was een leerling van Henry Cowell, Arnold Schoenberg en Pak Cokro.

In zijn jonge jaren werkte hij als een danser en dansbegeleider. Hij was een groot pleitbezorger van het werk van Charles Ives. Harrison was vooral bekend door het gebruik van exotische (niet-westerse) instrumenten zoals de gamelan, maar ook eenvoudige conservenblikjes.

Harrison sprak diverse talen vloeiend, waaronder Amerikaanse Gebarentaal, Mandarijn en Esperanto. Hij schreef zelfs stukken in Esperanto.

Harrison werd geboren in Portland, Oregon, maar verhuisde een aantal keren met zijn familie als kind. Hij studeerde af van de ‘Burlingame High Shool’ in Burlingame, California in 1934 en verhuisde naar San Francisco. De diverse soorten muziek waaraan hij werd blootgesteld in deze stad, o.a. Kantonese opera, muziek van de oorspronkelijke Amerikanen, Mexicaanse muziek, jazz en klassieke muziek, hadden een grote invloed op hem. Als kind was hij dol geweest op Indonesische muziek.

Harrison volgde de cursus ‘Music of the Peoples of the World’ van Henry Cowell. Later ging hij naar de ‘University of California’ om er te werken als danser en pianist. Ondertussen woonde hij er de lessen van Arnold Schoenberg bij en kreeg hij interesse voor de twaalftonen-techniek van Schoenberg. De stukken die hij die tijd schreef waren vooral percussiewerken waarvoor hij onconventionele materialen gebruikte, zoals autoremmen, als muzikale instrumenten. Deze stukken waren bijna dezelfde als deze die rond dezelfde tijd werden geschreven door John Cage, en vaak werkten Harrison en Cage samen.

In 1943 verhuisde Harrison naar New York City waar hij als muziekjournalist werkte voor de ‘Herald Tribune’. Hij ontmoette er Charles Ives die hij onder de aandacht bracht van de muziekwereld. Met de hulp van zijn mentor, Cowell, begeleidde Harrison de première van Ives’ “Symphony No. 3” en kreeg in ruil van Ives financiële steun. Toen Ives de ‘Pulitzer Prize for Music’ won voor dat stuk, schonk hij de helft van het prijzengeld aan Harrison. Harrison bewerkte vele nummers van Ives en werd er royaal voor beloond.

Net als Ives, steunde en promootte Harrison de muziek van andere onconventionele Amerikaanse componisten, zoals Edgard Varèse, Carl Ruggles en Alan Hovhannes. Later, tijdens zijn tijd in North Carolina, ging Harrison lesgeven aan het ‘Black Mountain College’. In 1947 kreeg hij een zenuwinzinking en verhuisde hij terug naar California.

Hij stapte in het voetspoor van de Canadese componist Colin McPhee, die tijdens de jaren 1930 uitgebreid onderzoek had verricht over de Indonesische muziek, en schreef een aantal composities met Balinese en Javaanse elementen. Zijn stijl begon te veranderen, de invloed van de gamelan werd steeds duidelijker.

Hoewel hij het meest werd beïnvloed door Aziatisch muziek, bezocht Harrison het continent niet voor 1961. Toen bezocht hij Japan en Korea. In 1962 reisde hij naar Taiwan. Hij en zijn partner William Colvig richtten later een percussiegroep op, waarbij ze o.a. instrumenten in aluminium en zuurstoftanken gebruikten. Ze noemden dit ‘een Amerikaanse gamelan’ om zich te onderscheiden van deze gebruikt in Indonesië.

Harrison was componist aan de ‘San Jose State University’ in San Jose, California tijdens de jaren 1960. De universiteit eerde hem met een concert in 1969, met dansers, zangers en muzikanten. Het hoogtepunt van het concert was de première van het stuk ‘Orpheus’ van Harrison.

Net zoals zoveel andere componisten van de 20ste eeuw, kon Harrison niet uitsluitend van zijn muziek leven, dus had hij vaak een bijbaantje. Hij werkte o.a. als platenverkoper, bloemist, dierenverzorger en brandweerman.

Harrison had ook een uitgesproken mening over politiek, zoals over zijn pacifisme (hij was een actieve voorvechter voor de internationale taal Esperanto) en over zijn homoseksualiteit. Hij schreef daarover ook verschillende pamfletten.

Harrison leefde vele jaren samen met William Colvig in Aptos, California. Hij en Colvig kochten een stuk grond in Joshua Tree, California waarvoor ze een huis gemaakt uit strobalen ontwierpen en lieten bouwen. Harrison overleed in Lafayette, Indiana, aan een hartaanval terwijl hij op weg was naar een festival met zijn muziek in de ‘Ohio State University’.

Vertel anderen over dit artikel :
  • del.icio.us
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • Twitter
  • E-mail this story to a friend!
  • Netvibes
  • NuJIJ
  • Technorati

Geef jouw mening

Invulvelden met een (*) zijn verplicht in te vullen.