Nightingale, Florence (1820-1910)

florence-nightingaleFlorence Nightingale is beroemd geworden als de moeder van de moderne verpleegkunde en ze wordt vaak afgeschilderd als een engelachtige, onbaatzuchtige weldoenster. In realiteit was het een harde vrouw, een meedogenloze hervormster die veel machtige instituten van haar tijd aanviel en die passioneel vocht voor haar recht op een carrière en voor een eigen identiteit in het stijve Victoriaanse Engeland.

Florence Nightingale weigerde om zich te settelen in een gelimiteerde rol (als vrouw, moeder of sociaal ornament) die was weggelegd voor de vrouwen uit de middenklasse in haar tijd. In plaats daarvan mat ze zichzelf een belangrijke rol toe en daardoor zette ze de deur open voor vrouwen om te kiezen voor een carrière als verpleegster.

Florence Nightingale werd geboren op 12 mei 1820 uit rijke Engelse ouders die haar noemden naar haar geboorteplaats: Firenze in Italië. Ze kreeg een klassieke opvoeding van haar vader die haar Grieks, Latijn, geschiedenis en wiskunde leerde.

Al vroeg in haar leven was ze ervan overtuigd dat zieken verzorgen haar levensdoel was. Haar familie vond dit gruwelijk omdat verplegen beschouwd werd als een beroep voor vrouwen uit de lagere klasse. Florence Nightingale hield echter vol en in 1850 begon ze verpleging te studeren in Egypte, Duitsland en Frankrijk. In 1853 kreeg ze een onbetaalde job; ze werd hoofdverpleegster in een vrouwenhospitaal in Londen.

Dé gebeurtenis die het leven van Florence Nightingale voor altijd zou veranderen was de Krimoorlog waarbij Groot-Brittannië een alliantie aanging met Frankrijk en Turkije tegen Rusland. Toen de oorlog in 1854 begon, vroeg het Britse Oorlogssecretariaat aan Florence om een team van 38 verpleegsters te leiden. Ze moesten de troepen verplegen die sneller aan een ziekte stierven dan dat ze konden gedood worden bij de gevechten.

Dankzij het efficiënt handelen van Florence Nightingale zakte het sterftecijfer door ziektes als cholera, tyfus en dysenterie van bijna 50% naar 2%. Toch was Florence woedend en gefrustreerd door de onverschilligheid en de incompetentie van de legerbureaucratie, die ze als de schuldige aanwees voor de vele doden onder de troepen.

Florence Nightingale nam haar patiënten in bescherming en waakte over hen, dag en nacht. Het beeld van haar dat ze ´s nachts de eindeloze rijen ziekbedden afliep met een lantaarn, was echter een verzinsel van de oorlogscorrespondenten.

Toen Florence Nightingale terug naar Engeland kwam, was ze beroemd omwille van de vele artikels die over haar waren verschenen in de “London Times”. Hoewel haar eigen gezondheid veel had te lijden door de gruwelijke twee jaren in de Krim, gebruikte ze haar roem om hervormingen door te voeren in het Oorlogssecretariaat en om opleidingen te organiseren voor verpleegsters. Hoewel ze zelf nooit nog iemand verpleegde, werd ze een bekend publiek figuur bij wie vele wereldleiders om advies vraagden over hun gezondheid.

De laatste 50 jaar van haar leven was Florence Nightingale een invalide maar dat droeg enkel bij tot de manier waarop ze gezien werd door het publiek. Op hogere leeftijd gebruikte ze het ontzag dat ze had en soms zelfs haar ziekte om haar ideeën te laten uitvoeren. Ze zette zich vooral in voor preventieve medicijnen en voor betere medische behandelingen voor de armen.

Hoewel veel van het werk van Florence Nightingale het lot van vrouwen verbeterde, voelde ze niet veel affectie voor vrouwen in het algemeen. Ze verkoos vriendschappen met machtige mannen. Misschien voelde ze een verwantschap met deze mannen, want ze verwees vaak naar zichzelf in mannelijke termen, als bijvoorbeeld “een man van de actie”.

Toch had ze verschillende belangrijke en passionele vriendschappen met vrouwen. Als jonge vrouw adoreerde ze een tante en een nicht die lesbisch waren. Later onderhield ze een lange correspondentie met een Ierse non, Sister Mary Clare Moore, met wie ze had samengewerkt in de Krim. Maar haar liefste vriendin was Mary Clarke, een Engelse vrouw die ze ontmoette in 1837 en waarmee ze heel haar leven in contact bleef.

Ondanks deze emotionele relaties met vrouwen, nemen de meeste geleerden aan dat Florence Nightingale haar hele leven celibatair was, dit omdat ze een bijna religieuze roeping voelde voor haar carrière, of misschien omdat ze in een tijd van seksuele onderdrukking leefde. Haar relaties met vrouwen kunnen beschouwd worden als “romantische vriendschappen”.

Florence Nightingale stierf op 15 augustus 1910 in Engeland.

Vertel anderen over dit artikel :
  • del.icio.us
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • Twitter
  • E-mail this story to a friend!
  • Netvibes
  • NuJIJ
  • Technorati
Geplaatst op 05 augustus 2009 - 1 reactie op dit artikel.

Tags :

1 reactie to “Nightingale, Florence (1820-1910)”

  1. lisa 23 september 2009 at 15:18 Permalink

    jammer ik kan het niet afprinten voor mijn spreekbeurt…


Geef jouw mening

Invulvelden met een (*) zijn verplicht in te vullen.