Duncan, Isadora (1878-1927)

isadora-duncanDe vrijdenkende Isadora Duncan bracht haar feministische bewustzijn op de planken en veranderde voor altijd de kunst van het dansen. Hoewel sommige critici haar vloeiende, expressieve bewegingen en haar linkse politiek veroordeelden, bracht Isadora flexibiliteit en zelfexpressie in de bekrompen wereld van de klassieke dans.

Isadora staat bekend als “de moeder van de moderne dans”, maar zelfs ballet werd beïnvloed door haar ideeën. Hoewel haar leven op vele vlakken tragisch was, liet ze geen erfenis van verdriet achter maar wel een dynamisch beeld van een grensdoorbrekende vrouw.

Isadora was het product van ruimdenkende ouders aan het einde van de negentiende eeuw, een periode waarin men plots over alles op een andere manier begon te denken. Ze werd geboren in San Francisco op 26 mei 1877 en opgevoed door haar moeder die een liefhebster was van muziek, literatuur en kunst. Haar moeder verdiende geld door pianolessen te geven. Isadora leerde dansen door de bewegingen van de golven in de zee te imiteren en om zelf geld te verdienen gaf ze danslessen aan jongere kinderen uit haar buurt.

Isadora werd beïnvloed door bewegingen in de natuur en door klassieke Griekse drama’s. Ze haatte de strakke structuur van ballet. Ze besloot om niet enkel een nieuwe manier van dansen te creëren, maar ook een nieuwe kijk op dans, waarin expressieve bewegingen een onderdeel moesten zijn bij de opvoeding van elk kind.

Als tiener reisde Isadora met haar moeder naar Chicago en naar New York, waar ze optrad in theaters en vaudevillehuizen. Het publiek was niet meteen enthousiast. Pas in 1900, toen ze naar Europa reisde, werd ze pas als een echte danseres beschouwd. Ze danste al snel op de grootste Europese podia en betoverde het publiek met haar “moderne” dans.

Aan het begin van de twintigste eeuw was ballet een voyeuristische kunst geworden, die vooral door mannen werd geapprecieerd omwille van de kleine tutu’s. Isadora Duncan introduceerde de solodans en danste blootsvoets in een eenvoudige Griekse tuniek met een lange kleurrijke sjaal. Haar dansen bevatte thema’s zoals moederschap, liefde en verdriet en haar publiek bestond voornamelijk uit vrouwen.

Bijna net zo spannend als haar dansen, was haar persoonlijk leven. Ze was een uitgesproken socialiste en voorvechtster van vrouwenrechten. Ze beweerde dat ze niet geloofde in het huwelijk en in monogamie en ze kreeg twee kinderen van twee van haar vele minnaars. (Beide kinderen verdronken in 1913).

Ze ging ook naar de Parijse salons van Natalie Barney en hield er relaties met vrouwen op na, o.a. met schrijfster Mercedes de Acosta over wie ze schreef: “Mijn kussen als een zwerm bijen/ Zullen hun weg vinden tussen je dijen / En de honing likken van je lippen / En omhelsen ook jouw slanke heupen”.

Isadora bereikte haar droom van een nieuwe vorm van lesgeven. Ze richtte scholen die de Duncan-methode volgden op in Berlijn, Parijs, Londen en Moskou. Haar leven eindigde tragisch en veel te vroeg. Op haar 49ste draaide één van haar lange kleurrijke sjaals in de wielen van haar sportauto waarmee ze reed en werd ze zo gewurgd.

Vertel anderen over dit artikel :
  • del.icio.us
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • Twitter
  • E-mail this story to a friend!
  • Netvibes
  • NuJIJ
  • Technorati
Geplaatst op 05 oktober 2009 - 0 reacties op dit artikel.

Tags : , , , , , , , , , , ,

Geef jouw mening

Invulvelden met een (*) zijn verplicht in te vullen.