Collard, Cyril (1957-1993)

cyril-collardDe Franse auteur, regisseur en acteur Cyril Collard was één van de eerste artiesten in Frankrijk die in het openbaar zijn positieve hiv-status bekendmaakte. Samen met de schrijvers Vincent Borel en Guillaume Dustan werd hij een sleutelfiguur in de strijd om de houdingen te veranderen tegenover aids in de kunst.

Cyril was vooral bekend voor zijn controversiële autobiografische roman en film “Les Nuits Fauves” en hij kreeg ook roem in Frankrijk en Engeland voor zijn onverbloemde portretten van zowel biseksualiteit en hiv.

Cyril kwam uit een liberaal, burgerlijk gezin en ontving een katholieke opvoeding in Versailles. Naast zijn besluit om te stoppen met zijn studie aan de Universiteit van Rijsel, was zijn jeugd relatief voorspelbaar.

Hij reisde intensief met zijn vader, en het was tijdens zo´n reis naar Puerto Rico (voor de Pan-Amerikaanse Spelen in 1979) dat bij Cyril zijn artistiek talent en zijn geaardheid ontlook. Cyril bleef in Puerto Rico om er te schrijven na het vertrek van zijn vader en begon er volop te experimenteren met zijn biseksualiteit; een thema dat later nog vaak zijn terugkomen in zijn werken.

Na zijn terugkomst in Parijs, begon Cyril te werken in de filmwereld. Claude Davy werd een mentor voor Cyril. Hij introduceerde hem bij regisseurs zoals Maurice Pialat en René Allio. Cyril werkte als assistent-regisseur en als acteur in “à Nos Amours” (uit 1983), een film door Maurice Pialat. Daarna regisseerde Cyril zijn eerste korte film “Alger La Blanche” over geweld, ras en passie. Daarnaast schreef Cyril ook de muziek voor zijn televisiefilm “Taggers” (uit 1986) een film over de wereld van jonge graffiti-artiesten.

“Condamné Amour”, de eerste van twee autobiografische romans van Cyril, verscheen in 1987. Door zijn kennis over zijn eigen positieve hiv-status, onderzoekt de roman de fysieke en spirituele crisis bij een jongeman wanneer deze wordt geconfronteerd met een anoniem “goddelijk virus”.

Twee jaar later publiceerde Cyril “Les Nuits Fauves”. De hoofdthema´s in deze roman zijn biseksualiteit en de zoektocht naar een betekenis voor een afgeknot leven in de schaduw van aids. Omwille van zijn ongevoelige – zelfs uitdagende – portret van seksualiteit en aids, had het een enorme invloed op de Franse representaties van de ziekte.

Cyril zelf scheef de film “Les Nuits Fauves” zelf en hij acteerde er ook in. In de film speelt Cyril de hoofdrol van Jean, een egoïstische 30 jaar oude regisseur. Jean, wiens homoseksualiteit verandert wanneer hij Laura ontmoet, een 17-jarige actrice, is hiv-positief maar weigert zijn risicovolle gedrag te veranderen. Hij krijgt iets met Laura, heeft onbeschermde seks met haar zonder dat hij haar over zijn ziekte vertelt. Ondertussen slaapt hij ook met een jongen.

De filmt toont een opmerkelijke eerlijk gebrek aan gevoelens tegenover het heldloze karakter van Jean en tegenover aids. De controverse die werd aangewakkerd door het boek en de film werd enkel nog vergroot doordat de vrouw op wie het personage van Laura was gebaseerd, zelf hiv kreeg en later stierf aan een aids-gerelateerde ziekte.

“Les Nuits Fauves” was helaas de eerste maar ook de laatste langspeelfilm van Cyril Collard. De film won vier Césars, het prestigieuze Franse equivalent van de Oscars, waaronder die van Beste Film, Beste Eerste Film, Beste Montage en Beste Vrouwelijke Nieuwkomer (voor Romane Bohringer als Laura). De prijzen werden 72 uren na de dood van Cyril Collard aangekondigd. Hij stierf aan hiv-complicaties op 5 maart 1993.

Het volgende jaar verscheen nog een poëziebundel van Cyril: “L´animal”.

Vertel anderen over dit artikel :
  • del.icio.us
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • Twitter
  • E-mail this story to a friend!
  • Netvibes
  • NuJIJ
  • Technorati
Geplaatst op 04 augustus 2009 - 0 reacties op dit artikel.

Tags :

Geef jouw mening

Invulvelden met een (*) zijn verplicht in te vullen.