Colette (1873-1954)

coletteColette is één van de meest geliefde auteurs van Frankrijk en wordt er zelfs als een “nationale schat” beschouwd. Die bewondering is er voor de Colette die ongeveer zestig uitzonderlijke vrouwenboeken schreef. Die bewondering is er meestal niet voor de Colette als beroemde lesbienne.

Colette´s zes jaar durende verhouding met de Markiezin van Belboeuf (Missy) wordt gezien als een fase, en haar andere lesbische relaties worden bijna nooit vernoemd in biografieën over haar.

“Le pur et l´impur”, waarin Colette het meest expliciet over holebiseksualiteit schrijft, blijft de lezers ervan verbijsteren en de lesbische ondergrond die in al haar werken te vinden is, blijft zelfs op vandaag sterk opvallen.

De jeugd van Colette

Colette werd geboren op 28 januari 1873 in het dorpje Saint-Sauveur-en-Puisaye. Het huis en de tuin, de velden en de bossen, bewaakt door de belangrijkste figuur in haar leven – haar moeder Sido ?-worden in haar werken beschreven als het aards paradijs.

De familie werd gedwongen om het dorp te verlaten omwille van financiële redenen toen Colette zeventien was; dit was een belangrijke verandering in haar leven. Toen ze twintig was, trouwde ze met de beroemde Parijse criticus, Henri Gauthier-Villars, die dertien jaar ouder was dan zij. Hij had een aantal boeken gepubliceerd, die in feite waren geschreven door ghostschrijvers – waarvan er vele holebiseksueel waren – en door Colette zelf.

Haar huwelijksleven met Henri was tumultueus en destructief: Colette stierf bijna aan een mysterieuze ziekte tijdens het eerste jaar van haar huwelijk, maar ze kwam er weer bovenop dankzij de goede zorgen van Sido. Haar man dwong haar ondermeer om seks te hebben met zijn maîtresses.

Aan het einde van het huwelijk werd Colette voorgesteld aan de cirkel van Natalie Clifford Barney en ontmoette ze Missy. Na haar scheiding van Henri in 1906 werd Colette een professionele danseres en mimespeelster.

Eén van de meest beroemde incidenten in deze periode was een pantomime-voorstelling in de Moulin Rouge waarin Missy de mannelijke rol speelde naast Colette. Toen Colette uit een sarcofaag oprees, volgde er een liefdesscène tussen zij en Missy. Toen ze elkaar passioneel kusten, zorgde dit bijna voor een rel bij het protesterende publiek.

Sido stierf in 1912, Colette trouwde met Henri de Jouvenel en kreeg een dochter, haar enige kind. Ze scheidde van Jouvenel in 1924 en elf jaar later trouwde ze met Maurice Goudeket die zestien jaar jonger was dan zij. Dit huwelijk bleef duren tot aan de dood van Colette op éénentachtige leeftijd. Colette was de enige vrouw in de geschiedenis van Frankrijk die een staatsbegrafenis kreeg. De Kerk weigerde echter om haar ritueel te begraven.

De schrijfcarrière van Colette

Colette´s schrijfcarrière begon toen Henri, die om geld verlegen zat, haar vroeg om te schrijven over haar ervaringen als schoolmeisje en om er iets “stouts” in te voegen. Eerst vond hij het niet goed wat ze had geschreven, maar toen hij dan toch de waarde ervan inzag, sloot hij haar vier uren per dag op in een kamer om te schrijven. Het resultaat was de succesvolle Claudine-serie, die echter onder de naam van Henri uitkwam.

De “stoute” elementen waar Henri naar vroeg waren ondermeer de lesbische directrice in “Claudine à l´école” en een verhouding tussen Claudine en een andere vrouw, georganiseerd door Claudine´s echtgenoot voor zijn voyeuristisch plezier in “Claudine Mariée”.

Na de “Claudine”-reeks kwam holebiseksualiteit steeds als thema terug in de werken van Colette. Bijvoorbeeld in “Les Vrilles de la vigne” wordt een erotische nacht beschreven tussen twee vrouwen.

Een episode in “Sido” vertelt over een voorval van de elfjarige Colette waarbij ze een “morbide” fascinatie ontwikkelt voor de borsten van Adrienne, een vriendin van Sido, die haar zoogde toen ze een baby was.

Le pur et l´impur

“Le pur et l´impur” waarin Colette seksueel gedrag bestudeert, is terzelfdertijd haar belangrijkste en minst begrepen boek. Zijzelf wist dat het ooit als haar beste boek zou beschouwd worden. Vier van de negen hoofdstukken gaan exclusief over lesbiennes en een ander hoofdstuk gaat over homo´s.

De titel verwijst niet naar conventionele morele oordelen, maar naar het buitenissige gedrag (impure), dat Colette veroordeelt bij hetero´s en holebi´s, en het “pure” dat enkel gebruikt wordt om holebiseksualiteit te beschrijven.

Het eerste lesbische portret in dit werk, concentreert zich op Missy, “La Chevalière” genoemd, die tevergeefs een kalm en sentimenteel klimaat zoekt in tegenstelling tot de wellustige verwachtingen van de lesbiennes die haar omringen.

Renée Vivien, die bang is dat ze vermoord zal worden door haar strenge “meester” tijdens een seksueel spelletje, en die sterft door een zelfopgelegde verhongering en alcoholmisbruik, wordt door Colette veroordeeld omdat ze zich overgeeft aan haar zintuigen.

La Lucienne wordt geobsedeerd door het idee om een volledige man te zijn. Haar illusie wordt gebroken door de jonge blonde Loulou, die zegt dat ze niet met een man samen kan zijn die niet kan plassen tegen een muur.

Daarnaast maakt Colette haar eigen portret van homo´s. Ze bewondert hun viriliteit en hun verwerping van ander homo´s die te verwijfd zijn.

Ze beëindigt “Le pur et l´impur” door te zeggen dat het zuiverste slechts ontstaat in de context van een vrouwelijk koppel.

Besluit

De werken van Colette worden gezien als enkele van de beste boeken over vrouwen die ooit zijn geschreven. Echter, lange tijd verwierpen critici haar “vrouwelijke gevoeligheid”. Latere critici hebben veel in het werk gesteld om haar als een serieuze schrijfster in het licht te brengen.

Vertel anderen over dit artikel :
  • del.icio.us
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • Twitter
  • E-mail this story to a friend!
  • Netvibes
  • NuJIJ
  • Technorati
Geplaatst op 04 augustus 2009 - 0 reacties op dit artikel.

Tags :

Geef jouw mening

Invulvelden met een (*) zijn verplicht in te vullen.