Bowery, Leigh (1961-1994)

leigh-boweryLeigh Bowery, nachtraaf, mode-ontwerper en inspiratiebron voor artiesten, maakte van zijn lichaam het middelpunt van zijn kunst. Leigh werd geboren op 26 maart 1961 in Sunshine, een voorstad van Melbourne (Australië). In oktober 1980 reisde hij naar Londen, aangetrokken door de artikels die hij had gelezen over de Londense punkscène en het nachtleven. Hij maakte al snel naam in de Londense clubscène en daardoor kwam hij nu ook vaak aan bod in de bladen die hij had gelezen in Sunshine.

In 1983, toen hij terugkwam van New York, waar hij meegewerkt had aan een aantal modeshows die de Britse mode promootten, maakte hij van zichzelf het product van zijn ontwerpen en gebruikte hij de nachtclubs als zijn podium.

In 1985 vroeg clubeigenaar Tony Gordon aan Leigh om gastheer te zijn voor een nieuwe club: Taboo. Deze nachtclub werd berucht omwille van buitensporigheden en Leigh werd beroemd als de meest buitensporige figuur in de Londense nachtwereld.

Leigh was al altijd heel open over zijn seksualiteit. Hij was een vast gezicht in de Londense homoclubscène waarbij hij zijn steeds meer bizarre en gestoorde looks gebruikte om het lichaamsbeeld uit te dagen dat steeds belangrijker werd bij homo´s.

Michael Clark, het enfant terrible van de danswereld en choreograaf, voelde zich aangetrokken tot de ongewone verschijning van Leigh en vroeg hem in 1984 om kostuums te ontwerpen voor zijn balletten. Deze samenwerking was het begin van een lange en productieve relatie waarbij Leigh niet alleen kostuumontwerper werd maar ook vaak optrad in de stukken van Clark.

Tegen 1988 beschouwde Leigh zijn optredens als een kunstvorm. Het resultaat was een show in de d´Offay-gallerij in Londen waar hij een serie van voorstellingen gaf waarbij hij zijn “vervormde” lichaam toonde.

Leigh Bowery vond zichzelf telkens opnieuw uit door zijn lichaamsvorm te veranderen en door de proporties van zijn lichaam te veranderen. Terwijl anderen van hun kledij gebruiken om hun lichaamsgebreken te verdoezelen, maximaliseerde Leigh ze en maakte hij van hen het middelpunt van zijn kunst. Leigh gebruikte zijn “looks” om iets anders dan zichzelf te worden.

De optredens van Leigh werden steeds extremer toen hij met de begrippen seksualiteit, sadisme en masochisme begon te werken. In 1993 speelde hij de rol van “Madame Garbo” in het stuk “The Homosexual” van Copi.

In 1988 zag de artiest Lucien Freud een van de voorstellingen van Leigh in de d´Offay Gallery. In 1990 begon Leigh te poseren voor Freud.

Freud schilderde Bowery, van wie hij geloofde dat hij “perfect mooi” was, helemaal naakt. Deze schilderijen vierden de massieve gestalte van Leigh. Door naakt te poseren voor Freud, kreeg Leigh de kans om te onderzoeken wat hij van zichzelf had gemaakt door de veranderingen aan zijn lichaam, en begon hij ook in te zien hoe zijn lichaam eruit zag zonder allerlei artificiële ingrepen.

In 1988 kwam Leigh te weten dat hij hiv-positief was, een feit dat hij een aantal jaren angstvallig verzweeg, behalve voor één vriend. Hoewel Leigh nooit zijn homoseksualiteit verborg en zijn vrienden vaak vermaakte met verhalen over zijn seksuele uitspattingen, trouwde hij in mei 1994, net zes maanden voor zijn dood, met zijn oude vriendin en medewerkster Nicola Bateman.

Leigh stief aan aids in november 1994.

Zijn leven was het onderwerp van de musical “Taboo” met Boy George in de hoofdrol.

Vertel anderen over dit artikel :
  • del.icio.us
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • Twitter
  • E-mail this story to a friend!
  • Netvibes
  • NuJIJ
  • Technorati
Geplaatst op 03 augustus 2009 - 0 reacties op dit artikel.

Tags :

Geef jouw mening

Invulvelden met een (*) zijn verplicht in te vullen.