Taxi Driver (1976)

taxi-driverDe oorlogsveteraan Travis Bickle werkt als taxichauffeur. Hij is een eenzame man die geobsedeerd is door pornografie en geweld. Zijn leven gaat steeds verder neerwaarts, en hij verliest zichzelf langzaam in zijn paranoia. Hij raakt steeds verder geïrriteerd door het tuig dat er ’s nachts over straat loopt, en het is slechts een kwestie van tijd voordat hij in actie komt.

“Taxi Driver” is een Amerikaanse speelfilm, geregisseerd door Martin Scorsese uit 1976.

De film staat bekend om zijn sterke acteerprestaties en realisme. De film was van groot belang voor de hoofdrolspelers Robert De Niro en Jodie Foster, die ten tijde van de opnames 14 jaar oud was. Foster kreeg een Academy Award nominatie voor de beste vrouwelijke bijrol en De Niro werd genomineerd in de categorie beste mannelijke hoofdrol. De film zelf werd ook genomineerd voor “Beste Film” en de muziek van Bernard Herrmann (zijn laatste werk voordat hij stierf) voor “Beste originele Muziek”.

Tijdens de voorbereiding op de film werkte Robert De Niro in een aantal weekeinden als echte taxichauffeur in New York. Op dat moment maakte hij met Bernardo Bertolucci de film “1900″, en vloog dus heen en weer tussen Rome en New York om dit alles te kunnen doen.

De film wordt verteld vanuit het oogpunt van Bickle. Er is echter één scène toegevoegd die (gedeeltelijk) breekt met deze structuur, namelijk de dansscène tussen Sport en Iris. Om de structuur te herstellen is een shot van Bickle toegevoegd, waarin te zien is dat hij buiten het gebouw staat en kijkt naar de kamer waar Sport en Iris zich bevinden.

De shots in de taxi zijn in een taxi opgenomen die echt door de stad rond reed. Dat hield in dat de camera in de taxi werd geplaatst samen met Martin Scorsese, Michael Chapman (cameraman), de acteurs en een geluidsman in de achterbak. Scorsese wilde hiermee deze scènes in de taxi zo realistisch mogelijk maken.

Veel van de dialoog in de film is een combinatie van het script en improvisatiesessies tijdens de voorbereidingen. Vooral het karakter Tom is verder uitgewerkt door middel van improvisatie omdat dit karakter niet volledig was uitgeschreven in het script. Ditzelfde proces gebeurde bij het karakter Sport (Harvey Keitel), weliswaar op een andere manier. Oorspronkelijk zou deze rol niet veel dialoog hebben (5 regels totaal), maar Keitel koos ervoor om deze rol verder uit te diepen. Een goed voorbeeld daarvan is de scène waarin Travis Bickle een gesprek met Sport aangaat en waarin Sport in het begin van de ontmoeting denkt dat Bickle iemand van de politie is. Het uitbreiden en improviseren van deze rol gebeurde altijd in samenwerking met Martin Scorsese, met in het achterhoofd dat het belangrijk was om de basis van het script te bewaken en daarvan niet te ver weg van te gaan.

De beroemde scéne waarin Bickle voor de spiegel staat en tegen zichzelf praat (’Are you talking to me?’) is bijvoorbeeld ontstaan uit improvisatie.

Het karakter van Harvey Keitel (Sport) zou oorspronkelijk zwart zijn, zoals in het script staat. De makers vonden het echter sociaal onverantwoord om dit zo te laten. Het uitgesproken racisme van Travis Bickle zou volgens de makers kunnen leiden tot rellen in de bioscopen.

Bickle verwijst bij zijn uitspraak “I’m God’s Lonely Man” naar het essay “God’s Lonely Man” van Thomas Wolfe, een in 1938 overleden schrijver. In dit boek schrijft Wolfe :
“The whole conviction of my life now rests upon the belief that loneliness, far from being a rare and curious phenomenon, is the central and inevitable fact of human existence”
Vertaling : “De complete overtuiging van mijn leven rest nu op het geloof dat eenzaamheid, een fenomeen dat verre van vreemd en uniek is, het centrale en onvermijdelijke feit is van het menselijke bestaan”

Paul Schrader, scriptschrijver van de film, zegt dat hij de inspiratie voor het script kreeg toen hij een tijdje geen verblijfplaats had nadat zijn huwelijk en
een daaropvolgende relatie waren stukgelopen. Hij zwierf maar wat rond en realiseerde zich dat hij al weken niemand meer had gesproken en geïsoleerd had geleefd. Hierdoor kwam hij op het idee om de taxi als metafoor voor eenzaamheid te gebruiken. Het script schreef hij toen in slechts 10 dagen tijd.

Regie: Martin Scorsese
Verhaal: Paul Schrader
Cast: Robert De Niro, Jodie Foster, Albert Brooks, Leonard Harris, Peter Boyle, Cybill Shepherd, Diahnne Abbott, Frank Adu, Gino Ardito, Victor Argo, Garth Avery, Harry Cohn, Copper Cunningham, Brenda Dickson, Harry Fishler, e.a.
Release: 1976

Vertel anderen over dit artikel :
  • del.icio.us
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • Twitter
  • E-mail this story to a friend!
  • Netvibes
  • NuJIJ
  • Technorati

Geef jouw mening

Invulvelden met een (*) zijn verplicht in te vullen.