Paris is Burning

paris-is-burning“Paris is Burning” is een documentairefilm uit 1990, geregisseerd door Jennie Livingstone. De opnames dateren van het midden tot de late jaren 1980 en vertellen het verhaal van de ‘ball culture’ van New York City en van de Afrikaans-Amerikaanse, Latino homo- en trangendergemeenschap die er aan deelnam. Velen beschouwen “Paris is Burning” als een onschatbare getuigenis over het einde van het gouden tijdperk van de dragfeesten in New York en als een onderzoek over de verschillen in ras, klasse en gender in Amerika.

Verhaal

De film onderzoekt de zeer gestructureerde ‘Ball’-wedstrijden waarbij de deelnemers, met inachtneming van hun eigen categorie of thema, moeten schrijden over een platform (zoals tijdens een modeshow) en daarna door een jury worden beoordeeld op de ‘echtheid’ van hun drag, hun schoonheid, hun kledij en hun danspasjes.

In de film wordt er gewisseld tussen beelden van ‘balls’ en interviews met prominente leden van de scene, zoals Pepper LaBeija, Dorian Corey, Anji Xtravaganza en Willi Ninja. Velen van de deelnemers die een trofee willen winnen, vertegenwoordigen een ‘huis’ (net zoals in de modewereld zoals het ‘Huis Chanel’) dat dienst doet als een vervangende familie, sociale groep of team. Huizen en deelnemers aan de ‘balls’ die vaak wonnen kregen uiteindelijk een legendarische status.

Jennie Livingstone, die nooit een filmcursus volgde en er zeven jaar over deed om “Paris is Burning” te maken, focust op interviews met sleutelfiguren van de ‘balls’, waarvan velen monologen houden over de ‘ball’-cultuur en over hun eigen persoonlijkheid. In de film benadrukken titels zoals ‘huis’, ‘moeder’, en ‘lezen’ hoe subculturen woorden uit de wereld heteroseksuele blanken een andere andere betekenis geven, net zoals ‘huizen’ dienen als surrogaatfamilies voor jonge ‘ball’-deelnemers die door hun seksuele geaardheid soms niet geaccepteerd worden door hun eigen families.

In de film wordt ook onderzocht hoe er wordt omgegaan met racisme, homofobie, aids en armoede. Bijvoorbeeld, sommigen, zoals Venus Xtravaganza, werden hoeren, anderen stalen kledij en sommigen werden het huis uitgegooid door hun homofobe ouders. Eén was aan het sparen voor een geslachtsoperatie. Door middel van kleine interviews gunt de film ons een blik op het leven van de ‘ball’-deelnemers en op hun kracht, trots en humor die ze gebruiken om te kunnen overleven in een ‘rijke, blanke wereld’.

Drag wordt getoond als een complexe voorstelling van geslacht, klasse en ras waarin iemand een identiteit en verlangen kan uitdrukken. De Afrikaans-Amerikaansen en Latino gemeenschappen die in deze film worden getoond bestaan uit diverse identiteiten en voorstellingen van geslacht, gaande van homo’s tot butch queens tot transseksuele vrouwen.

De film toont ook de oorsprong van ‘voguing’, een dansstijl waarbij de ‘ball’-deelnemers stilstaan en ‘poseren’ in glamoureuze posities (alsof ze worden gefotografeerd voor de cover van een modeblad). Popster Malcolm McLaren bracht dit fenomeen, twee jaar voor “Paris is Burning” werd afgewerkt, naar het grote publiek met zijn lied “Deep in Vogue”. Een jaar later bracht Madonna haar grote hit “Vogue” uit.

Regie: Jennie Livingstone
Verhaal:
Jennie Livingtone
Cast:
Carmen and Brooke, André Christian, Dorian Corey, Paris Duprée, David The Father Xtravaganza, Junior LaBeija, Sandy Ninja, Willi Ninja, Avis Pendavis, Freddie Pendavis, Kim Pendavis, Sol Pendavis, Stevie Saint Laurent, Octavia St. Laurent, e.a.
Release:
1990

Vertel anderen over dit artikel :
  • del.icio.us
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • Twitter
  • E-mail this story to a friend!
  • Netvibes
  • NuJIJ
  • Technorati

Geef jouw mening

Invulvelden met een (*) zijn verplicht in te vullen.