Le Sang d’un poète

le-sang-dun-poêteEen fabrieksschoorsteen begint in te storten.

Een jonge dichter zit in een kamer een reeks gezichten te tekenen en schrikt als de mond van één van de gezichten tot leven komt. De dichter wrijft de mond op zijn hand. Na een erotische ervaring met de getransplanteerde mond, wrijft de jonge dichter de mond op een standbeeld, dat tot leven komt en de dichter dwingt om door een spiegel te lopen. Hij komt terecht in de gang van een mysterieus hotel.

Nadat hij getuige is van enkele shockerende scènes in het hotel, wordt de dichter gedwongen om een rituele zelfmoord te plegen. Gekroond met laurierblaadjes, vlucht de herrezen dichter uit de spiegel, vernietigt hij het standbeeld en wordt hij zelf een standbeeld.

Op een binnenplaats houden enkele schooljongens een sneeuwbalgevecht. Eén van de jongens wordt gedood door een sneeuwbal waarin een steen verstopt zit. Ondertussen speelt de dichter een spelletje kaart. Hij speelt vals en verliest. Omdat de schande hem teveel is, schiet hij zichzelf door het hoofd. Een groep beroemdheden ziet dit en geeft applaus bij de zelfmoord.

De vrouw met wie de dichter kaartspeelde, verscheurt de kaarten en verlaat de binnenplaats. We zien haar terug in een geïmproviseerde doodskist in een staat van “de sterfelijke saaiheid van onsterfelijkheid”.

De fabrieksschoorsteen stort helemaal in; de hele film duurde dus maar een fractie van een seconde.

Surrealisme op film

“Le Sang d’un poète” is een uitstekend voorbeeld van vroeg surrealisme in de film. Het is net een droom waarin beelden komen en gaan, met wat lijkt op weinig logica. Op die manier moet je ook deze film zien. Probeer er geen logica in te vinden en je zal beter begrijpen wat de regisseur wou bereiken. Laat de beelden over je komen en behandel ze als beelden, niet als nette verhaaltjes met een begin, een middenstuk en een einde zoals we die gewend zijn van films.

Zoals een droom heeft “Le sang d’un poète” spookachtig, bijna vertrouwde delen, die we lijken te herkennen als delen van ons onderbewustzijn .

Het is jammer dat het surrealisme in de film nooit echt van de grond kwam. In deze film zien we een flits van wat had kunnen zijn en welke de toekomstige mogelijkheden zijn.

Regie: Jean Cocteau
Schrijver:
Jean Cocteau
Cast:
Enrique Rivero, Elizabeth Lee Miller, Pauline Carton, Odette Talazac, Jean Desbordes, Fernand Dichamps, Lucien Jager, Féral Benga, Barbette, e.a.
Release:
1930

Vertel anderen over dit artikel :
  • del.icio.us
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • Twitter
  • E-mail this story to a friend!
  • Netvibes
  • NuJIJ
  • Technorati
Geplaatst op 11 november 2009 - 0 reacties op dit artikel.

Tags : ,

Geef jouw mening

Invulvelden met een (*) zijn verplicht in te vullen.