Reid, Andrew – Toto, I Don’t Think We’re In Golders Green Anymore!

totoIn 1992 reist Andrew Reid naar Israël om er meer te weten te komen over het Jodendom. Nadat hij verliefd wordt op een Israëliër, beseft Reid dat hij moet emigreren naar Israël en zijn bekering tot het Jodendom moet voltooien, om wettelijk samen te kunnen blijven.

In dit boek schrijft Reid met veel emotie en inzicht over dit dilemma.

De ervaringen van de in Groot-Brittannië geboren Andrew Reid vertellen een meeslepend en intercultureel verhaal. Hij schetst een krachtig beeld van zijn jeugd, waarbij het hem niet aan moed en eerlijkheid ontbreekt en waardoor het verhaal nog steeds enorm actueel is.

“Toto, I Don’t Think We’re In Golders Greens Anymore! Five Butt-Clenching-Nail-Biting-Hysteria-Inducing Years in Israel” beschrijft de reis van Israël van Reid als jongeman. Hij wordt er verliefd op een homo en de wetten bepalen dat ze niet bij elkaar kunnen blijven tenzij Reid zich officieel bekeert tot het Jodendom en emigreert naar Israël. “Toto” vertelt het meeslepende verhaal van de bekering van Reid, zonder taboes en gekruid met zwarte humor.

“Na mijn ervaringen met de administratieve rompslomp die in leven wordt gehouden door de minister van Binnenlandse Zaken, heb ik mij eindelijk gesetteld in het dagelijkse leven in Israël. Lezers zullen meeleven met elke nieuwe ervaring die ik opdeed; tijdens de wekelijkse boodschappen, mijn uitstapjes naar het strand en onthutsende feiten over de kleine gayscène in dit land”, legt Reid uit.

Dan, op een dag, zijn ze er: de oproeppapieren voor de militaire dienst. Een levensveranderende ervaring die zo slecht verloopt dat Reis wordt ontslagen en met een verzuurd beeld van zijn nieuwe land vertrekt. Jaren later, als man van middelbare leeftijd, reist de auteur terug naar Israël om dit hoofdstuk te kunnen afsluiten. Hij ontdekt dat Tel Aviv nu een grote stad is geworden met een levendige, internationaal beroemde gayscène maar het religieus extremisme, de raketaanvallen en de landroof zijn hetzelfde gebleven.

Reid zet deze twee perioden uit zijn leven tegenover elkaar. Hij is triest maar toch tevreden dat zijn jeugd voorbij is vestigt zich uiteindelijk terug op eigen bodem. “Ik heb heel veel tijd doorgebracht met nadenken over mijn jeugd. Het is gemakkelijk om te zien hoe kwetsbaar ik was en hoe ik humor gebruikte om mijn ware gevoelens te verbergen. Ik ben blij met die ervaringen, maar ik ben vooral dankbaar voor mijn stabiel en vol leven in Groot-Brittannië,” zegt Reid.

Dit reisverhaal van een homoseksuele Europese man die besluit om als Jood in Israël te gaan leven, leest als een dagboek met eigenzinnige commentaar op de cultuur met een verslag uit eerste hand over de onrust in het Midden-Oosten.

‘Toto, I Don’t Think We’re In Golders Green Anymore! Five Butt-Clenching-Nail-Biting-Hysteria-Inducing Years in Israel’ door Andrew Reid

Vertel anderen over dit artikel :
  • del.icio.us
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • Twitter
  • E-mail this story to a friend!
  • Netvibes
  • NuJIJ
  • Technorati

Geef jouw mening

Invulvelden met een (*) zijn verplicht in te vullen.