Fuller, Henry Blake – Bertram Cope’s Year

bertram-copes-yearVoor het eerst gepubliceerd in 1919 werd “Bertram Cope’s Year” onthaald op oorverdovende stilte. Noch critici noch lezers reageerden ontzet op deze beschrijving van een homokoppel en hun huishouden, hoogstwaarschijnlijk omdat niemand onder hen wist over wat het boek ging. Henry Blake Fuller was dan ook een subtiele schrijver. Zijn tijdgenoten waardeerden hem, maar toch verdween hij al snel uit de publieke belangstelling na de ijskoude ontvangst van “Bertram Cope’s Year”. De herevaluatie van Henry’s werk begon pas in 1970 toen Edmund Wilson in de “New Yorker” schreef dat Fuller de beste Amerikaanse schrijver was van de vroege 20ste eeuw en “Bertram Cope’s Year” zijn beste werk.

Het hoofdpersonage in het boek is een jonge leerkracht die pas aangekomen is in het universiteitsstadje Churchton. Geheel onverwacht wordt hij belegerd door bewonderaars waaronder een oudere homo en een weduwe wiens huis vol zit met vrouwelijke kostgangers met artistieke neigingen (”Amy speelt. Hortense schildert. Carolyn is een dichteres”. Bertram daarentegen kan enkel denken aan zijn vriend Arthur Lemoyne. Hoewel de diepte van hun relatie nergens expliciet wordt vermeld, staan in Henry’s roman voldoende aanwijzingen om er van uit te gaan dat Bertram en Arthur een homorelatie hebben. Bijvoorbeeld, eens Arthur bij Bertram is ingetrokken merkt de oudere Joseph Foster op dat “ze altijd over elkaar hangen en dat de ene altijd wel een reden vindt om zijn hand op de andere te leggen…” Het doet Joseph denken aan “een jong getrouwd koppel in een hotel” die “teveel delen met het publiek,” waardoor een vrouw begint te klagen dat ze “hun slaapkamer manieren in het salon brengen.”

Bertram en Arthur zijn een gelukkig koppel en hun rustige huishouden wordt enkel verstoord door Arthurs voorliefde voor het amateurtoneel. Wanneer hij meedoet in een muzikale komedie (met enkel mannen), is Arthurs vrouwenimitatie een beetje té overtuigend voor Churchton en wanneer hij een heteroseksuele acteur probeert te verleiden, verliest hij zijn job. “Je kan ook iets té goed willen doen”, merkt weduwe Phillips op. Toch is het incident eerder satirisch in plaats van een tragedie. De zorgen van Bertram zijn vooral praktisch: waarom hebben getrouwde koppels zo veel spullen, waar halen ze die, hoe kan hij het perfecte ontbijt klaar maken… Daardoor is “Bertram Cope’s Year” het meest moderne homoboek ooit: er wordt geen zaak gemaakt van de liefde die niet mag worden vernoemd. In plaats daarvan beschrijft het boek hoe – in een wereld waarin veel te veel belang wordt gehecht aan heteroseksuele liefde – een alledaags homokoppel een gezin vormt en een plaats in de maatschappij verovert.

Bertram Cope’s Year door Hery Blake Fuller

Vertel anderen over dit artikel :
  • del.icio.us
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • Twitter
  • E-mail this story to a friend!
  • Netvibes
  • NuJIJ
  • Technorati
Geplaatst op 19 maart 2010 - 0 reacties op dit artikel.

Tags : , , , , ,

Geef jouw mening

Invulvelden met een (*) zijn verplicht in te vullen.