Ik word altijd verliefd op hetero-jongens

Hoi Daisy,

Mijn probleem is dit: ik word blijkbaar alleen maar verliefd op heterojongens en ik weet niet hoe dat komt. Kan jij mij hier meer over vertellen?

Dank u,

Joël

het-antwoord-van-daisy-soleil

Lieve Joël,

Er is helemaal niets mis met jou! Als jij enkel en alleen verliefd wordt op heterojongens betekent dit enkel dat je de juiste homojongens nog niet hebt ontmoet.

En met de drukte van het nieuwe jaar achter de rug, is dit een uitstekende tijd om daar iets aan te doen. Trek er op uit, ga naar een holebifuif, -festival of -activiteit van een holebivereniging.

Je zult snel die homojongen ontmoeten die jouw hart sneller doet slaan.

Alvast veel succes!

Liefs,

Daisy Soleil
xox

Vertel anderen over dit artikel :
  • del.icio.us
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • Twitter
  • E-mail this story to a friend!
  • Netvibes
  • NuJIJ
  • Technorati
Geplaatst op 17 augustus 2009 - 4 reacties op dit artikel.

Tags :

4 reacties to “Ik word altijd verliefd op hetero-jongens”

  1. alias 30 juli 2010 at 00:34 Permalink

    ik ben al 9 jaar verliefd op een heterojongen. en je kan wel zeggen, ga uit, doe dit of dat en je ontmoet iemand. maar verliefdheid is door merg en been een hardnekkige tumor die je zelden of nooit wegkrijgt.. nu zijn we goede vrienden, omdat ik hem zij dat ik niet meer verliefd ben op hem. maar in mijn eigen ben ik stapelverliefd. maar als ik hem dat vertel, zie ik hem nooit meer.. en hoe denk je nu dat ik er van af geraak, ? van die verliefdheid?? de enigste oplossing is dat de hetero homo wordt, of de homo zelf zelfmoord pleegt. wandt neem dat nu maar van mij aan. als je echt maar dan ook echt verliefd bent, heb je een eeuwig probleem. ondertussen heeft de persoon in kwestie al een vriendin en 2 kinderen, en nog steed ikke verliefd! hoelang trekt dit nog? eventjes uitgaan? ach joel. als daisy haar raad je heeft geholpen was je nooit verliefd.. goedennacht

  2. Adam 5 augustus 2011 at 20:20 Permalink

    Hey,

    Ik ben 25 jaar en verliefd (ik denk zelfs voor het eerst echt verliefd) op een jongeman die hetero is. Ik ga er kapot aan. Ik denk aan hem 24/24, 7/7. Het is niet lust ofzo, ik hou echt zielsveel van hem. Voor hem wil ik mijn eigen leven opgeven. Maar hij is hetero. Hij heeft mij ook graag maar enkel als een vriend. Ik weet niet wat ik moet doen. Het doet zoveel pijn. Het lijkt soms belachelijk. Aan de ene kant wil ik hem vergeten om dat ik zo hard lijd op dit moment maar aan de andere kant ook niet want ik heb zoveel aan hem te danken. Hij geeft mij energie, zelfvertrouwen, levendensvreugde noem maar op. Ik probeer hem te vergeten door op iemand anders verliefd te worden maar het lukt niet. Niemand interesseert mij buiten hem. Dit duurt nu al een half jaar en nog altijd ben ik niet over hem. Ik zal proberen vol te houden Hij heeft mij sterker gemaakt maar tegelijkertijd ook zwakker.

  3. Karel op z'n Frans 31 maart 2012 at 09:27 Permalink

    Hallootjes!

    ik ervaar zeer dikwijls ook hetzelfde probleem.
    In mijn optiek is de visie van Daisy wel erg overdreven optimistisch en lichtvoetig; ik vind -met alle respect- dat zij het probleem ondermijnd.
    Maar tegelijkertijd is de instelling van alias wel erg pessimistisch en zwartgallig als je het mij vraagt. Hij lijkt ook een beetje verbitterd te zijn omdat hij zelf waarschijnlijk geen goede oplossing heeft weten te vinden. De enige oplossing is in ieder geval zeker niet dat de hetero homo wordt of suïcide(zelfmoord).

    De reden dat ik zelf meestal op hetero-jongens val of zelfs verliefd word, en ik vermoedt dat dit ook voor veel andere homo’s een grote reden is; is dat hetero’s vaak mannelijker zijn en over het algemeen andere karakter-en-persoonlijkheidstrekken vertonen dan homo’s. Ze gebruiken hun stem bv anders en hebben een andere lichaamshouding, lopen anders, praten anders, reageren anders etc. etc. (dit zijn geen vooroordelen; het zijn mijn eigen ervaringen en uitzonderingen zijn er uiteraard) Omdat ik op mannen val, val ik ook vaker op dit soort types omdat die kenmerken ook mede vormt wat me (seksueel) aantrekt aan mannen. Dus val ik ook vaker op hetero’s. Herkennen jullie je daar misschien niet ook in?
    Nu weet ik niet hoe oud jij bent Joël, maar als je nog in je jonge tienerjaren zit kan ik je misschien een beetje gelukkig maken met het gegeven dat sommige jongens die zeggen dat ze hetero zijn, of waar iedereen van beweerd dat ze hetero zijn, gewoon nog uit de kast moeten komen. Dit kan op latere leeftijd natuurlijk ook het geval zijn; ik ben negentien en hoop ontzettend dat ik het ook nog eens mag meemaken, maar hoe ouder iemand wordt hoe groter de kans dat hij zich bewust is/wordt van zijn werkelijke seksuele geaardheid en hier zo nodig dan ook voor uitkomt. Ikzelf heb bijvoorbeeld een paar jaar een jongen erg leuk gevonden die eerst ook bekend stond als hetero, maar uiteindelijk toch uit de kast kwam. Een hele tijd later heb ik toen ook nog met hem gedate maar jammer genoeg is dat niets meer geworden.

    Even een aantal feiten die kunnen helpen:
    *hoe minder je iemand ziet, des te minder wordt je gevoel van verliefdheid gevoed; geen leuke maatregel maar wel effectief.
    *mijn ervaring is dat als je je focust op zaken die je niet aan diegene aantrekken je gevoel van verliefdheid ook (tijdelijk) minder hevig wordt.
    *Hetzelfde geldt voor wanneer je op nuchtere, rationele manier naar diegene kijkt of naar hem kijkt en je bewust jezelf de vraag stelt waarom je hem zo leuk/knap/aantrekkelijk vind.
    *deze laatste twee tips helpen ook om de verliefdheid een plek te geven en evt. aan de tijdelijk aan de kant te zetten zodat je op een leuke, vriendschappelijke manier tamelijk zorgeloos met diegene kan omgaan.
    *probeer je op andere jongens te blijven richten ook al is dat moeilijk en lijken die helemaal niet meer interessant: verliefd worden of iemand leuk gaan vinden gebeurd namelijk altijd spontaan.

    Mijn motto is: de moed niet opgeven en blijven zoeken naar een mannelijke jongen die toch homo is of blijkt te zijn.
    Ik denk dat soms mannen er ook wel eens spontaan achter komen dat ze jongens (óók) interessant vinden en die moeten wij/ik hebben!! haha
    De kans bestaat dat tussen al die hetero’s waar we op vallen uiteindelijk toch een homo zit.

    Ik denk dat je de verliefdheid, zolang die niet wegtrekt, op een gegeven moment een plek moet geven zodat het er mag zijn maar niet alles bepaald. Zo kan ik er in ieder geval vaak het beste mee omgaan. Als je je focust op de eventuele vriendschap dat is de verliefdheid vaak een stuk minder belangrijk. Het vergt een standvastige instelling en veel cognitieve beheersing maar ik denk dat naarmate de tijd verstrijkt iedereen er wel enigszins in staat toe moet kunnen zijn.

    NU HEB IK ZELF OOK NOG EEN AANTAL VRAGEN!
    ik vind nu ook weer een jongen leuk, en het duurt ook alweer ongeveer een jaar, en weet ook niet goed hoe ik ermee moet omgaan. Ik zie hem vaak vanwege onze vriendschap en omdat we allebei deel uitmaken van een groep vrienden die elkaar bijna elk weekend treffen bij het uitgaan. Hierdoor blijft de verliefdheid bij mij steeds maar aangewakkerd worden. Hoe zorg ik ervoor dat ik hem toch steeds meer als puur een vriend kan gaan leren zien? Want ik wil wel met hem om blijven gaan want ik vind de vriendschap met hem en de andere mensen veel te waardevol.
    Door de verliefdheid bedriegt mijn hoofd mij ook wel eens vaker. Dan meen ik dat iets wat hij doet of zegt richting mij toch misschien een teken kan zijn dat hij me toch een beetje leuk of interessant vind ofzo. Nu geloof ik niet in 100% hetero, 100% bi en 100% homo, ik zie het als een variabele schaal. En hij zou heel misschien natuurlijk ook nog wel eens bi kunnen zijn (hij heeft een vriendin gehad en flirt en zoent ook nog steeds met meisjes) maar als ik daar rationeel over nadenk lijkt me dat ook wel weer heel onwaarschijnlijk. MIjn vraag hierover is iig hoe kan ik weten wanneer die gedachten puur voortkomen uit de verliefdheid en wanneer ze wat rationeler zijn en zijn gedrag inderdaad wel iets van een teken zou kunnen zijn. En hoe moet ik dat gedrag dan interpreteren?
    We zien elkaar altijd in groepsverband maar als de anderen dan even weg zijn en ik met hem alleen ben dan wordt ik vaak toch erg nerveus, vooral als ik dan met hem probeer te praten. Als anderen erbij zijn is er niets aan de hand. Hoe kan ik ervoor zorgen dat ik ook in die situaties wat rustiger blijf en wat neutraler tegen het contact aankijk? En ook durf ik vaak geen lichamelijk contact met hem te maken of dicht bij hem te komen of op een vrije manier tegen hem te praten (bv complimenten geven etc.) omdat ik bang ben dat hij of anderen iets zullen merken of dat als ze in de toekomst weten dat ik hem leuk vind dat ze dan verkeerd over mij denken. Hoe moet ik met deze angst omgaan want ik geef de rest (ook veelal jongens) wel bijvoorbeeld knuffels onder andere bij het ontmoeten en het afscheid en dan vind ik het eigenlijk raar dat ik dat bij hem niet durf. Tegenwoordig doe ik dat ook wel maar ik weet niet of dat nou eigenlijk goed is of niet.
    iedereen weet trouwens wel dat ik homo ben hoor =P
    En tenslotte de voor mij belangrijkste vraag:
    ZAL IK HEM (en de rest) VERTELLEN DAT IK HEM LEUK VIND???
    of in ieder geval dat ik wel een zwak voor hem heb ofzo. Want nu lijdt ik er ontzettend onder dat ik het verborgen moet houden. Ook omdat hij en de anderen af en toe dingen doet of zegt die heel erg aanslaan op mij verliefdheid en dan heel heftig bij me aankomen. Zo zei een andere vriend een keer in een bepaalde situatie voor de grap dat we wel een mooi koppeltje zouden zijn. En ik heb zelf ook het gevoel dat ik het gewoon eens uit wil spreken zodat ik er niet meer continu mee rondloop. Soms denk ik ook dat ik door de afwijzing ook beter over hem heen zou kunnen komen want nu blijf ik toch alleen maar fantaseren.
    Aan de andere kant ben ik bang dat ik de situatie tussen ons en tussen mij en de hele vriendengroep er blijvend ongemakkelijk mee zal maken. Ook ben ik bang dat ik hem er erg mee zou overvallen en misschien zelf laten schrikken en hem daarmee dus afschrik/stoot. Want ik verplicht hem dan natuurlijk ook weer om daarmee om te kunnen gaan. Soms denk ik dus ook weer dat ik alles er gewoon alleen maar akward mee zou maken en dat niemand er iets aan heeft als ik dat zou vertellen.

    Veel plezier en geluk iedereen toegewenst in de liefde! <3
    van een jongen die het tot nu toe ook nog niet heeft getroffen in de liefde…

  4. glenn muller 29 mei 2016 at 01:17 Permalink

    Hey Karel op z’n frans

    Prachtig verhaal
    Ik ken me self in het verhaal heb het zelfde meegemaakt en nog steeds ben ondertussen 20 en ben nog steeds verliefd op een jongen die hetero is en das al zo’n 6 haar aan de gang ik heb hem verteld dat ik verliefd was op hem maar dat is frontaal mis gelopen Na enkele jaren heb ik ma gezegd dat die gevoelens weg zijn maar eigelijk is dat niet zo ik hou van nog steeds ik woon nu in de UK ensteeds heb ik dat zelfde gevoel
    Iedereen zecht van denkt er niet aan of denkt aan iets Anders maar dat lukt me niet


Geef jouw mening

Invulvelden met een (*) zijn verplicht in te vullen.